BEATISSIME PATER

Summo animi obsequio et amore excepimus decretum Sancti Officii Lamentabili sane exitu a Sanctitate Vestra adprobatum, et impositum conscienti& omnium ut lucernam pedibus et lumen semitis. Namque iterum licet dicere : Percussisti caput de domo impii. Denudasti fundamentum eius, proiecto scilicet Sedis Apostolicæ radio in errores qui latere nitebantur sub falsi nominis scientia. Quantum enim distat a Lirinensi Commonitorio dogmata à Christo ne cognita quidem—eo enim usque sacrilegæ audaciæe progrediuntur priores veteribus agnot&æ—evolvi paulatim nescio qua alluvione quæ nucleo Evangelii : nova in dies capita, parabolas, philosophicas interpretationes, sacramenta adiiciat ? Dum enim immutabili revelationi substituitur conatus intellectus semper discentis, traditioni profectus humanæ conscientiæ, mysteriis umbræ et symbola, Ecclesiæ columnæ ct firmamento veritatis societas suopte labore crescens, ipsi denique Christo Deo homini, qui erat heri et qui est hodie et qui erit idem ipse in sæcula exsecrabili blasphemia subrogatur imago quædam perfectionis humanæ messianicis et metaphysicis conceptibus induta, profecto pessima quæque revisit hæresis donec nihil supersit religionis præter cœeum affectum animi qui potest habere speciem pietatis, virtutem autem eius abnegat, Et hæc est exinia laus eiusdem decreti quod dissitos errores ita collegerit ut pateat eos uno eodemque spiritu intus ali quo a malo critices usu et prava eius quam dicunt evolutionis notione manuducuntur incauti ad succidendum ipsam fidei radieem.

î È ; HR:

ÊE ? :

Prsclaro quidem Dei beneficio, Beatissime Pater, nemo unus est hic qui talia cominenta cogitet aut mente excuder aut verbo vel scripto proferre in medium. Sed quoniam erro rum semina quasi alis sublata nullo nune negotio transeunt ab una continente ad alteram non minores ideo gratias Sanc. titati Vestræ agimus nec minori alacritate et studio adhære. mus doctrinæ oppositae quinque et sexaginta reprobati propositionibus à qua nos vel latum unguen nunquam discessuros :rofitemur vovemusque et spondemus eum Dei gratia.

Quam voluntatem enixe flagitamus ut Sanctitas Vestra sua benedictione contirmare dignetur.

S:uetitatis Vestræ humillimus, addictissimus et obsequentissimus famulus et filius,

Ÿ PAULUS, arCH. MARIANOPOLITANUS.

Marianopoli, die 30a augusti 1907.

IIlme ac Revme Domine,

Communis et concordissima sententia, quam in recentioribus erroribus reprobandis tu et clerus istius diæcesis eu Apostolica Sede fovere obtestamini, periucunda et solatii plena Sammo Pontifici fuit, qui filiorum obsequio et infracta tide delectatur, Qua de re gratias ex animo agit faustissimun auspicium inde sumens pro re catholiea in dies magis augenda in ista Diœcesi. Etenim homines rerum novarum machinatores spernere ac devitare, qui opinione sun inflata animos simplices se ducere conantur et a recto veritatis tramit: avertere, certam voluntatem demonstrat ac nobilissimum consilium thesaurum fidei integrum inviolat umque servandi, Qui de re, cum in ea maxima laus contineatur, gaudet Beatis-:mus Pater, qui tibi gregique tuo, effusæ benevolentiæ pignus, 3enedictionem Apostolicam amantissime impertit.

Tum denique pergratæ voluntatis meæ sensus exprimun ob fraternum amorem, qnem demonstrasti, oh iniuras mi: nuper inlatas.

Simul hae ultro oblata occasione libenter utor ut studium meum confirmem quo sum

Tibi Addictissimus,

R. Card. MERRY DEL VAL.

Romæ, 16 septembris 1907.