MOIS DE FEVRIER IÈRE QUESTION

\d Titium romanuim sacerdotein, qui Pasch

Hs tempore quodain in oppido moratur. quique ob eximit theologi famarn excipiendaruin confossio num facultatem ab episcopo loci habuerat, foria | quinta majoris hebdomadie Cajius accedit. edeinque narrat, tertium jam lapsum esse annum. «à {quo à sacramentali confessione abstinet. Hcet quotannis sacro Christi corpore vVesel solitus fnerit \ttamen subjuneit, * quoad annum prihinuin, nu

"angor consclentie scrupulo, quum venialian tan.

:tum peccala e0 tempore commiserihn. nee ullum * de venialibus contitendis prieceptum extare noverim. Neeundo vero anno ab aperienda sacerdori

Indigno, qui unus aderat, conscientin vehementer abhorrui. oc autem, qui adhuc labitur, nulun verte grave facimus, Deo auxiliante. patravi. ” Hince, quibusdam auditis, quae gravem culpam non

attiugerent, Titins declarat illum potuisse praëte-

ritis annis a confessione abstinere. eldemque absolationemn impertitur, facta interim admonitione forte antequam praesens annus elaberetur, in lethu-

le aliquod crimen incidisset. (LE Ecclesiae praecc)})-

dique ob opÉessi ; af, lerra cidein- Hit, « let que- S fuerit ME, NU:O alla t'tri- 4 ulluim tare noacerdoti chemen- Cu?, nu!

AÉTA VI.

al ho) praëeteue abso- {ionc n letha-

praeco}r-

sante ejus teriminumn ad nova exomologestin igendam tenert. Quod confessarins timebat, reapse ieidit C'atus vero in inti ob adinissain culpa l dolore atflectus. dubitat tamen de onere confessiohis renovandae ante anni exitum. Hine presbytero inico SUO, qui prope ao in oppido degebat, accuataun de us omnibus epistolam semibit. ic vero secum quaeri 10 Ufron qui sibi venialis lantum culpue est cons cous, divine vel ecelesiastico annuue ronfessionts praecep-

to leneutur 2

2° Ulrum si quis li praeceplo quando urgel. uno UHHO HO salisfereril, ide GUN EH poterie, APTETAN] equeult ecplere tenealur 2?

3° Llrum per excomolosestin NA7 LL “lt «no peracla ultrinsque nt praeceplo salisfiul F4

40 Couid in cusu de obliealion C'uio tmpostla £