‹ Malherbe et ses sourcesChapitre 43 sur 89 · XX · texte numérisé non relu

XX

Chramcoi'um quae dicimtiir Fredegarii scholastici libri

M, O. H, Scr, rer. merov. Il, 325,

Anno 25 reguum Gontramni ' Mummolus Senuvia jusso Guntbramni interfecetur. Uxorem ejus Sidoniam una cum omnis thesauris ejus Domnolus domesticus et Wandalmarus camararius Gundramno présentant. *

' Ce diplôme est rapporté dans le Vita S. Remacli, chap. 11 (auctore Notgero f 1008) en ces termes: Deinde couvocavit Rex fidèles vires, sanctum Cunibertum Ëpiscopum, Atetlanam, Théodofridum et Gislochardum Episcopos: Opti mates quoque suos, Grimoaldnm majorem domus, Folcoaldum, Bobonem; itemqne domeaticos 8U08 Chlodulpham, Ansigisilum et Berselanum, iisque dixit (V. Dom Bouquet. HZ 545).

- Chronique originale allant de 584 à 642.

' Contran I" de Bourgogne.

^ An chap. 75 du livre III d'Aimon (Aimoni monachi Floriacensis Historiae Francorum libri IV, écrit avant 1004) : Anno XXV r^ni Guntranni, Mummolus Patricias rebellionis convie-

Page 1