D RE

cedere nequeat (1). Et apostolic confessariorum casus, qui compl solvere ausi fuerint.

æ sedi reservantur eorum icem in peccato turpi ab-

Nullum sane dubium est, quin hae prac

LrOhibitiones, reservationes omnes et singul

æ in cunctas nationes universim vires suas extendant, et ubique terrarum inconcusse ac inviolabiliter observandæ sint. Quod quidem vel legenti Gregorii XV. et Benedicti XIV. constitutiones evidentis;ime patet ; et idipsum consequentium Pontificum suffragio, prout ac dedit Occasio, ad hanc usque diem confirmatum est, Et re quidem vera vicario apostolico Cocincinæ Sciscitanti 1. An constitutio Benedicti XIV. adversus sollicitantes obliget etiam missionarios franciscanos, qui ministerinm exercent in Cocincina ? 2 An eadem constitutio res-

‘tringi possit ac moderari in aliquo casu ob magnam confessariorum penuriam in eodem regno Cocincine ? iussu Pii VI. anno 1775 opportuna instructione responsum fuit : 44 1 afirmative : ad 2m negative. Et proxime SSmus D. N. Pius Papa IX. decreto huius Supremae [nquisitionis sub feria IV. die 27 iunii anno 1866 edixit, x J'acultatibus quibus Episcopi aliique locorum Ordinari ex concessione apostolica pollent absolvendi ab omnibus casibus apostolice Sedi reservatis eXcipiendos semper în posterum et excéptos habendos esse casus reservatos in bulla Benedicti XIV. que incipit Sacramentum Denitentie. Hoc decretum vero omnibus ubique terrarum Ordinariis Prvdicta absol vendi facultate donatis absque ulla exceptione significan-

dum mandavit,

Quamobrem omnibus locoru:a Ordinariis enitendum summopere est, ne eorum vigor, quæ in prædicta constitutione salubriter providentur, paulatim uspiam elangueat, At Emi PP. Cardinales supremi Inquisitores nup: Cognovérant, eamdem constitutionem non uh: ue, sicuti par

Eee —

(1) Const. eiusdem S, P. Bened, XIV, 4post nur lie 8 februarii 1745.

eorum rpi ab-

broas nararum uidem tiones ificum ñ conocinversus ui miio resonfesu Pi it : ad D. N.

s sub tibus sione )0stoet exodicti etum bsol Can-

dum nstileat, pNO-

par

8 fe-

esset, executioni tradi, atque in aliquibus locis nonnullos tum in denunciationis onere adimplendo tum in iudicio contra sollicitantes instituendo irrepsisse abusus, qui sine iustitiæ ac providæ severitatis discrimine tolerari minime possent, Itaque neque inopportunum neque ipsis locorum Ordinariis ingratum fore iudicarunt, si quæ contra eosdem abusus ab hac suprema Congregatione ad tramites sacrorum canonum decreta fuerunt, in unum collecta præ oculis habeantur, Ad quem effectum præsentem instructionem edi mandarunt,

1. Personæ sive mares sive foeminae, quæcumque illæ sint, ad turpia sollicitatæ in confessione vel occasione aut prætextu confessionis, quemadmodum enucleate in memorata constitutione præcipitur, rem vel ad loci Ordinarium deferre debent.

2. Denunciare oportet quemcumque sacerdotem etiam iurisdictione carentem, sollicitantem in confessione vel etiar: pœnitentis sollicitationi Consentientem quamvis Statin: lissentientem de turpi materia loqui, illius complementum a! aliud tempus differentem et non præbentem absolut pœnitenti (x).

3: Huiusmodi denunciationes à nemine absque culpa lethali omitti pc Qua de re pœnitentes debent admo-

neri, neque ab iis aumonendis instruendisque eorum bona fides excusat,

ad sanctam Sedem

4. Sacerdotes ad sacras audiendas confessiones constituti, qui de hac obligatione pænitentes suos non admonent debent puniri (2).

5. Pœnitentes admoniti et omnino ren entes nequeunt absolvi : qui vero ob

iustam causam denunciationem differre debent,

tamque quo citius poterunt faciendam spondent serioque promittunt, possunt absolvi.

(1) Ex declar, diei 11 febr. 1661 conflrm

atain const. Sacramentum Penitentie,

2) Ex declar, Sub diebus 20 martii 1624 et 1 octob, 1626 penes Albit, de inconst, in fidé ca 35 num, 17.

6. Denunciationes ano turpia nullam vim habent debent in iudicio, ne Cum interventu eccle artes teneat, et Cum iuramento et cum expressione et subscriptione sui nominis ; nec sufficit si fiat per sine nomine et Cognomine aucto betur, ne in recipiendis denunci ct notarium, virum Utrumque ecclesiasticum speciali et scripto exarata Episcopi deputatione munitum, testes intersint. Cavendum quoque ne ex denunciationibus

Quaeratur, num sollicitation: consenserint :

tissimum foret,

mæ contra sollicitantes ad ; denunciationes enim fieri Mmpe coram Episcopo eiusve delegato siastici viri, qui notarii P

apochas vel per litteras ris (1). Ceterum prohiationibus præter iudicem

et conveniensi de huiusmodi Consensu quamtumvis Sponte manifestato nihil notetur in tabulis (2), 7. Denunciationis onus est Pérsonale et ab ipsa persona sollicitata adimplendum. Verum si gravissimis difficultatibus impediatur, quominus hoc perficere ipsa possit, tunc vel per se, vel per epistolam, vel per aliam Personam sibi benevisam suum adeat Ordinarium vel Sanctam Sedem Per Sacram Pœnitentiariam, vel etiam per hanc supremam Inquisitionem, expositis omnibus circumstantiis, et deinde se gerat iuxta instructionem quam erit acceptura, Si vero necessitas urgeat, se gerat iuxta consilia et monita sui confessarii. Ast si nullo impedimento detenta denunciationem omnino renuat, in hoc casu aliisque supra memoratis laudandus est confessarius, qui Operam suam pœnitenti non denegaverit, et vel Ordinarium vel sanctam Sedem pro opportunis providentiis Consuluerit, suppresso tamen pœnitentis nomine, Formulas autem hisce in casibus adhibendas tradunt probati auctores quos inter Pignatelli consult. 104, Carena, Albitius etc.