XLV. DE MIGRANTIBUS

1. Si quis [in] alienam villam migrare voluerit, ut hunusquisque aliqul de ipsis qui in villa consistunt eum suscipere voluerint, si vel lîunus ex ipsis extiterit qui contradicat, migrandi ibidem licentiani non habeat.

2. Si vero contra dictum huniuf vel duorum in villa ipsa adsedere praesumpserit, tune testare débet; et si noluerit inde exire, ille qui ei testet cum testibus ei débet testare ut iterum in decem noQtes exeat. Si adhuc post decem noctes [steterit], ilerum débet ad eum venire et ei testare ut iterum in decem noctes exeat. Si adhuc noluerit exire , iterum tertio decem noctes ad placitum addat; et si xxx noctes impleantur, si nec tune exire noluerit , tune eum manneat ad mallum , et testes suos in singula placita qui fuerant pristum sibi habeat; isti (leg. et si) ipse cui testum est noluerit venire, et eum aliquas sonies non tenuerit, et ista que superius diximus secundum legem testatur, tune ipse qui testavit super furtunam suam ponat, et roget graffione ut haccedat ad loco et eum inde expellat, et qui legem noluit audire quod ibidem laboravit amlttat, et insuper mcc denarios, qui faciunt solidos xxx, culpabilis.

3. Si vero qui migraverat et ei infra xii menses nullus testatus fuerit, hubi admigravit securus hubi alii vicini maneat.