‹ Manuel du Libraire et de l'amateur de Livres 1864: Vol 5Chapitre 264 sur 547 · Tome premier contenant la préface, le texte et les variantes · texte numérisé non relu

Tome premier contenant la préface, le texte et les variantes

— Theocritus, Bion et Moschus, gr., adjectæ sunt God.-Henr. Schæferi nota?, nova editio iteralis curis expolita. Lipsiœ, 1826, in-16, 2 fr.; — Pap. fin, 3 fr.

— Theocriti quæ extant omnia : textum recognovit, ad fidemque codd. mss. quatuor et viginti Bibliothecæ reg. récensuit : item ad proprias copias adjunxit apparatum criticum H. Stephani, Valckenaerii, Brunckii, H. Gaisfordii, Kiesslingii aliorumque, latinam interpretationem non semel correxit J.-B. Gail : accedunt argumenta et scholia undique collecta, etc. Lutetiæ- Paris., DelaLain, etc., 1828,

2 vol. in-8.

On ajoute à cette édition des Specimina codicum, in-0. Les 3 vol. se vendaient 36 fr.

— Theocritus, Bion et Moschus, græce et latine : accedunt virorum doctorum animadversiones, scholia, indices et M. Æmilii l’orti lexicon doricum. Londini excudebat A. -J. Valpy , svmptibus Whittaker et Priestley, 1829, 2 vol. in-8. ta à 16 fr.

Assez belle édition qui, pour le Théocrite, représente celle de Théoph. Kiessling, et pour Bion et Moschus, celle de lleindorff, de 1810. 11 y a des exemplaires en très Gr. Pap. qui coûtaient 1 liv. 11 sh.

— Idyllia, gr. recognovit et illustravitE.-F. Vucstemann. Golhœ, 1830, in-8. 6 fr., en pap. fin 7 fr., et plus en pap. vél.

— Theocriti quæ extant omnia codicum manuscriptorum ope recensuit et emendavit Christoph. Wordsworth. Caiitabrigiæ, Parker, 1800, in-8. 20 fr.

— Tiieocritus, Bion, Moschus; tertium edidit A. Meineke. Berolini, Beimer, 1856, in-8. 12 fr.

Scholia in Theocritum : auctiora reddidit et annotatione critica inslruxit Fr. Dübner. Scholia et paraphrases in Nicandrum et Oppianum partim nunc primum edidit, partim collatis cod. mss. emendavit, annotatione instruxit et indices confecit U. Cats Bussemaker. Parisiis, F. Didot, 1809, gr. in-8. 15 fr.

Ce volume se joint aux Poetæ bucolici de la collection de MM. Didot. — Voyez Poetæ bucolici.

Traductions de Théocrite.

— Theocriti bucolica per Phileticum e

graego {sic) traducta . Hesiodi ascræi

Georgica per Nicolaum de Yalle . e

græco in latinum conuersa...., Hesiodi Theogonia per Boninum Montbritium mediolanensem e græco in latinum côuersa... {absque nota ), in-4.

Édition imprimée avec les caractères ronds de Bernardinus de Vitalibus, à Venise, vers 1090. Elle a 56 ff. non chiffrés, à 30 lign. par page, signât. A. -F. et a.-ti. 11 en existe une autre de Venise, 1099, die xxil mensis Iulii , in-0., faite par le même imprimeur.

— Theocriti, Bionis et Moschi Idyllia, a Bern. Zamagna lat. versibus reddita. Sertis, 1788, in-8. 0 à 5 fr.

— Les Idylles de Théocrite , trad. de grec en vers franc., avec des remarques (par Hil.-Bern. de Roqueleyne de Longepierre) . Paris, 1688, in-12. 2 à

3 fr.

Vend, en mar. r. I. r. 7 fr. 60 c. La V'allière; 12 fr. Bonnier ; 30 fr. F. Didot.

— Idylles de Théocrite, trad. en prose, avec quelques imitations en vers de cet auteur, précédées d’un essai sur les poètes bucoliques (par de Chabanon). Paris, 1777, in-12.

