TRI
ndvm et acro an,
am, qua genus a m tene-
preme-
batur, in plenitudine temporum vindicaret, de coelesti sede descendens, et a paterna gloria non recedens, mortalibus ex Immaculata Sanctissimaque Virgine Maria indutus exuviis doctrinam, ac vivendi disciplinam e coelo delatam manifestavit, eamdemque tot admirandis operibus testatam fecit; ac semetipsum tradidit pro nobis Oblationem et hostiam Deo in odorem suavitatis, Antequam vero, devicta morte, triumphans in coelum concessurus ad dexteram Patris conscenderet, misit Apostolos in mundum uriversum, ut praedicarent evangelium omni créaturae, eisque potestatem dedit regendi Ecclesiam suo sanguine acquisitam, et constitutam, quae est columna et firmamentum Véritatis, ac coelestibus ditata thesauris tutum salutis iter, ac verae doctrinae lucem omnibus populis ostendit, et instar naviS in altum saeculi huius ita natal, ut, pereunte Mundo, omnes guos Suscipit, Servet ilaesos (*). Ut autem eiusdem Ecclesiae regimen recte semper atque ex ordine procederet, et omnis christianus populus in una semper fide, doctrina, caritate, et communione persisteret, tum semetipsum Perpetuo affuturum usque ad consummationem saeculi promisit, tum etiam ex omnibus unum selegit Petrum, quem Apostolorum Principem, suumque hic in terris Vicarium, Ecclesiaeque caput, fundamentum ac centrum constituit, ut cum ordinis et honoris gradu, tum Praecipuae plenissimaeque auctoritatis, potestatis, ac jurisdictionis amplitudine pasceret agnos et oves, confirmaret fratres, universamque regeret Ecclesiam, et esset coeli ianitor ac ligandorum solvendorumque arbiter, mansura etiam in coelis iudicio- Tu Suorum définitione. (}) Et quoniam Ecclesiae unitas et integritas, eiusque regimen ab eodem Christo institutum Pérpetuo stabile permanere debet, iccirco in Romanis Pontificibus Petri SuCcessoribus, qui in hac eadem Roma-
(*) S. Max. Serm. 89.
(f) S. Leo Serm. rx,
T. III
amer,
D sis
ss
na Petri Cathedra sunt collocati, ipsissima suprema Petri in omnem Ecclesiam potestas, jurisdictio, primatus plenissime perseverat ac viget.
Itaque Romani Pontifices, omnem Dominicum gregem pascendi potestate et cura ab ipso Christo Domino in persona Beati Petri divinitus sibi commissa utentes, nunquam intermiserunt omnes perferre labores, omnia suscipere consilia, ut a solis ortu usque ad occasum omnes populi, gentes, nationes evangelicam doctrinam agnoscerent, et in veritatis ac iustitiæ viis ambulantes vitam assequerentur æternam, Omnes autem norunt quibus indefessis curis iidem Romani Pontifices Fidei depositum, Cleri disciplinam, eiusque sanctam doctamque institutionem, ac matrimonii sanctitatem dignitatemque tutari, et christianam utriusque sexus iuventutis educationem quotidie magis promovere, et populorum religionem, pietatem, morumque honestatem fovere, ac iustitiam defendere, et ipsius civilis societatis tranquillitati, ordini, prosperitati, rationibus consulere studuerint.
Neque omiserunt ipsi Pontifices, ubi opportunum existimarunt, in gravissimis praesertim temporum perturbationibus, ac sanctissimae nostrae religionis civilisque societatis calamitatibus, generalia convocare Concilia, ut cum totius catholici orbis Episcopis, quos Spiritus Sanctus Dosuit regere Ecclesiam Dei, collatis consiliis, coniunctisque viribus ea omnia provide sapienterque constituerent, quae ad fidei potissimum dogmata definienda, ad grassantes errores profligandos, ad catholicam propugnandam, illustrandam et evolvendam doctrinam, ad ecclesiasticam tuendam ac reparandam disciplinam, ad corruptos populorum mores corrigendos possent conducere.
