IS ARCHI

pic.onem raschali k, Reum animali jet ; quid si dubias 1id dene.

enturum ruærit :—

et deinde Jssit ?

Ludovico, liceat diù +t, vel de issæ tàm que factis em pertiailominüs ndi nihil tibus sibi ndè, post os natus, tructione, re animo

e illum ad dmittere Î

2, In casu quo nullam mali, defectu instructionis, notitiam haberet, illi sicut et infanti, sacram dare communionem ?

3, In eodem casn, at saltem aliquando ei sub conditione absolutionem impertiri ?

Collatio tertia mense Julio habenda.

Petrus, decem abhinc annis, masturbationi in consuetudinem versæ deditus, nihilominüs eo toto tempore, semel saltem in mense ad sacram communionem accessit ; ex defectuque instructionis reflexionisve, istiusmodi actionem peccaminosam esse in mentem nunquam illi suspicio devenit ; undè accidit ut nunquam eam in sacro tribunali declaraverit. Mediante vero prædicatione fortè audita, sibive à coafessore posita interrogatione, subito tanquam à somno suscitatus, criminis sui malitia demum detecta, confessario suo illam contrito et humiliato corde, confusione contempta patefecit. Nunc quæritur :—

4. Utrum Petri confessiones durante prava consuetudine factæ, sint renovandæ ?

2, Utrum, supposito quod aliquoties tantum in culpam inciderit, invincibiliter ignorans æstimandus sit, ideoque, nulla præteritarum confessionum recordatione facta, ad absolutionem admitti possit ?

Collatio quarta mense Octobri habenda.

Gilbertus parochus dives omnia bona sua, quæ ex solis beneficii sui reditibus per multos annos sedulo collegerat, testamento suo reliquit Bonifacio fratri s10, nullomodo inuigenti.

Hic quidem primo bona fide cum gaudio pinguem hæreditatem suscepit. Sed paulo post, ex fortuita lectione cujusdam libri, quem in bibliotheca testatoris repererat, cæpit dubitare 1° num frater sacerdos, ex oblatis altari Christi locupletatus, potuisset, sine gravi culpa, disponere eo modo de bonis suis ; 2° num ipse posset tuta conscientia eadem bona retinere.

Quare valdè anxius consilium petit à confessario, qui, utinre tanti momenti securiùs respondeat, quærit :

4, An Clerici habeant verum dominium bonorum suorum ecclesiasticorum ?

2%, An iidem dicta bona male impendentes teneantur ad restitutionem ?

3, Quid consulere, quidve præscribere debeat Bonifacio ?

QuÆSTIONES DE LITURGIA

Quæ, dato tempore, tractari poterunt in tisdem collationibus post discussionem præmissarum.

Lo. Utrum aliqua adsit obligatio recitandi preces in Missali pro præparatione ad missam assignatas sive in toto sive ex parte?

2, Utrum oranis culpæ expers censendus sit sacerdos qui dictas preces semper omittit sine ulla causa ?

30, An adsit obligatio dicendi preces assignatas ibidem pro gratiarum actione post Missam ?

40, Utrum detur in hac Diœcesi obligatio utendi superpelliceo ac stola violacei coloris in excipiendis confessionibus ?

5. An tanta sit obligatio utendi stola, in casu, quanta superpelliceo ?

AU OLERGÉ POUR ANNONOER LA MORT DU PRÉSIDENT LE LA PROPAGATION DE LA FOI

Archevêché de Québec, 12 février, 1855.

Monsieur,

Une lettre du Conseil Central de l'OŒuvre de la Propagation de la Foi, en date du 5 janvier dernier, m’informe de la perte douloureuse qu’il vient de faire de son honorable Président, Monsieur le Baron de Jessé, homme tout dévoué à cette excellente œuvre. Je me fais un devoir de porter à votre connais sance une invitation que contient cette lettre :

suorum

intur ad

aCio ?

nibus post

Missali pro ex parte ?

erdos qui Jidem pro

erpelliceo )

nta super-