SCENE PREMIERE
THIBAULT, VlLLOiN, JEIIA^ DE CONI LANS, ÉCOLIERS.
JEHAN DE CONFLANS, dans sa chaire.
\(l Sancli Anselmi syllogismiim nunc c longinquo rodoamus oportet, quippequo, divina3 clavis instar, in siipremâ suprenite rationis porta facillimè aperiendâ utamur. Nec non et jampridem syllogismum illum, mirabilis docloris munus mirabilissimum, novimus. scilicct : (( Kns cujus ex essentià... »
VlLLO>, ronllanl.
Honfrr! Honfrr!
JEHAN DK COM'LANS, lui jetant son hàlon.
Dormis, Fiancisce.
VILLON, réveillé en sursaut, vivement.
Ncquaquam !
LES TllU/VNDS.
JEHAN DE C0>FL1>S
Dormis
VILLON
Nego.
JEHAN DE CONFLANS
Dormis.
VILLON, violemment, puis railleusement.
Haud, nequaquam, inquam !
Ou (car mieux vaut que je réponde En bon et simple françois Compris de tous à la ronde) Je, non Franciscus, mais François, François Villon pour la brune et la blonde, Je, si ronflant que je sois.
Ne dors pas le moins du monde.
JEHAN DE CONFLANS
Dormiebas, dico, nequam.
VILLON, très farce.
Nequaquam, inquam, nequaquam!