I. ■— Sources
11 n*e6t pour ainsi dire pas d auteur ancien qui n'ait été mis à contribution par la science des « antiquités •, et les notes de Touvrage renseigneront suffisamment sur ce point le lectenr. On se bornera à signaler ici les recueils de textes juridiques et d'inscriptions :
1* Textes juridiques :
Fontes juris Romani antiqui, edidit G. G. Bruns, 4* édit. [avec supplément
par Th. Momhsen (1881)]. Friburgi in Brisgavia et Tubingae, 1879. Jurisprudeniiae antejiMtinianae quae supersunt, in usum maxime Academicum
composuit, recensuit, adnotavit Ph. Ed. Husgbke (Ed. III^). Lipsiac, 1874. Codices Gregorianus Hermogenianus, Theodosianus, edidit G. HiENSL. Bonnae,
Novellae Constitutiones imperatorum Theodosii II, Valentiniani III, Maximi,
etc. recognovit G. H^nel. Bonnae, 1840.
Corpus juris civilis, ediderunt fratres Kriegelii. — I. Institutiones, Digesta,
— II. Codex Justinianeus (recognovit E. Herrmannus). — III. Novellae Cons-
titutiones D. Jusliniani (recognovit E. Osenbrueggen). Lipsise, 1833-1843. Digesta Jusiiîiiani Augusti recensuit, assumpto in operis societatem P. Krue-
gero, Th. Momhsen. Berolini, 1868-1870.
2* Inscriptions. — On ne mentionne que pour mémoire les anciens recueils de Gruter (1603), MuRATORi (1739), etc.
On cite encore de temps à autre :
Orelli, Inscriptionum Latinarum selectarum ampUssima co{lectio ad illus-^ trandam Romanae antiquitaiis disciplinam accommodata (2 vol.). Turici, 1828. — Volumen terlium colleclionis Orellianae supplementa emendaHo-* nesque exhibens, edidit G. Henzen. Turici, 1856.
Th. MoMMSEN, Inscriptiones regni Neapolelani latinae, Lipsias, 1852.