Sic pour « scammum
paludes currendo duxerant, illicque qualinus dicle abbacie ad uLililatem dicti Martini Bouchet cederet, seu renuntiaret, aul quod alias in aquis diclorum paludum illum demergerent, onus illa faciendi a dicto preposiLo marescallorum nostrorum liabere proclamantes, persuaserunl, quod facere dictus Ruffe renuens, de actemptatis protestatus fuerat-, sed his non obstantibus predicti Bouchetz sepedictum Ruffe ad iocum Sancte Gemme, dicto Ludovico Bouchet spectantem, prisionarium per eos exinde ductum, quia persuasionibus de renunciando dicte abbacie ad utilitatem dicti Martini Bouchet eidem Ruffe pluribus et iteratis vicibus factis consentire recusaverat, iidem Bouchetz, ipsum Ruffe, oculis et ore velatum ad forestam seu silvam de Gantamerula, a dicto loco Sancte Gemme octo leucis distantem, inter duo stangna transportaverant , el ipsum in aquis dictorum stangnorum submergera, nisi dictam renunciacionem faceret, minati fuerant; et quia hoc facere recusaverat ipsi Bouchetz et sui complices predictum Ruffe ad quamdam arborem ligatum atrocibus ictibus percusserant, et illum ad ultimum supplicium pervenisse credentes, in eodem statu inibi reliquerant; qui sic enormiter vulueratus, a dictis vinculis se erlpuerat, et usque ad villam de Fontenayo Gomitis profectus fuerat; postmodumque ad ejus noticiam devento, quod dictus Martinus Bouchet dicta abbacia et fructibus ejusdem uti satagebat, idem Ruffe, virtute certarum licterarum querimonie, per eum a nobis obtentarum, in possessione et saisina dicte abbacie, se manuteneri et conservari fecerat; unde magister Stephanus Guiraut, tanquam dicti Martini Bouchet procurator, pro appellante ad nostram parlamenti curiam se gesserat; super qua appellacione, dictus Ruffe predictum Martinum Bouchet, vigore certarum licterarum a nobis obtentarum anticipari et dictam querimoniam furniri, nec non culpabiles de dictis excessibus et actemptatis in dicta curia noslra comparituros adjornari fecerat; unde dictus Martinus Bouchet iterum ad dictam nostram parlamenti curiam appellaverat; ex cujus curie nostre ordinacione, visisque per eam informacionibus in hac parte factis, supradicti Bouchetz in dicta curia nostra personaliter comparituri adjornati extiterant; qui quidem Bouchetz predictorum excessuum et actemptatorum punicionem evadere cupientes, hujus-
modi causam ad noslrum magnum consilium evocari procuraveraiit; per quod noslrum magnum consilium, dictorum criminum enormitate pensata, quod dicti Bouchetz in eodem personaliLer comparèrent adjornatum extilerat; ipsisque comparentibus, interrogatis, et ad certam diem elargitis, certas licteras pro dictam causam in supersedencia usque ad beneplacitum noslrum teneri oblinueranl; quibus per dictum Ruffe nobis expositis, nos per nostras patentes licteras causam hujusmodi ad dictam nostram parlamenti curiam remitti mandaveramus; pro quarum interinacionem impediendo dictus Guiraut nonnullas frivolas raciones allegaverat; sed demum, dictis partibus super hoc auditis et in jure appunctatis, gentes dicti nostri magni consilii sepedictam causam ad dictam nostram parlamenti curiam remiserant; quibus non obstantibus, prenominati Bouchetz novam evocacionem, per quam mandabatur dictas partes in dicto nostro magno consilio super dicta causa et materia procedi facere a nobis impetraverant; et deinde demanda per dictum Ruffe in dictis materiis appelli excessuum et actemptatorum ac furnimenti querimonie édita, predictus Guiraut pluresdilaciones frustratorias ad defendendum adversus dictam demandam exquisierat, et paulo post dicti Bouchetz nonnullas alias licteras, per quas omnes