‹ Les truands; drame en cinq actes, en versChapitre 5 sur 104 · SCENE PREMIERE · texte numérisé non relu

SCENE PREMIERE

THIBAULT, VlLLOiN, JEIIA^ DE CONI LANS, ÉCOLIERS.

JEHAN DE CONFLANS, dans sa chaire.

\(l Sancli Anselmi syllogismiim nunc c longinquo rodoamus oportet, quippequo, divina3 clavis instar, in siipremâ suprenite rationis porta facillimè aperiendâ utamur. Nec non et jampridem syllogismum illum, mirabilis docloris munus mirabilissimum, novimus. scilicct : (( Kns cujus ex essentià... »

VlLLO>, ronllanl.

Honfrr! Honfrr!

JEHAN DK COM'LANS, lui jetant son hàlon.

Dormis, Fiancisce.

VILLON, réveillé en sursaut, vivement.

Ncquaquam !

LES TllU/VNDS.

JEHAN DE C0>FL1>S

Dormis

VILLON

Nego.

JEHAN DE CONFLANS

Dormis.

VILLON, violemment, puis railleusement.

Haud, nequaquam, inquam !

Ou (car mieux vaut que je réponde En bon et simple françois Compris de tous à la ronde) Je, non Franciscus, mais François, François Villon pour la brune et la blonde, Je, si ronflant que je sois.

Ne dors pas le moins du monde.

JEHAN DE CONFLANS

Dormiebas, dico, nequam.

VILLON, très farce.

Nequaquam, inquam, nequaquam!

Page 1