‹ Mandements, lettres pastorales et circulaires des évêques de Québec [microforme] (volume 5)Chapitre 81 sur 294 · AU SUJET DES CONFÉRENCES ECOLÉSIASTIQUES · texte numérisé non relu

AU SUJET DES CONFÉRENCES ECOLÉSIASTIQUES

Archevêché de Québec, 15 octobre 1855.

Monsieur,

Vous recevrez avec la présente, les questions qui doivent être discutées dans les conférences ecclésiastiques, pendant l’année mil huit cent cinquante-six.

La seconde série renferme les questions que l’on devra traiter, lorsque celles de la première n’occuperont pas tout le temps de la conférence.

Il est à désirer aussi que l’on reprenne et que l’on décide les questions qui n’ont pu être discutées dans les conférences de l'année précédente.

Je vous transmets en même temps une feuille imprimée, renfermant une addition qu'il a plu au Saint-Siège de faire aux leçons de l'office de la Dédicace des Basiliques de Saint Pie:re et de Saint Paul.

Je profite de l’occasion pour déclarer que c’est mon intention que, désormais jusqu’à nouvel ordre, MM. les vicaires exercent la juridiction ordinaire, pour les cas d'appel aux malades, dans les paroisses du voisinage où MM. leurs curés peuvent eux-mêmes l'exercer.

Recevez, Monsieur,

l'assurance de mon bien sincère attachement.

+ C. F, Évêque de Tloa.

QUÆSTIONES DISCUTIENDÆ in Collationibus Ecclesiasticis Archidiæcesis Quebecensis anno 1856

DE RESTITUTIONE

Post repressionem rebellionis quæ, octodecim circiter abhinc annis, in quâdam hujus regionis parte accidit, missi sunt officiari in diversas parœcias ad perquirendos ac puniendos rebelles, Quos ut facilius detegerent, summam pecuniæ promiserunt iis qui illos sibi denunciarent.

Tripho, è parœæciàâ N., pecuniâ inhians, hâc promissione allectus, plures denunciavil secreto ; qui omnes gravibus mulctis, aut aliis majoribus pœnis, ut carcere, exilio, &c., plexi sunt. Hoc modo pecuniam satis magnam comparavit accusator ille, non sine aliquo conscientiæ scrupulo.

Nuper autem, postexercitia spiritualia, quéæ fidelibus in dictà paræciâ N. data sunt, adiit parochum suum, eique rem omnem aperuit, et quid sibi agendum esset quæsivit.

Hanc quæstionem gravem difficilemque reputans parochus hæret, et antequam respondeat quærit ipse à quodam doctore :

lo Ex qu culpd inducatur obligatio restituendi vel damnum reparandi ?

20 An Tripho peccaverit, et quidem graviter ?

30 An ad restitulionem, damnumve reparandum teneatur ?

Petrus sacerdos, vix necessariâ scientiâ instruclus, cum ad sacrum presbyteratus ordinem promotus fuit, Theologiam moralem per aliquot annos prorsus neglexit. Unde brevi etiam pauca quæ didicerat in seminario à mente ejus elapsa sunt. Interea tamen sacrum regimen animarum exercuit confidenter. At vero audito gravi sermone de necessitate scientiæ in confessario, theologos pervolvere cœpit, et stupens comperit, ob scientiæ moralis defectum,

{ose pænitentem utpote qui illicitus

2 quosdam à re 30 alios autem a

Nunc anxius qu

10 Quæ requiran istimetur ?

20 An quoties aa caverit, graviterque

30 An ad aliquid

Paulus faber fe:

invitatus libentissi:

que recreassent, pr cuniæ vim à divite tantes, ipsum pers claustra apothecæ aversaltus, nunqua quibus auditis, nel tantur, nisi ad fur alto silentio premi animo, ut mortem men vitare cupien januamque perfrin multo post, ex furt disse cognoscit, at latur :

10 Quandonam 2 An peccaverit 30 Ad quid teneal

Jacobus parochu parochiâ, paræcia

1ose pænitentem quemdam à lucroso etlicito contractu ineundo utpote qui illicitus sibi videbatur, avertisse ;

2 quosdam à restitutione, ad quam tenebantur, exemisse ;

3 alios autem ad restitutionem addixisse, sine causä.

Nunc anxius quærit :

40 Quæ requirantur ut ignorantia invincibilis vel vincibilis existimetur ?

20 An quoties ad excipiendas confessiones accesseril tolies peccaverit, graviterque ?

30 An ad aliquid leneatur ?

Paulus faber ferrarius ad cœnam à duobus amicis comiter invitatus libentissime iisdem obsequutus est. Cum se cibo potuque recreassent, pravum ei consilium manifestant ingentem pecuniæ vim à divite mercatore furandi, ac furti partem ei pollicitantes, ipsum persuadere conantur ul opera sibi commodat ad claustra apothecæ noctu perfringenda. Paulus iniqua consilia aversatus, nunquam se in sceleris societatem venturum affirmat ; quibus auditis, nefarii homines ferro districto mortem ei minitantur, nisi ad furtum admittendum operam præstet, ac factum alto silentio premat. Paulus cum probe noscat, eos tali esse animo, ut mortem sibi intentatam sibi inferant, vitæ suæ discrimen vitare cupiens ad mercatoris ædes cum iis accedit; claustra januamque perfringit, et ablatam furti partem recipit. Non ita multo post, ex furto mercatorem illum in gravem egestatem inci-

disse cognoscit, atque ad confessarium accedit, quem percontatur :

1° Quandonam metus ob omni peccato excuset ?

2 An peccaverit operam suam îlli furto navans ? 30 Ad quid teneatur ?

DE CHOREIS

Jacobus parochus videns choreas valde frequentes esse in su parochiâ, paræcianosque suos parum attendere gravibus suis eâ

de re monitis, eas tandem interdixit omnibus sub pœnâ priva. tionis absolutionis, et communionis paschalis. Inde cum dolore coactus est arcere à sacrâ communione, tempore paschali, ma. jorem partem populi sui, maxime juvenum qui prohibitionem suam non servaverant.

Hâc infelici experientiâ edoctus, ac de opportunitate hujus medii dubitans, nunc tandem quærit ab amico sacerdote :

10 An choreæ tanquam malæ habendæ sint ?

20 An sub tantd pœnd prohiberi possint ?

30 An prudenter se gesserit in casu, tum prohibendo eas sub pœænà privationis communionis paschalis, tum ab eddem sacrd commu

.nione arcendo omnes qui prohibitioni suæ non paruerant ?

Page 1