et singulos processus predictos adnuUari, ac dicto Ruffe silencium imponi mandabamus, a nobis obtinuerant, quarum virtute eidem Ruffe, ne, racione dicte abbacie, nec alias, dictos Bouchetz prosequeretur, inhiberi fecerant et defendi; super quo, gravi querimonia per eundem nobis facta ac premissis actentis, nos per ahas nostras licteras predicte uostre curie parlamenti de dictis causis cognoscere promiserimus (sîc), quarum vigore predicti Bouchetz in dicta nostra curia comparituri, in dictis causis ut racionis esset, processure (sic) adjornati extiterant; quibus peractis, supradictus Ruffe abbaciam predictam in manibus Summi Pontificis resignaverat; qua resignacione admissa idem Summus Pontifex eamdem abbaciam magistro Petro de Riparia contulerat. Gomparentibus igitur in dicta curia nostra partibus antedictis, ac predicta dicti Ruffe demanda in casu excessuum et actemptatorum édita ac conclusionibus pertinentibus per eum captis, dicta curia nostra quod dicti Bouchetz ad certum
diem inde sequentem super dictis demanda et conclusionibus defensuri vcnienl, ordinaverat, ac predicto Guiraut, eorum procuralori, sub pena privacionisa postulando decelero in ipsa curia, hoc facere injunxerat. Sed die adveniente, sub umbra quod idem Guiraut allegaverat dictum Martinum Bouchet ipsius revocasse procedere distulerat, ob quod dicta curia nostra, quod dicti Bouchetz in eadem judicialiter evocarentur ordinaverat. Verum, quia xxv'* die mensis junii ultimo preteriti, dum de causa hujusmodi agebatur, supradicti Bouchetz defensores, in dicta curia nostra et ad hostium camere dicti parlamenti per alterum ex hostiariis ejusdem more solito evocati, non comparuerant, neque alius pro ipsis, dicta curia nostra defectum contra eos predicto RufTe débite comparent! id requirenti concessisset; ex quodefectu sic concesso et obtento, memoratus Ruffe talem sibi contra dictos defensores et déficientes petiisset etrequisiisset adjudicari utilitatem, videlicet, quod per ipsius curie nostre arrestum sepedicti defensores ab omnibus defensionibus, declinatoriis, dilatoriis, et peremptoriis secluderentur, dicereturque et declararetur dictos Ludovicum etGuidonem Bouchetz maie processisse et incarcérasse, et dictum RufTe bene appellasse, ac quod dicti Bouchetz ad dictos excessus et actemptata reparandum et emendandum, necnon bona per eos capta, de quorum valore dicto Ruffe crederetur, custusque, fredas, misias et expensas, occasione dictorum excessuum et actemptatorum per dictum Ruffe factas et sustentas eidem Ruffe reddendum et restituendum et in amenda honorabih ad discretionem curie nostre predicte, et utiU, videlicet quemlibet de summa duarum milium librarum parisiensium, et ad tenendum carcerem flrmatam (sic) usque ad plenariam premissorum soluclonem, ac ipsius RufTe damnis, interesse et expensis, et primitus in expensis presentis defectus condamnarentur, aut quod alie taies demande, requeste et conclusiones eidem RufTe per dictam curiam nostram fièrent et adjudicarenlur, quales ipsi curie nostre fieri et adjudicari viderentur, usum et stillum dicte curie nostre in talibus observari solitos allegando; ac propter hoc dictum defectum ac demandam per eum petitam et alia sua petita pênes eandem curiam nostram producendo. Quibus per dictam curiam nostram postmodum visis, ac consideratis considerandis,