Jam vero omnibus compertum exploratumque est qua horribili tempestate nunc iactetur Ecclesia,. et quibus quantisque malis civilis ipsa affligatur societas. Etenim ab acerrimis Dei hominumque hostibus catholica Ecclesia, eiusque salutaris doctrina, et veneranda potestas, ac
rema Petri tus plenis-
m gregem )omino ‘in ntes, nuninia susciim omnes | agnoscetes vitam it quibus lepositum, institutiotutari, et 1em quotipietatem, endere, et osperitati,
\um existierturbatioue societa- \, ut cum és Sanctus
coniuncconstitueienda, ad ropugnanecclesiascorruptos
e est qua et quibus s. Etenim Ecclesia, testas, ac
ne —
Supreïna huius Apostolicae Sedis auctor proculcata, et sacra omnia despecta, et ecclesiastica bona direpta, ac Sacrorum Antistites, et spectatissimi viri divino ministerio addicti, hominesque catholicis sensibus Praestantes modis omnibus divexati, et Religiosae Familiae extinctae, et impii omnis generis libri, ac pestiferæ ephemerides, et multiformes perniciosissimae sectae undique diffusae, et miserae iuventutis institutio ubique fere a Cliro amota, et quod peius est, non paucis in locis iniquitatis et erroris magistris commissa, Hinc cum summo Nostro et bonorum omnium moerore, et nunquam satis deplorando animarum damno, ubique adeo propagata est impietas, morumque corruptio, et effrenata licentia, ac Pravarum cuiusque generis opinionum, omniumque vitiorum et scelerum contagio, divinarum humanarumque legum violatio, ut non solum sanctissima nostra religio, verum etiam humana societas miserandum in modum perturbetur ac divexetur.
In tanta igitur Calamitatum, quibus cor Nostrum obruitur, mole supremum Pastorale Ministerium Nobis divinitus commissum exigit, ut omnes N ostras exéramus vires ad Ecclesiae reparandas r Dominici gregis salutem Curandam, ad exitiales eorum impetus Conatusque reprimendos, qui ipsam Ecclesiam, si fieri unquam posset, et civilem societatem funditus evertere connituntur, Nos quidem, Deo auxiliante, vel ab ipso supremi Nostri Pontificatus exordio nunquam pro gravissimi Nostri officii debito destitimus bluribus Nostris Consistorialibus Allocutionibus et Apostolicis Litteris Nostram
attollere vocem, ac Dei elusque sanctae Ecclesiae causam
Nobis a Christo Domino concreditam omni studio cons-
tanter defendere, atque huius Apostolicæ Sedis, et iustitiae veritatisque iura Propugnare, et inimicorum hominum insidias detegere, errores falsasque doctrinas damnare, et impietatis sectas proscribere, ac universi Dominici gregis saluti advigilare et consulere.
itas oppugnata,
magis magisque uinas, ad universi
n it
DR ee een a Le pe hs A
Verum illustribus Praedecessorum Nostrorum vestigiis inhaerentes opportunum propterea esse existimavimus, in generale Concilium, quod iamdiu Nostris erat in votis, cogere omnes Venerabiles Fratres totius catholici orbis Sacrorum Antistites, qui in sollicitudinis Nostrae partem vocati sunt. Qui quidem Venerabiles Fratres singulari in CatholicamEcclesiam amore incensi, eximiaque erga Nos et Apostolicam hanc Sedem pietate et observantia spectati, ac de animarum salute anxii, et sapientia, doctrina, eruditione praestantes, et una Nobiscum tristissimam rei cum sacrae tum publicae conditionem maxime dolentes nihil antiquius habent, quam sua Nobiscum communicare et conferre consilia, ac salutaria tot calamitatibus adhibere remedia. In Oecumenico enim hoc Concilio ea omnia accuratissimO examine sunt perpendenda ac statuenda, quae hisce præsertim asperrimis temporibus maiorem Dei gloriam, et fidei integritatem, divinique cultus decorem, sempiternamque hominum salutem, et utriusque Cleri disciplinam, eiusque salutarem solidamque culturam, atque ecclesiasticarum legum observantiam, morumque emendationem, et christianam iuventutis institutionem, et communem omnium pacem et concordiam in primis respiciunt. Atque etiam intentissimo studio curandum est, ut, Deo bene iuvante, omnia ab Ecclesia et civili societate amoveantur mala, ut miseri errantes ad rectum veritatis, iustitiae, salutisque tramitem reducantur, ut vitiis erroribusque eliminatis, augusta nostra Religio eiusque salutifera doctrina ubique terrarum reviviscat, et quotidie magis propagetur et dominetur ; atque ita pietas, honestas, probitas, iustitia, caritas omnesque christianae virtutes cum maxima humanae societatis utilitate vigeant et efflorescant. Nemo eniminficiari unquam poterit, Catholicae Ecclesiae eiusque
doctrinae vim non solum aeternam hominum salutem spectare,verum etiam prodesse temporali populorum bono, eorumque verae prosperitati, ordini, ac tranquillitati, et humanarum quoque scientiarum progressui ac soliditati, veluti
vestigiis navimus, in votis, ici orbis > partem gulari in rga Nos .spectati, ina, erun rei cum tes nihil nicare et adhibere nia aCCUda, quae rem Dei lecorem, Cleri disn, atque > emen- ,€tcomspiciunt.
