AU SUJET DES CONFÉRENCES ECCLÉSIASTIQUES
Archevèché de Québec, 2 octobre 1865.
Monsieur,
Vous recevrez avec la présente la série des questions qui doivent faire le sujet des conférences ecclésiastiques de l’année 1866.
En envoyant ces questions, je crois devoir avertir encore un: fois Messieurs les présidents, qu’il est de leur devoir de transmettre les procès-verbaux de leurs conférences à l’Archevèché en temps opportun. Plusieurs ont négligé de le faire ; c’est ce qui a empêché d’en publier le «Résumé» depuis deux ou trois ans.
Je recommande aussi à Messieurs les secrétaires, chargés de la rédaction des dits procès-verbaux, de ne passe contenter, comme quelques-uns ont eu l’habitude de faire jusqu'ici, de rapporter tout simplement les décisions ou opinions adoptées dans les conférences ; mais d’avoir soin d'exposer de plus les raisons et les autorités qui ont été données à l’appui d’icelles. Pour cela il faut qu'ils soient attentifs à prendre des notes pendant les discussions ; et c’est ce qu’ils ne doivent pas manquer de faire. Ils pourraient encore tirer un grand secours du travail des théologiens spécialement chargés de développer les questions, si
ceux-C par éc
Enfi curés préseni pendai à confe neu vai tout pi
Rece avec le
Qut et Pat
licitati desista Uterq in con lo sub ha
infimu 4o (
ter les
les re,
si
ceux-ci, comme il convient, avaient pour règle de traiter le sujet par écrit, et consentaient à leur donner copie de leurs thèses.
Enfin je profite de l’occasion pour renouveler à Messieurs les curés et missionnaires, pour l’année commencée le premier jour du présent mois, la permission que je leur ai donnée de vive voix pendant la retraite de l’année dernière, d'autoriser à prêcher et à confesser dans leurs paroisses, durant les quarante heures, les neuvaines, les retraites et autres jours d’indulgences plénières, tout prètre approuvé de ce diocèse et de celui des Trois-Rivières.
Recevez, monsieur, l'assurance du bien sincère attachement avec lequel je demeure
Votre très humble serviteur, + C. F., Évêque de Tloa.
COLLATIONIBUS THBOLOGICIS DISCUTIEND.E IN ARCHIDIŒCESI QUEBECENSI!
MENSE JANUARIO.
Quum quidam maximi pretii ager venderetur sub hasta, Petrus et Paulus, uterque ditissimus, soli licitatores adsunt. Post paucas licitationes, Petrus quinquaginta libras Paulo promittit ut desistat a licitatione, et ita ager vili pretio venditur Petro. Uterque autem piis exercitiis vacans, aliqua anxietate premitur in conscientia, et a confessario suo quærit :
lo An liceat pactum facere cum aliis ne plus offerant in venditione sub hasta ?
20 An possit aliquis alium rogare ne licitet contra se ?
30 An in venditione sub hasta possit secure aliquis cmere infra infimum valorem rei ?
4o Quid in casu injungendum Petro et Paulo ?
Sempronius novus parochus nullum invenit conopæum super tabernaculum in quo asservatur Sanctissimum Eucharistiæ Sacramentum, neque super ciborium. Statim jubet fieri quinque conopæa variorum colorum liturgicorum pro tabernaculo, et unum album pro ciborio. Quæritur :
10 An sub gravi præcipialur usus conopæi, tum supra tabernaculum, tum supra ciborium ?
20 Cujusnam coloris debeat esse illud conopæum, et an aliquando possil esse nigri coloris ?
MENSE MAIO.
Sempronius parochus, in concione de usuns, aflirmat nunc nullum esse inquietandum propter quantascumque usuras ab ipso perceptas, quia lex quæ illas definiebat abrogata fuit, et quia Sancta Sedes respondit nullum esse inquietandum, dummodo paratus sit stare mandatis Sedis Apostolicæ, si unquam statuat aliquid esse restituendum. Quæritur :
10 Quinam est genuinus sensus variarum responsionum Sanctæ Sedis circa usuras ?
20 Quodnam interesse percipi possit luta conscientia, in hac regione ?
30 Quid de sententia Sempronii ?
Quæritur : 10 An prima ablutio corporalium, purificatoriorum et pallarum fieri possit a clericis qui non sunt subdiaconi, vel a monialibus ; 20 quomodo, et a quibus fieri debeat hæc ablutio ?
MENSE JULIO
Gelasius olim mercator ditissimus, cessionem bonorum coactus est facere tempore belli et pestis Omnia bona ejus creditoribus assignata sunt, qui ei dimissionem et condonationem juxta formam legalem scripto dederunt. Nunc autem per industriam, et mediante bona fama, divitiis affluere iterum incipit, et a confessario suo quærit :
An teneatur in conscientia qui bonorum cessionem fecit bona vel
mala fi debila
Sem proces unici perfici corpot ut pal
Sem solemi præpa nam j
Cat per q
TH
mala fide, sed juxta omnes præscriptiones legis, solvere integraliter debila sua, si postea ad sufficientem fortunam evehatur ?
Sempronius parochus,cum jam in missa solemni die dominica processisset usque ad offertorium, animadvertit lapidem altaris unici confractum esse in plures partes. Missam nihilominus perficit, et sequenti die missam defunctorum celebrat, præsente corpore cujusdam parochiani quem concives pluris æstimabant, ut patet magno concursu in ejus exequiis. Quid in casu?
MENSE OCTOBRI.
Sempronius parochus raro prædicat in sua parochia. In festis solemnioribus concionem longissimam habel, et tunc, præmissa præparatione matura, optime populo suo explicat sanam doctrinam juxta seriem catechismi.
Caius, vicinus parochus, singulis dominicis et festis prædicat per quadrantem, sed nullam præmittit præparationem, neque ordinem ullum sequitur ; modo loquitur de deordinationibus quæ in parochia nuper acciderunt, modo super aliquem textum evangelii diei, quem celebrando missam solemnem elegit, homiliam facit.
Robertus, confessarius eorum, post duas vel tres monitiones, eis tandem absolutionem denegat, dicens eos non fungi suo officio circa prædicationem. Inde quæritur :
10 Quid statutum fuerit circa obligationem prædicandi, quæ parochis incumbit ?
20 Quid de sententia Roberti in casu ?
Caius neo-presbyter baptismum prima vice conferens multis torquetur anxietatibus circa sequentes rubricas. Quæritigitur :
1o Ad debeat physice tangere caput infantis per totas orationes Omnipotens sempiterne Deus....., et Æternam ac justissimam … vel moraliter tantum, aut solummodo in ipso orationis initio ?
2 An exorcisando salem, vel puerum, debeat manus extentas habere super exorcisandum, vel potius junctas ?