A UN PERE DE TREVES
vestrœ, quibus ipse intellexit in quanta sit apud vos ueneratione, quantoque gratitudinis zelo Societas Treuirensis' ipsum tanquam insignem benefactorem ac patronum prosequatur; quot sacra pro ipso indicta, quot preces fusœ, etc., quee omnia gratissima ipsi fuerunt; adeo ut dederit mihi in mandatis certiores vos facere, se quamdiu per ipsum licuerit, semper fore vobis amicum, rerumque uestrarum curam habiturum ; eâ tamen conditione, ut se suamque familiam iterum precibus uestris commendem. Faxit deus optimus maximus ut eius patrocinio diu non indigeatis, pacemque Europae redditam mutuo possimus nobis gratulari. Hœc enim est uotorum nostrorum summa. Rogo Reuerentiam vestram ut hanc meam epistolam communicare dignetur cum Reuerendo Pâtre Rectore Collegii 2, et pâtre Procuratore Nouitiatûs^, tanquam ad ipsosmet scriberem. Spero enim id utrumque probaturum, ut parcamus sumptibus postée; meminerit quœso, Reuerentia Vestra in suis sanctissimis sacrificiis, et meminisse jubeat coram deo charissimos fratres nostros Nouitios'^. Obsequentissimi sui et
humillimi in Xro serui
LuDOuici BOURDALOUË, S. J. s
Voici la traduction :
Paris, 9 avril [1703].
Mon Révérend Père dans le Christ, La Paix du Christ.
Je vous demande bien pardon de ce qu'empêché par mes diverses occupations, surtout par les sermons de carême, je n'ai pas répondu plus tôt à la dernière lettre de Votre Révérence. Je ne lui ai donc pas encore rendu grâce comme je l'aurais dû, pour le présent qu'elle m'a fait parvenir par le change. Je n'attendais rien de semblable et je méritais encore moins l'honneur d'une telle libéralité! C'est certainement avec plaisir que j'emploierai le tout