ut, Deo amoveustitiae, ibusque ra docs proparobitas, maxima . Nemo eiusque \ specta- ,eorum- \umana- , veluti
sacrae ac profanae historiae ann
clare aperteque ostendunt, et constanter evidenterque demonstrant, et quoniam Chistus Dominus illis verbis Nos mirifice recreat, reficit et Consolatur, “y6i sunt duo veltres congregati in nomine meo ibi sum in medio eorum" (+) iccirco dubitare non PoSSumus, quin Ipse in hoc Concilio Nobis in abundantia divinae Suae gratiae praesto esse velit, quo ea omnia statuere Possimus, quae ad maiorem Eccle. siae sua sanctae utilitatem quovis modo pertinent, Ferventissimis igitur ad Deum luminum Patrem in humilitate cordis Nostri dies noctesque fusis precibus, hoc Concilium omnino cogendum esse censuimus, Quamobrem Dei ; Spiritus Sancti, Pauli auctoritat et innixi, de V Cardinalium c
ales splendidissimis factis
Psius omnipotentis Patris et Filii et ac beatorum eius Apostolorum Petri et €, qua Nos quoque in terris fungimur, freti enerabilium Fratrum Nostrorum S. R. E.
onsilio et assensu sSacrum oecumenicum generale Concilium in hac alma Urbe Nos anno millesimo octin
et tra Roma futuro gentesimo sexagesimononoin Basilica Vaticana habendum, ac die Octava mensis Decembris
Immaculatae Deiparae Virginis Mariae Conceptioni sacra incipiendum, Proséquendum, ac, Domino adiuvante, ad ipsius gloriam, ad universi Christiani populi salutem absolvendum et Perficiendum, hisce Litteris indicimus, annuntiamus, convocamus :: statuimus. Ac proinde volumus, iubemus, omnes ex omnibus locis tam Venerabiles Fratres Patriarchas, Archiepiscopos, Episcopos, quam Dilectos Filios Abbates, omnesque alios, quibus iure aut privilegio in Conciliis generalibus residendi, et sententias in eis dicendi facta est Potestas, ad hoc oecumenicum
Concilium a Nobis indictum venire debere ; requirentes,
hortantes, admonentes ac nihilominus eis vi iurisiurandi, quod Nobis et huic Sanctae Sedi Praestiterunt, ac Sanctae obedientiae virtute, et sub Poenis iure aut consuetudine in
(*) Matth, c. 18, v. 20,
celebrationibus Conciliorum adversus non accedentes ferri ct proponi solitis, mandantes arcteque praecipientes, ut ipsimet, nisi forte iusto detineantur impedimento, quod tamen per legitimos procuratores Synodo probare debebunt, sacro huic Concilio omnino adesse et interesse teneantur,
In eam autem spem erigimur fore, ut Deus, in cuius manu sunt hominum corda, Nostris votis propitius annuens ineffabili sua misericordia et gratia efficiat, ut omnés supremi omnium populorum Principes et moderatores, praesertim catholici,quotidie magis noscentes maxima bona in humanam societatem ex Catholica Ecclesia redundare,ipsamque firmissimum esse Imperiorum Regnorumque fundamentum, non solum minime impediant, quominus Venerabiles Fratres Sacrorum Antistites aliique omnes supra commemorati ad hoc Concilium veniant, verum etiam ipsis libenter faveant opemque ferant, et studiosissime, uti decet Catholicos Principes, iis conperentur, quae in maiorem Dei gloriam, eiusdemque Concilii bonum cedere queant.
