MANUS
Oriiîo othistoriaBelgicorum tumultuum, immanissimaeque crudelitatis, p<*r Cliviam et Westphaliam patrata?, etc., accedit historia trap^ica de furoribus gallicis, etc. Lugduni Batav., 1G19, in-8 ; Àmsielodami, 1641, in-12.
Le président Boahier, comme on le voit par nne note iniérte dans la nonvelle édilion de la « Bibliothèque histor. de la France ». t. II. n» 48140. aUribaait à François Hotman « TOrigo et Histoiia Belgicomm tnmallnam, etc. ». Hais il n'a pas réfléchi qae ce dernier auteur prouve, par sa préface, qu'il écrivait au commencement du xvn* siècle, tandis que François Hotman est morti la fin du xvi* (en 1590). Il n'y a donc que « l'Historia Iragica * qui soit de Fr. Hotman.
( L'Historia > avait paru en 1573. sous le nom d'Em. Varamnndus (voir ce nom, Supercheries, III, 018 a); elle a été attribuée à Hubert Languet ou à Théodore de Bèze. .Voir au sujet de c l'Origo * . qui n'est qu'une traduction abrégée d'un ouvrage hollandais publié en 4615, le c Manuel du Libraire », 1. 11,1046.
ERIAMEL, Belga.
Jean Le Uain de Bruges, le secrétaire de Madame Marguerite, a signé de cet anagramme en 4572 nne lettre latine & Jean de Mamix. publiée dans les « Nouveaux Analeetes > de M. Le Glay, Lille, 4852, in-8, pag. 26-87.
ERITHRiEUS (Janus Nicius) [Joan.
Vittorio Rossi],
Eudemiœ libri octo. (curante Barth.
Nihusio); Colon, Ubiorum (Amstelodami), 1643. — Cum prœfatione Jo. Ghr. Fischeri, quâ vita Erythraei augetur, 1740, in-8.
L'auteur a publié plusieurs antres ouvrages sous le même masque. Niceron les fait connaître dans son 33* volume. A. A. B— r.
ERLANUS (Candidus) [Jo. Labenus].
Libellus de prsBlioPragensi, annb 1620.
Pragœ^ in-i.
ERMINIUS TACITUS [T. AlqiatusJ.
Voy. 1, 1245.
ERYCUS RHONiEUSNeopatrensis [Ilenricus Oroeus].
Idea reformandi Anti-Christi, sivesuccînctœ tractationes sed solidœ demonstrationes, de primordiis, incremcntis, et summo fastigio Anti-Christi, ejusque subsistentiâ, blasphéma doctrinâ et malitiosè impiâ vitâ, deque subsoquenti deniquc ruina, tomusprimus editus studio et operâ fideilEryci Rnonaei Neopatrens., P. evangeiici et epicalyptico-apocalypticœ « Théo sophias » indagatoris studiosissimi. Venetiis, 1623, in-4.
Placcins et Freylag attribuent cet ouvrage à Ilenricus Orœus, pasteur de l'Eglise d'Hanovre.
Un second et un troisième volume parurent la même
année , mais le troisième est nne tradactton de l*aJlemand de Jean de Munster, par Michel-Gasfkard Lobdorpius. (Freylag, a Analetta >,p. 774 et seqq.)
ER\'NACHUS (Paulus) [Joannes Sinm-
CHIUS].
Trias SS. Patrum, scih'cet S. Augustini ad versus Pelagium, S. Prosperi ad versus Gassianum et S. Fulgentii aaversus Faustum, de çratiâ Christi et hominis arbitrio dimicantium, collcctore Paulo Erynacho.
1648, in.4.
ETROBÏUS (Joannes) [Bbbotios].
Commentarium, seu potiùs Dianum E3lpeditionis Tunicoae, à Carolo V. Impcratore anno 1535 suscepts, (è gaHico) interprète) — . Lovant!, 1547, in-12, et dans » ScriptoresrerumGermanicarum », in-foL, 1575, t. 2.
Le Catalogue Van-Huithem, n* S6i79. reiiTote à Paquol. m, 408. et à Flenry. XXVn. 555.
EUBULUS (Irenœus) [Hermannus Ces-
TRINGIUS].
Pro pace perpetuo protestanlibus danda consul tatio catnolica. Frideburgi, afud Germanum PaiierUem, 1648, in-4. Réimprimé avec des augmentations, sous cet autre titre : a De pace civili inter imperii ordines, religione dissidentes, perpetuo conservandâ, libri duo. » Helmstaaii, 1677, in-4.
On prétend, disent Placcins et Niceron. que cet o«vrage ne contribua pas peu à la paix de Munster, qui fut conclne la même année. 4648. Gonringios yréfofe le livre intitulé : * Judicium theologicum. etc. *. \oy. le no S0768. Le P. Bougeant n'a point parlé de ces différents écrits dans son « Histoire da traité de Westphalie ».
EUMENEUS LOtJGHEUS [ Joannes Ianza] .
Gastigationes ad historiam dominici Léo.
Lugd. Bat. (iVeapo/t), 1736, in-4. (M.)
EUPHORMIO Lusininus [Jo.Barglaics].