— Idylles et autres poésies de Théocrite, en grec, en latin et français, traduites par J.-B. Gail. Paris, Didot jeune, an iv (1796), 2 vol. in-0. fig.

Il v a aussi une édition de cette traduction gr. in-8. [Paris, 1792), et une autre en 2 vol. in-18.

Idylles de Théocrite , trad. en françois, avec des

remarques, par J.-L. Geoffroy. Paris, 1800, in-8.

— Idylles de Théocrite, trad. en franç. par J.-L.

THEODORETUS 786

Geoffroy, édition accompagnée du texte grec, et revue par J. Planche. Paris, Brunot-Labbe, 1822, in-12. U fr.

— Les mêmes , traduites en vers français, avec le texte en regard, des notes etdes remarques à la suite de chaqueidylle, par M. A. Cros. Paris, Ve Nyon, 1822, in-8.

— Les mêmes, traduites en vers français, précédées d’un essai sur les poètes bucoliques, et suivies de notes par M. Servan de Sugny ; seconde édition revue et corrigée. Paris, Bloss, 1829, in-8. 6 fr.

Cette dernière traduction a eu du succès. La lre édition est in-18, et sous la date de 1822.

— Les Idylles de Théocrite, suivies de ses inscriptions, trad. en vers français par Firtnin Didot (avec le texte). Paris, F. Didot, 1833, in-8., 3 fr., et plus en Gr. Pap. vél.

— Le Opéré di Teocrito, Mosco, e Bione, e’I poemetto di Museo, volgarizz. in versi da Dom. Regolotti. Torino, 1728, in-8. 3 à A fr.

On a aussi une traduction italienne de Théocrite, en vers, par Salvini, Venise, 1717, in-12, ou 1700, in-8.

— Teocrito, Mosco, Bione, Simmia, græco-lat., cou la bucolica di Virgilio, latino-greca, volgarizzati e fornili d’annotaz. da Eritisco Pilenejo [Maria Pagninij. Parma, nella stamp. reale ( Bodoni ), 1780, 2 vol. gr. in-0. 10 à 12 fr. ; — Gr. Pap. fin, 15 à 18 fr. — Les titres de plusieurs exemplaires portent : Parigi, Tilliard.

— Saggio d’ idillj di Teocrito, Mosco e Bione, in rime ital., da Luigi Rossi. Parma, Bodoni, 1796, pet. in-8. 3 à 5 fr.

Parmi les traductions allemandes de Théocrite on cite celles de J. -H. Voss, 2e édition, Tübingen, 1815, in-8., de Witter, Hildburghansen, 1819, in-8. et celle de Naumann, Prenzl, 1828, in-8.

— The Idylliüms of Theocritus, translated front the greek, with notes critical and explanatory, by Fr. Fawkes. London, 1767, in-8. 5 5 7 slt., et plus en Gr. Pap.

— The Idyllia, epigrams and fragments of Theocritus, Bion and Moschus, with the elegies of Tyrtæus, translated front the greek into english verse, with notes by Bich. Polwhele. Loitd., 1786, gr. in-0. 12 à 18 fr.

Cette traduction estimée a été réimprimée à Londres, en 1792 et en 1811, 2 vol. in-8. 12 sh.

— Voy. Moschi Idyllia.

THEODAT. Yoy. Sagar.

THEODOLUS. Voy. Theodulus.

THEODORETUS (B.), episc. cyrus. Opéra omnia, gr. et lat., cura et studio Jac. Sirmondi. Lutet. -Parisior ., 1642,4 vol.

in-fol. — Auctarium, sive operumtom. V, gr. et lat., nuuc primum in lucem edi tus cura et studio Joan. Garnerii. Lutet. - Parisior. , 1684, in-fol. [938]

Bonne édition, dont on trouve difficilement les 5 vol. réunis : 120 à 150 fr. Les exemplaires dans lesquels l’ Auctarium manque ont beaucoup moins de valeur. — Cette partie a aussi paru sous ce titre : J. Garnerii Opéra posthuma, Francopoli, 1685.

