PRÉFACE. XXIII

nit audacis. In quibus cum praesertîm vir sanctissimus idemque docHssimus beatus Alphonsus de Ligorio jure optimo numeretur, imo singulari quodam excellât teneraB pietatis aSectu, at in eam potissimum curam scriptis suis incumbat ut frequentem suadeat sacramentorum usum, Christi Jesu amorem, et ejus misericordiaB meritorumque fiduciam, Beataeque Yirginis Deipar®, ac cœlitum sanctorum cultum inculcet, quœ demum fîrmissima sunt adversus omnem pravilatem prsesidia; optime sana de religione meritus es, et, sua si norit commoda, de universa hominum societate, qui in Scriptoris hujusmodi operibus colligendis et in lucem edendis operam tuam industriamque collocaveris. Nosque potissimum habemus gratiam, quibus, pro pastorali nostro munere, nihil magis est curdB quam ut omni ope proflîgentup vitia pietasque foveatur. Ejus rei testimonium, gratique in te animi, qui etiam observantiam in Nos tuam professus sis, misso Nobis editionis ejusdem exemplari, idemque incitamentum ad ejusdem generis libros, ut ante fecisti, quamplurimos possis evulgandos, aureum, quod tibi misimus, numisma, esse Tolumus, cum Apostolica Benedictione, quam tibi aman ter impertimur.

« Datum Rom®, apud S. Petrum, die 19 februarîi anni 1825, pontificatus nostri anno secundo.

« Gaspar Gasparini, « Ab epistolis latiiiis. »

Pie VIII, étant encore cardinal, écrivit à Tévêque de Marseille pour le louer de sa grande dévotion envers le bienheureux Alphonse. Le même évêque recevait dans le même temps un bref analogue de Sa Sainteté Léon XII ; et dans la lettre du cardinal Castiglioni, alors grand pénitencier, il avait l'opinion anticipée de Pie YIIL