Ut vero Nostrae hae Litterae et quae in eis continentur ad notitiam omnium, quorum oportet, perveniant, neve quis illorum ignorantiae excusationem praetendat, cum praesertim etiam non ad omnes cos, quibus nominatim illae essent intimandae, tutus forsitan pateat accessus, volumus et mandamus, utin Patriarchalibus Basilicis Lateranensi, Vaticana, et Liberiana, cum ibi multitudo populi ad audiendam rem divinam Congregari solita est, palam clara voce per Curiae Nostrae cursores, aut aliquos publicos, notarios legantur, lectaeque in valvis dictarum Ecclesiarum itemque Cancellariae Apostolicae portis, et Campi Florae solito loco, et in aliis consuetis locis affigantur, uk: ad lectionem et notitiam cunctorum aliquandiu expositae pendeant, cumque inde amovebuntur, earum nihilominus exempla in eisdem locis remaneant affixa. Nos enim per huiusmodi lectionem, publicationem affixionemque, omnes
lentes ferri ientes, ut nto, quod are debeinteresse
in cuius propitius fficiat, ut modera- >s maxima sia redunorumque juominus e omnes t, verum t studioperentur, ii bonum
ntinentur nt, neve lat, cum minatim SSUS, vOs Latera- >0puli ad am clara ublicos, lesiarum i Florae
uk: ad itae penlominus nim per , omnes
et quoscumque, quos praedictae hendunt, post spatium duorum n publicationis et affixionis ita volumus obligatos esse et adstrictos, ac si ipsismet illae Coram lectae et intimatae essent, transumptis quidem CarUM, Quae manu publici notarii scripta, aut subscripta, et sigillo personae alicuius Ecclesiasticae in dignitate constitutae Munita fuerint, ut fides certa et indubitata habeatur, mandamus ac decernimus.
Nulli ergo omnino hominum liceat hanc Paginara Nostrae indictionis, annuntiationis, Convocationis, statuti, decreti, mandati, Praecepti, et obsecrationis infringere, vel ei ausu temerario contraire, Si quis autem hoc attentare praesumpserit, indignationem Omnipotentis Dei, ac
Beatorum Petri et Pauli Apostolorum eius se noverit inCursurum,
Datum Romae apud Sanctu tionis Dominicae Millesimo O Octavo Tertio Kalendas iulias,
Pontificatus Nostri Anno Vicesimo tertio.
t EGO PIVS CATHOLICAE ECCLESIAE EPISCO- PUS,
T Ego Marius Episc. Ostiensis et Veliternus Card. Decanus Mattei Pro-Datarius.
T Ego Constantinus Episc. Portuensis et S. Rufinae Card, Patrizi.
T Ego Aloisius Episc. Praenestinus Card. Amat S. R. E, Vice-Cancellarius,
t Ego Nicolaus Episc. Tusculanus Card. Paracciani Clarelli a Secretis Brevium.
T Ego Camillus Episc. Albanus Card. Di Pietro,
f Ego Carolus Augustus Episc, Sabinensis Card. de Reiïsach,
Ÿ Ego Philippus Tit. S. Laurentii Card. De An Camerarius.
Nostrae Litterae comprerensium a die Litterarum
m Petrun Anno Incarnactingentesimo Sexagesimo
in Lucina Proto-Presb.
gelis Archiep. Firmanus et S. R. E,
se
ee ri
US TRE mr De PI er
Mage
Re A
Sen
ect fe a -2c 2 ee img
TT Fra
+ mom sa. PER
UE
AE a a ee LS
Lim
sm ne, Le , re
BR Er
T Ego Fabius Maria Tit. S, Stephani in Monte Coelio Presb. Card. Asquini.
f Ego Alexander Tit. S. Susannae Presb. Card. Barnabo.
Ÿ Ego Ioseph. Tit. S. Mariae in Ara Caeli Presb. Card. Milesi.
Ÿ Ego Petrus Tit. S. Marci Presb. Card. de Silvestri.
f Ego Carolus Tit. S. Mariae de Populo Presb. Card. Sacconi.
f Ego Angelus Tit. Ss. Andreæ et Gregorii in Monte Coelio Presb, Card. Quaglia.
f Ego Fr. Antonius Maria Tit. Ss. XII. Apost. Presb, Card. Panebianco Poenitentiarius Maior.
Ÿ Ego Antoninus Tit.Ss, Quatuor Coronator. Presb. Card. De Luca.
f Ego Ioseph Andreas Tit. S. Hieronymi Illyricorum Presb. Card. Bizzarri.
Ÿ Ego Ioannes Bapt. Tit.S. Callixti Presb. Card. Pitra,
f Ego Fr. Philippus Maria Tit. S. Xysti Presb. Card. Guidi Archiep. Bononiensis.
Ÿ Ego Gustavus Tit. S. Mariæ in Transpontina Presb. Card. d'Hohenlohe.
f Ego Aloisius Tit, S. Laurentii in Pane Perna Presb, Card. Bilio.
f Ego Lucianus Tit, S. Pudentianæ Presb, Card. Bonaparte. -
f Ego Ioseph Tit, Ss. Marcellini et Petri Presb, Card. Berardi.
Ÿ Ego Raphael Tit. SS. Crucis in Hierusalem Presb Card. Monaco.
Ÿ Ego Iacobus S, Mariæ in Via Lata Proto-Diac. Card. Antonelli,
f Ego Prosper S. Mariæ Scalaris Diac, Card, Caterini.