— Opéra omnia, gr. et lat., ex recensione Sirmondi, denuo edidit et variantes lectiones adjecit J.-L. Schultze (et J.-L. Nosselt), cura auctario. Halœ, 1768-70, 5 tom. en 10 vol. in-8. 32 fr. Quatremère.

Le Glossarium theodoreteum ad usus exeqeticos et. criticos, edente Cl. Bauer, flalæ, 1775, in-8., a paru séparément.

Théodore de Blois. Histoire de Rochefort, 20630. Théodore (Frère). Histoire de l’église de N.-D. du Puy, 21052.

THEODORETUS - THEODORUS

— Theodoreti, cyrensis episcopi, Opéra omnia post recensionem Jac. Sirmondi, edidit, græca ex codicibus locupletavit, antiquiores editiones adhibuit, versionem latinam recognovlt, lectionum varietatem, amplissimos indices adjecit Jo.-Lud. Schulze. Petit-Montrouge, Migne, 1859-60, 5 vol. gr. in-8. à 2 col. 60 fr.

— Theodoreti de Providentia sermones decem (gr.), nunc primum in lucem editi a Nie. Majorano. Romæ, 1545, pet. in-8. [939]

Édition peu commune, vend. 7 flor. 75 c. Meermann. Nous pouvons encore citer, comme rare, le volume suivant :

Theodoreti dialogi très contra quasdam hæreses; liber contra hæreticos, in quo illorum nugas et fabulas narrat et redarguit; epitome divinoruin dogmatum (græce),edenteCamilloPerusco. Romæ, per Stephanum Sabiensem chalcograplium apostolicum, 1507, in-4.

— Theodoreti, episc. cyrensis, græcarum affectionum curatio, ad codd. mss. recensuit Th. Gaisford. Oxonii, H. Parker, 1839, in-8. 10 sh.

— Theodoreti ecclesiasticæ historiæ libri quinque, gr., cum interpretatione et annotationibus H. Valesii, recensuit Th. Gaisford. Oxonii, H. Parker, 1850, in-8. 12 sh. [21350]

Cette réimpression fait suite à celle des autres historiens ecclésiastiques grecs, donnée par le même éditeur. — Voy. Evagriüs, Eüsebids et Socrates.

— Histoire de Theodorite , comprise en cinq liures, en laquelle sont contenues les choses dignes de mémoire aduenues en la primitiue Eglise, tant du régné de l’empereur Constantin le grand, comme de ses successeurs ; traduite du grec en francoys, par D. M. Mathée. On les vend à Poictier, à l’enseigne du Pélican ( imprimerie de J. et Engilbert de Marnef), 1500, pet. in-8. de xii et 22Ô ff.

12 fr. Veinant, et en mar. bl. 60 fr. Bulletin du Bibliophile. Du Verdier, qui n’a pas connu cette édit., en cite une autre de Paris , Uierome de Marnef, 1569, in-16.

— Theodorite euesque Cyrien, de la nature de l’homme, translaté de grec en françois, auec l’exposition des lieux plus obscurs et difficiles, par Roland Pietre. Paris, Mich. Vascosan , 1555, in-0.

Réimpr. à Paris, chez Federic Morel, 1598, in-0.

— Sermon de Theodorite, euesque de Cyropoli, de la prouidence et justice diuine, trad. par Loys Le Roy. Paris, Seb. Nyvellc, 1555, in-0.

Cl. d’Espance a traduit eu françois plusieurs sermons de Theodoret, ainsi qu’on le peut voir dans la Biblioth. franç. de Du Verdier, article Claude D’Espance.

— De la Providence, etc., trad. par Le Merre. Paris, 1700, in-8.

THEODORI Antiocheni Mopsventiæ episcopi quæ supersunt omnia, edidit Aug.- Fnd.-Yict. a Wegnern. Berolini, 1834, in-8.

Premier volume; le seul publié.

THEODORI Studitæ Opéra omnia, juxta editionem Jacobi Sirmondi , cum amplissimis accessionibus , quas publici juris fecit card. Angelo Mai ; accurante J. -P. Migne. Parisiis, Migne , 1860, gr. in-8. de 932 pp. à 2 col. 12 fr. [955]

— Patrologia græca, tom. 99.

