XLIX. DE TESTIBUS

1 . Si quis testibus necessarium habuerit dare et fortasse testes nolunt

ad placitum venire, ille qui eos habet necessarios ad satisfacere, ^

manires illis débet cum testibus ad placitum, ut ea quae noverint jurati

dicant.

2. Si venire noluerint et sunnis non detenuerit**, dc denarios, qui faciunt solidos xv, quisquis illorum conponat. f^

" Solutione. — *" detricaverit. — °' negociasset ut. — "^ ammalus. — " trans Ligeri aut Carbonaria maniât. — ' capitale. — ^ mannire. — "" detricaverit.

3. Si vero praesentes fuerint in testimonio vocati, et noiuerint jurati dicere ea que noverint et forbanniti fuerint dc denarios qui faciunt solides XV, culpabilis judicetur.