URBIS ET ORBIS
DECRETUM
Jam alias per rescriptum Secretariæ Brevium diei 12 Junii 1855 et per decretum hujus Sacræ Congregationis indulgentiis sacrisque reliquiis præpositæ diei 27 Aprilis, Pius [IX clementer indulserat ut universi christifideles aliquod sive publice sive privatim precum ac virtutum exercitium peragentes per integrum mensem martium in honorem sancti Josephi, sponsi B. M. V. indulgentiam lucrarentur tercentum dierum quolibetdie, plenariam vero in uno dierum mensis ad arbitrium eligendo, quo confessi et ad S. Synaxim accedentes juxta mentem Sanctitatis Suæ oraverint cum facultate easdem indulgentias applicandi in suffragium defunctorum.
Cum vero mos invaluerit in permultis variarum diœæcesum ecclesiis ut idem exercitium a die decima sexta vel decima septima mensis februarii incœptum usque ad deciman nonam diem sequentis martii producatur et absolvatur, qua die gloriosi patriarchæ festumi in universa Ecclesia recolitur ; humillimæ preces Sanctissino Domino Nostro exhibitæ sunt quatenus declarare dignetur chrisiifdeles qui pio hujusmodi exercitio infra præfatum tempus vacaverint, easdem, de quibus supra, indulgentias lucrari posse. Quas preces, referente me infrascriplo cardinali Sacræ Congregationis indulgentiis sacrisque reliquiis præpositæ præfecto, in audientia diei 2 februarii 1877, Sanctitas Sua clementer excipiens benigne annuit pro gratia, servata in reliquis forma ac tenore præcedentium concessionum. Præsenti in perpetuum valituro absque ulla brevis expeditione.
Contrariis quibuscumque non obstantibus.
Datum Romæ ex Secretaria ejusdem Sacræ Congregationis, | die 4 februarii 1877.
L. Card. Oreglia a Stephano, Præf.—Pro. R. P. D. Secretario, Dominicus Serra substitutus.
(Analecta, vol. XVI. col, 510.)
du A (No 68)
DES ÉVÊQUES DE LA PROVINCE ECCIÉSIASTIQUE DF QUÉBEC AU CLERGÉ DF LA LITE PROVINCE
11 octobre 1877.
Messieurs,
Ayant été consultés sur la conduite que le clergé doit tenir par rapport à la politique en général et aux élections en particulier, nous croyons opportun de vous adresser la présente circulaire. |
En lisant avec attention les divers documents relatifs à cetie importante et délicate question, on voit facilement que les décrets et les circulaires ne lui tracent qu'une seule et même voie, savoir une sage réserve et une grande prudence.
Omnia mihi licent, sed non omnia expediunt, dit Saint Paul (I. Cor. VI. 12). Le prètre ne s’appartient plus à lui-même mais à l'Église et aux âmes qui lui sont confiées, et même dans l’exercice de ses droits les plus certains, il est sonvent arrêté par la crainte de nuire aux grands intérêts dont il est le dépositaire. C’est pourquoi notre Deuxième Concile résume ses devoirs en ce peu de mots : « Dicta sua ponderet, scripta discutiat, actus suos ita componat, ut non vituperetur ministerium nostrum ; perfectus appareat homo Dei ad omne opus bonum instructus (Décret XV.$. 29.).» La circulaire du 4 juin 1854, donnée par les Pères du même Concile, appliquant ce principe général à la matière qui nous occupe, s'exprime ainsi: « Le clergé doit, dans sa vie publique et privée, demeurer neutre dans les questions qui ue touchent en rien aux principes religieux. »