eadem curia noslra perarrestum xxi^julii inde sequenlis, quod nul la pro tune dicti defectus utililas prefato RufFe adjudicarelur; quin ymo, quod iidem BoucheLz ad certam et eompetentem diem eum intimacione solita in dieta curia nostra comparituri, predietam dicti defectus utilitatem adjudicari visuri ac ulterius processuri, et facturi, ut esset ralionis, personaliter adjornarentur, supradictum Martinum Bouchet in quantum ipsum concernebat in expensis dicti defectus, taxacione earumdem dicte curie nostre reservata, condannando ordinasset, in vim cujus arresti et licterarum executoriarum ejusdem, Steplianus Lasnier, servions noster, supradictos defensores ad duodecimam diem mensis novembris inde sequentis, et eciam ultimo preteriti, in dicta curia nostra personaliter comparituros, predicto Ruffe actori utilitatem supradictam per eum requisitam adjudicari visuros, ac alterius processuros et facturos, ut foret racionis, eum intimacione solita adjornasset; quia vero dicta duodecima die, neque xxin* die ejusdem mensis, a dicta duodecima die continuata et dependente, dum de causa hujusmodi agebatur, sepedicti defensores in dicta curia nostra et ad hostium camere dicli parlamenti, ex ipsius curie nostre ordinacione per unum ex hostiariis ejusdem evocati non comparuerant, neque alius pro ipsis, supradictus Ruffe actor congedium et defectum contra et adversus dictos defensores et déficientes sibi dari et concedi petiisset et requisiisset, quod minime fieri debere defensores predicti aut eorum procurator illico dixissent et proposuissent; super quo dicta curia noslra partes predictas ad consilium appunctasset; quam ordinacionem insequendo dictus RufFe quicquid voluisset, pênes dictam curiam nostram produxisset, et deraum dicta produclione visa, curia nostra predicLa xxiii* die decembris novissime lapsi, quod congedium et defectus per dictum actorem requisiti, propositis in contrarium per dictos defensores non obstantibus, eidem actori traderentur et deliberarentur, ordinasset; qui bus congédie et defectibus sic concessis et obtentis, juncto defeclu précédente, memoratus Ruffe actor utilitatem predietam per eum requisitam, aut aliam juri consonam, sibi contra dictos defensores et déficientes adjudicari requisiisset, predictos congedium et defectus pênes dictam curiam nostram propter hoc producendo, usumque et stillum
ipsius curie nostre in talibus observari solitum ut prius, allegando; tandem visis per dictam euriam nostram supradictis defectibus et ceteris per dictum Ruffe actorem pênes eandem curiana nostram traditis et productis, ac consideratis considerandis, et que euriam ipsam in bac parte movere poterant et debebant, prefata curia nostra per suum arrestum talem virtute dictorum congedii et defectuum supradicto actore (sic) adjudicavit et adjudicat utilitatem, videlicet quod ipsa in quantum idem actor appelians extitit, prenominatos Ludovicum et Guidonem Bouebetz maie processisse, explectasse et incarcérasse, declaravit et déclarât-, in quantum vero idem Ruffe in predictis excessuum et actemplatorum casibus actor existit, quod nuUam de presenti predictorum defectuum utilitatem eidem actori adjudicabitur [sic); quin ymo, quod defensores et déficientes antedicti ad certam et competentem diem in dicta curia nostra juxta formam aliorum adjornamentorum alias in bac parte factorum, cum intimacione solita personaUter comparituri utilitatem predictam per dictum actorem petitam aut aliam rationabilem adjudicari visuri, ac ulterius processuri et facturi, ut fuerit rationis, adjornabuntur, ordinavit et ordinat. Pronuntiatum xxvii* die februarii anno IVP GGGC* LXXVIIP.
GOUBIE.
27 février 1479.
Arrêt du Parlement adjugeant défaut à Pierre de la Rivière, soidisant abbé de Notre-Dame d'Angle, contre Jean Ruffé et accordant au premier le droit d'administrer l'abbaye et d'en toucher les revenus. — (Arch. nat., Arrêts, jugés, X^^^ 113, fol. 27, no XXI.)