Ÿ Ego Theodulphus S. Eustachii Diac. Card. Mertel,
T Ego Dominicus S. Mariæ in Domnica Diac, Card.
Consolini.
Ego Eduardus Ss. Viti et Modesti Diac. Card, Borromeo.
te Coelio
f Ego Hannibal S. Mariæ in Aquiro Diac. Card. Capalti. a À M. Car. MATTEL Pro-Datarius.— N. CARD. PARAC- ‘a Barnabo. CIANI CLARELLI. ad-C be en ia de Curia D. Bruti, ee. Loco Plumbi.
estri | TZ. Cugnonius.
b. Card. : Reg. in. Secretaria Brevium.
Monte LETTRE PASTORALE AnnonçÇant au diocèse que l’'Evêque ‘ forcé, par l'état financier des affaires de l’Evéehé, d * ndonner le Palais t. Presb. Episcopal, ete, r. Presb. CHARLES LAROCQUE, par la grâce de Dieu et la faveur du Saint-Siège Apostolique, Evêque de Saint-Hyalyricorum cinthe, etc., etc., etc.
Au Clergé, aux Communautés, et à tous les Fidèles de 1. Pitra. notre diocèse, salut et bénédiction en Notre-Seigneur. sb, Card. Il est enfin arrivé, N, T. C. F., cet événement que tout le clergé prévoyait et redoutait depuis assez longa Presb. temps, et dont notre illustre et vénéré Prédécesseur se montrait vivement préoccupé, et parlait comme d’une na Presb, chose possible et même probable, au moins deux ou trois ans avant que ses infirmités ne l'eussent contraint 4 d. Bona- demander sa démission, Cet événement, c'est qu'il est aujourd’hui, décidé qu'il Nous faut sortir de la belle sb. Card. demeure que feu le premier Evêque de St-Hyacinthe, Monseigneur Jean-Charles Prince, d’heureuse mémoire, tr m Presb. laissait en mourant à ses Successeurs, Nous devons Nous (a 4 hâter de vous dire que ce n’est qu'après un sérieux exal #4 ic, Card. men et une longue et mûre délibération, que notre Consei- 1 | diocésain, qui avait été saisi de cette délicate et impor- Hi aterini, tante question dès le mois de septembre de l'année der- ‘€ [ertel, nière, mais qui en présence des difficultés dont elle lui 1 ic, Card. paraissait environnée, avait demandé que la solution en IE fût remise à une autre année, a cru devoir N ous donner son |. Borro-
avis et Nous faire connaître sa manière de voir, dans l'as-
semblée qui avait lieu dernièrement, la veille de la clôture de la Retraite pastorale,
Nous eussions tremblé, N. T. C. F., à l'idée de Nous charger seul de la responsabilité que comporte cette décision, grosse de tant et de si pénibles conséquences ! Dieu a voulu ménager notre faiblesse en inspirant à notre Conseil un avis si net et si tranché, que quand même Nous ne l’aurions point partagé, il Nous eût été comme impossible de ne pas Nous y conformer, malgré l'extrême répugnance que Nous ne pouvions Nous empêcher de sentir à l'idée d'une mesure qui allait détruire ou du moins suspendre pour longtemps un ordre de choses assurément magnifique en soi-même, et évidemment avantageux tout à la fois à l’Evêque, au clergé, à la ville épiscopale, et au diocèse de St-Hyacinthe tout entier, Oui, assurément, avantageux, et Nous devons ajouter, agréable à l’Evêque! Il serait en effet difficile de ne pas admettre que le Palais épiscopal de St-Hyacinthe constitue véritablement une superbe demeure, des plus agréablement située, au milieu d’un vaste terrain Partout complanté de nos plus beaux arbres forestiers, mêlés d’un bon nombre d'arbres d’ornement ; dans la ville, et cependant assez isolée pour que tout autour règne le calme de ce beau et solennel silence qui sied si bien à un établissement de ce genre; et puis, plus avantageux et plus agréable encore à l'Evêque pour un autre motif qu'il Nous suffira dénoncer, pour que tous admettent que sous ce rapport il Nous était impossible de souhaiter mieux !,...... L'Evêque a besoin de voir son clergé : inutile de dire Pourquoi, puisqu'il n’est pas un catholique qui ne connaisse les liens qui attachent les prêtres à leur Evêque, Et la maison qu’il Nous faut quitter, offre tous les avantages et toute la commodité désirables pour Nous permettre d'exercer envers tous nos collaborateurs dans le saint miuistère une hospitalité qui sans être aussi parfaite que Nous eussions désiré, était cependant de nature à faciliter de beaucoup tous nos rap-
eue