Satyricon, nuper primùm in sex partes dispertitum, et notis illustra tum, cum clavi. Accessit Cons pi ratio Anglicana. Lugduni Batav., Haclâus, 1667, 1669,
Les notes de cette édition, qui se joint i la collection des « Variorum *. m'ont toujours paru de la même main que celles de « l'Argenis », imprimées en 4659. Celles-ci sont de Guillaume Bugnot. bénédictin de la congrégation de Saint-Maur. Un passage de l'avertissement placé en tête de la troisième partie « d'Evphorroion » m'a confirmé dans mon opinion. Voici ce passage:
r Itaque c&m animadverlerem libellum hune parem cum Argenide famam auclhori suo accersisse, operr pra^tium putavi si auctse nobis Argenidi hune subcisivis pari ter horis ut cunque illustratum sine mora subjungerem ; maxime cbm à viris litteraturs lîberalioris amanlibus ad idorficii compelierem. t.
EUPISTIMUS
EXPOLITUS
Oq sait que U cinquième partie c d'Eaphormion » , iolitttlée < Alîtophili verilalis lacryma) *, est de Barthélémy Morizot ; la sixième a pour auteur dom Bugnot. Dom Tassin ne donne aucun détail sur ce travail litté- ' raire de son estimable confrère. A. A. B— r.
EUPISTINIUS (Theotimus) [Franciscus Anlonius Zaccaria, S. J.]. Voy. II, 24 6.
EUSEBIIS (Ernestus de), ci vis romanus THenrious Wangnerek, sive Wagnerek,
Judicium theologicum super quaestione :
an Pax qualem desiderant Protestantes sit secundùm se licita ; ex principiis christianis, sententiâ veteris Ecclesiae summorumque Pontificum deductum... Sumpti- ' bus et typis Tfieodorii de sicecelâ artnonâ (Anagr. Ecclesiâ romanâ). Eccleiiopoli, ad insigne pietatis, 1648, in-4, 56 p.
Le fameux Jean Garamuel a refuté cet ouvrage par un autre intitulé : c S. Romani Imperii pax medullilùs discussa... » Francofurti , 4648, in 4. Yiennœ, 1649. in-fol.
Gtfnringius l'a aussi critiqué. Voy. plus haut, Tu-
NULUS.
Baillet s'est trompé en présentant Fabio Chigi, depuis pape sous le nom d'Alexandre Vn, comme l'auteur caché sous le nom à'Emeitu* de Eusebiis ; seulement U le fit répandre à Munster, oh il était alors en qualité de nonce.
c République des Lettres », de Bayle, mars 4685, page 894. A. A. B— r.
EUSEBnS THEOPOLITANUS (Philormarus de) [J. B. Rossi].
Lilium virgineum oblatum de novo B.
EUSEBIUS A SANGTO JUSTO [F. La- Novius]. Voy. I, 1266.
EUSEBIUS EMESENUS, aut, sup, HomiliaB. Parisiis, 157o: Antnerpiœ.
1602, etc.
Divers critiques. Baronius entre autres, ont démontré que ces homélies ne pouvaient être d'Eusëbe d'Emèses. qui professait les erreurs de l'Arianisme, et sous le nom duquel elles ont été publiées; elles sont de divers auteurs et surtout de saint Bruno d'Asti, évêque de Segni. (M.)
EUSEBIUS ROMANUS [Ph. PrioriusI.
Voy. l, 1266.
EUSEBIUS ROMANUS [R. P. D. J. Mabilloin]. Voy. 1, 1266.
EUSTACIIIUS DE DIVINIS [Honoratus Faber, s. j.)
Brevis annotatio in systema Saturnium Christiani Eugenii (Hugenii). Romœ, 1660, in- 8, 55 p.
« Biographie universelle», t. XIV, p. 36.
EUSTATH. SU. P. [Janus Groterus].
Asini Curnani fraterculus, è Plauti electis electus, per — . 1619, in-12.
Voir Paquet, v Mémoires litt. », in-fol., t. 111.
EUSTATHIUS [Éumathius].
De Ismenise et Ismene.*^ amoribus libri XX ex versioneG. Gaulmini. Lugd.Bat, , 1644, in-32.
On reconnaît aujourd'hui que l'auteur de ce roman n'est' pas le célèbre commentateur d'Homère, Eustathe, mais un nommé Eumalhe, grammairien du iv* siècle. Voy. la préface de la nouvelle édition des « Ethiopie' ques » d'Héliodore, en grec, avec des notes en grec littéraire, par M. Coray. Partt, 4806, 2 vol. in-8.
EUSTATHIUS DE MATERA [Pietro da Eboli?].
De balneis Puteolanis. Neapoliy 1505, Venetiis, 1587.
Ces vers se ti\)uvent aussi dans le recueil intitulé : ff De Balneis omnia qua: exstant ». Venetiis, 4553. Des manuscrits les attribuent à un certo Ebolitano ; Melzi, qui entre à cet égard dans des détails étendus, pense que ce pourrait être Pietro d'Eboli .
EUTYPHRO [Petrus PetitusI. Voy. I,
EVANDROPHILAX [Vincentius Calza- VEGLiA Brixianus].
Adversus Acesiam cacodoxum qui se faiso adversus Eudoxum Philalethem facit antapologia. Brixiœ, 1575, in-4.
Voy. Freytag, v Adp. litler. », t. II, p. 940.
EVANGELUS (Licentius) [Bôatus Riie-