Gum dilectus noster magister Petrus de Riparia, abbatem abbacie Béate Marie d'Angles se dicens, actor et conquerens in casu novitatis et saisine, in ejus absencia et contumacia, in nostra parlamenti curia proponi fecisset quod, vacante dicta abbacia per obitum defuncti Mathei Régnier, dum viveret ipsius abbacie ultimi pacifici possessoris, religiosi ejusdem abbacie, YI 24
more solito ac juris ordine servato, electioni futuri abbalis procedendo, Johannem RufTe dicte abbacie religiosum in suum abbatem pastoralem, via Spiritus Sancti elegerant; qua electione facta, deindeque confirmata, ac munere benedictionis per eundem Ruffe assumpto, idem Ruffe possessionem et saisinam dicte abbacie adeptus et eadem aliquo tempore usus et gavisus fuerat, ac donec defensor predictus ipsum Ruffe vi et violencia, et cum armorum portu ab eadem abbacia expellere et illa uti et gaudere sategerat; qua de causa prefatus Ruffe certas querimonie licteras in casu novitatis et saisine a nobis obtinuerat, et illarum virtute se in possessione et saisina predicte abbacie, fructuumque, profîcuorum et emolumentorum ejusdem aliisque possessionibus pertinentibus se manuteneri et conservari fecerat, a qua execucione magister Stephanus Giraut, ipsius defensoris procurator, pro appellante se gesserat ad nostram parlamenli curiam predictam; qua appellacione postmodum in opposicionem mutata ac hujusmodi causa ad predicti defensoris instanciam ad nostrum magnum consilium evocata, deindeque per ipsius nostri consilii arrestum in dictam curiam nostram remissa, sepedictus defensor adeo procuraverat, quod causam ipsam ad predictum nostrum magnum consilium rursum evocari ac dicto Ruffe de cetero abbaciam predictam prosequendo silencium imponi; et hujusmodi prosecucionem eidem sub pena bannimenti a regno nostro inhiberi fecerat et defendi; super quo gravi querimonia per dictum Ruffe nobis facta, nos eidem litteras nostras, per quas curie nostre predicte permittebamus de causa supradicta cognoscere, concesseramus; quarum, necnon licterarum executoriarum earumdem ab eadem curia nostra emanatarum, virtute, predictus defensor ad certam diem in dicta curia nostra super dicta causa processurus adjornatus extiterat; quo [sic] pendente predictus Ruffe supradictam abbaciam in manibus Summi Pontificis, qui eundem prefato actori contulerat, resignaverat ; cujus provisionis medio idem actor hujusmodi processum loco dicti Ruffe resumpserat et in eodem surrogatus extiterat, et postmodum partibus predictis in dicta curia nostra comparentibus, peticioneque sive demanda dicti actoris in casu novitatis et saisine contra dictum defensorem édita, ac conclusionibus ad causam pertinentibus captis, necnon
furnimento predicLe querimonie per dictum actorem requisilo, dicta caria nostra, quod diclus defensor ad très septimanas inde sequentes super loto defensurus veniret, supradicto Guiraut id facere sub pena privacionis postulandi in dicta curia injungendo, appunctaverat ; sed nichiiominus , die assignata adveniente, dictus Giraut, pretendens se per dictum defensorem anle dictam assignacionem revocatum fuisse, ipsumque defensorem in liac villa nostra esse, responderat, et pro eodem defensore occupare nec comparere voluerat ; ob quod eadem curia nostra, quod dictus actor supradictum defensorem judicialiter evocari faceret, ordinaverat ; verum, quia vicesima quinta die mensis junii ultime lapsi, dura de causa hujusmodi agebatur, dictus defensor in dicta curia nostra et ad hostium camere dicti parlamenli nostri per Johannem Paris, hostiarium ejusdem, more solilo evocatus, non comparuerat, neque alius pro ipso, dicta curia nostra defectum predicto aclori id requirent! concessisset; ex quo defectu sic obtento memoratus actor talem sibi contra dictum defensorem et deficientem petiisset et requisiisset adjudicari utilitatem, videlicet quod ipse in possessione et saisina dicte abbacie fructuumque, profectuum, revenutarum et emolumentorum ejusdem, manuteneretur et conservaretur; et in casu dilacionis recredencia ipsius abbacie sibi fieret