LETTRE APOSTOLIQUE « QUONIAM DIVIN/E

gratione virtutum, is nimirum fructus est Jubil.i'i maxime propriiis. Hujus rei causa, memores ollicii et caritatis, admissorum vmclis liberari atque ad sanitatem redire cupientibus Nos quidem, quantum in potestate IS'ostra est, minuendas dilficultates et patens expediendum iter curabimus, videlicetligandi et solvendi supremo interposito arbilrio.

Hoc concilie, quod decessores Nostri simili in tempore consueverunt, item Nos Confessariorum quum augendum numerum, tum dilatandam muneris potestatem censuiraus. Sed quum talem pontificalis officii partem recte prudenterque admiuistrari oporteat, omninoque de limitibus usuque lacultatem pra'sto esse quod liqueat, idcirco Constitutioni inh;i're4ites f. r. Benedicti XIV — Convocatis, — in qua hoc de jc^enere toto ea qua* necessaria sunt perspicue absoluteque prœcipiuntur, Nostro motu proprio certaque scientia ac de apostolicœ potestatis plenitudine rem universam ad eum modum, quem his Litteris prœscribimus,ordinandam acdirigendam juberaus.

I. Venerabili Fratri Nostro Cardinali Majori Pœnitentiario per prœseutes committimus ac demandamus, ut juxta memorati F5enedicti XIV Constitutionem,cujus iniliurn — In Apostolicœ Pc nitentiariœ offtcio — prœter consuetos trium Basilicarum S. Joannis Lateranensis, S. Pétri in Vaticano et S. Mariœ Majoris Pœnitentiarios minores, pro Basilica etiam S.Pauli via Ostiensi, toto Anno Sancto, similes Pœnitentiarios designet, prfetereaque alios,a se jam electos vel eligendos, tam in memoratis quatuor Basilicis, quam in reliquis quoque sive Sajcularium, sive Regularium, ac prœsertira, quoad lieri poterit, in variarura nationum Urbis ecclesiis, novos similiter Pœnitentiarios deputet, et extra ordinem abunde multiplicet.

II. Porro hisce Pœnitentiariis sive in quatuor Basilicis, sive ia aliis Urbis Ecclesiis per Cardinalem Majorem Pœnitentiarium, ut pnefertur, deputatis, vel per Anni Sancti cursum deputandis, subséquentes facultates, hoc duntaxat Anno Sancto duraturas, de Apostolicœ potestatis plenitudine concediraus et largimur; videlicet:

III. Absolvere possint per se ipsos tantura, et in foro duntaxat conscientia-, quascumquepersonas sibi confitentes, etiam religiosas et regulares cujuscumque sint Ordinis, Congregationis, et Instituti (etiamsi ex prœscripto Superiorum, vel suarum Constitutionum etiam a Sede Apostolica approbatarum, vel alias ex indulto, decreto, aut pnncepto Apostolico extra propriam Religiouem peccata sua confiteri prohibeantur), a quibuscumque sententiis excommunicationis. a'iisque ecclesiasticis censuris, etiam speciali modo, in Constitutione — Apostolicœ Sedis — reservatis, nec non ab omnibus peccatis et excessibus, quantumcumque gravihus et enorraibus, etiam Sedi Apostolica- reservatis : injunctis tamen salutaribus pœnitentiié et aliis de jure iisdempœnitentibus injungendis. — Excepte tamen crimine absolutionis complicis, quod ter aut amplius admissum fuerif