et adjudicaretur, aut saltem dicta querimonia realiter et de facto furniretur et in suis expensis dictus defensor condannaretur, dictam defectuum demandam per eum petitam, ac tilulos et alla munimenta pênes dictam curiam nostram propter hoc producendo, ac usum et stillum ipsius curie nostre in talibus observari solitos allegando ; quibus per dictam curiam nostram visis, et consideratis considerandis, ipsa curia nostra per suum arrestum vicesima die julii inde sequentis prolatum, quod querimonia racione predicte abbacie et intentata, realiter et de facto furniretur, et restabilimentum fieret, eademque abbacia, una cum fructibus, proficuis, revcnutisetemolumentis ejusdem sub manu nostra per bonos et sufficientes neutri partium predictarum favorabiles aut suspectes regerentur et gubernarentur, non obstantibus opposicionibus et appeilacionibus quibuscumque, et absque earumdem prejudicio; quodque dictus defensor in dicta curia nostra comparituros [sic] super dicta querimonia per
dictum actorem capla defensurus ac ulterius processurus, cl facLurus uL esset racionis, adjornaretur, eundeni defensorem in expensis dicti defectus, ipsarum taxatione dicte curie noslre reservala, coiidannando dixisset et ordinasset; in vim cujus arresti et ipsius execulione, liLterarum necnon commissionis magistri Johannis de Castro, locumtenentis conservatoris privilegiorum regiorum universitatis Andegavensis, dicti arresti executoris, Stepiianus Lasnier, servions noster, sepe dictum defensorem, ad crastinam diem tune instantem et ultimo lapsi festi beati Martini hyemalis, in dicta nostra curia compariturum adjornasset; qua die, neque xiiii^" die ejusdem raensis, dum de causa hujusmodi ageretur, sepedictus defensor in dicta curia nostra et ad liostium camere dicti parlamenti nostri, ex ipsius curie noslre ordinatione, per unum ex liostiariis ejusdem evocatus, minime comparuisset, neque alius pro ipso, ob quod predictus actor débite comparons defectum contra et adversus eundem defensorem sibi dari et concedi requisisset, quod minime fieri debere dictus defensor dixisset et proposuisset ; ob quod dicta curia nostra partes predictas ad consilium appunctasset; quam ordinacionem insequendo, dictus actor quicquid voluisset pênes dictam curiam nostram produxisset; et demum ipsis visis, dicta curia nostra xxiii^ die decembris novissime preteriti, quod defectus per dictum actorem requisitus, propositis in contrarium per dictum defensorem non obstanlibus, eidem actori traderetur et deliberaretur, ordinasset; cujus defectus virtute, juncto alio defectu précédente, memoratus actor supradictam utilitatem aut aliam rationabiiem sibi fieri et adjudicari petiisset et requisiisset in materia novitatis, prout supra pertineret, concludendo predictos suos defectus, suosque titulos, licteras et munimenla pênes dictam curiam nostram propter hoc producendo, ac usum et stillum dicte curie in talibus observari solitum allegando; tandem visis per dictam curiam nostram supradictis dicti actoris defectibus, licteris et titulis, ceterisque per eundem actorem pênes eandem curiam nostram traditis et productis, ac consideratis considerandis et que curiam ipsam in hac parte movere poterant et debebant, prefata curia nostra per suum arrestum talem virtute dictorum duorum defectuum, ac eciam principalis dicto de Riparia contra
dictum Baudet defensorem el deficientem uLilitatem, videlicet, quod ipsa prefalum actorem in possessione et saisina predicte abbacie, sequeabbatem ipsius abbacie gerendi, dicendiet nominandi, ac illius fructus, proficua, revenutas et emolumenta capiendi et percipiendi manutenuit et conservavit, manutenetque et conservât, necnon manum nostram et omne impedimentum injamdictaabbaciaetejus fructibus obdictarum partium debatum appositam et appositum, ad predicti actoris utilitatem levavit et amovit, levatque et amovet, supradictum defensorem in expensis dictorum defectuum condannando, earumdem expensarum taxacione dicte curie nostre reservata.
Pronunciatum penultima die februarii anno M" CGCG™° LXXVIIP.