THEODORI ( Cari.). Reschreibung des kolossalen Ichthyosaurus Trigonodon in der Lokal-Petrefakten-Sammlung zu

Ranz, nebst synoptischerDarstellungder übrigen Ichthyosaurus-Arten in derselben. München, Franz, 1854, gr. in-fol.

4 pl. lith. 50 fr. [5891]

THEODORUS Gaza. Voy. Gaza.

THEODORUS Metochita. Historiæ romanæ, a Jul. Cæsare ad Constantinum, liber singularis (gr. et lat.), J. Meursius primus vulgavit et in lat. transtulit, notasque addidit. Lugd.-Bat,, 1618, in-4. 5 à 7 fr. [22905]

Un exemplaire en Gr. Pap. est indiqué comme rare dans le catalogue de Caillard. L’ouvrage est réimprimé dans le 7e vol. des Meursii Opéra. Au surplus, ce n’est qu’une partie du 3* livre des Annales de Mich. Glycas. — Voy. Bïzantina.

— Miscellanea philosophica et historica, græce, textum e codice cizensi descripsit lectionisque varietatem ex aliquot aliis codd. enotatam adjecit Chr.- God. Muller ; præfatus est Theoph. Kjessling. Lipsiæ, Vogel, 1821, in-8. 15 fr. — Pap. collé, 20 fr. et plus en pap. vél.

Bonne édition.

— Specimina operum Theodori Metochitæ , cum præfat. et notis, primum vulgata ab Jano Bloch. Hauniæ, 1790, in-8. U fr.

THEODORUS Prodromus (Cyrus). Dissertatio de sapientia (gr. etlat.). Fed. Morellus græca recensuit, edidit, latine vertit, notisque illustravit. Lutetiæ, Morellus (1608), in-8. de 8 et 14 pp., 1 f. et 16pp. [3806]

— Exulans amicitia (gr. et lat.), Conrado Gesnero interprète. Parisiis, apud G. Morelium, 1549, in-4. [12420]

— Amitié bannie du monde; traduit par Jean Fignon. Lyon, Côtier, 1559, peu in-8.

Traduction en vers, de laquelle Du Verdier cite une édition de Tholose, P. du Puis, 1558, in-8.

— Theodori Prodromi Epigrammata, sive tetrastica in omnes fere V. et N. Testamenti libros, gr., nunc primum latinitate donata, cura Guid. de Souvigni. Juliomagi, Hernault, 1632, in-4. 4 à 6 fr. [12420]

La première édition en grec, Bâle, apud Jo. Bebelium, 1536, peu in-8. de 172 ff., n’est pas chère.

— Rhodanthes et Dosiclisamorum lib. IX.

gr. et lat., interprète Gilb. Gaulmino (accedit ejusdem dialogus Amaranthus, seu senilis amor). Parisiis, 1625, in-8. de 16 ff. et 592 pp. 10 à 12 fr. [16978]

Volume peu commun : 19 fr. Gouttard; 25 fr. Bertrand.

— Les Amours de Rhodante et de Dosiclès , trad. du grec de Théodore Prodromus. (Paris), 1746 et 1749, in-12. 2 à 3 fr.

— Imitation du roman grec de Rhodante et Dosiclès, de Théodore Prodromus, par de Beauchamps. (Paris, Coustelier), 1746, pet. in-8. 3 fr.

Ces deux traductions sont tout 4 fait différentes, et c’est 4 tort que quelques bibliographes ont annoncé la première comme de Beauchamps, en la confondant probablement avec la 2' 4 laquelle Beauchamps a mis son nom.

— Theodori Prodromi, Dantis Alighieri, Fr. Petrarchæ, Galeacii Vicecomitis, A nt.

Théodorlc de S. René. Remarques sur le miracle de la sainte hostie, 22334

789 THEODORUS

de Tartona, Jac. Sadoleti Epistolæ, ex codd. mss. nunc primum vulgatæ. Romæ, 1754, gr. in-8. [18699]

Ce volume a ordinairement un premier titre ainsi conçu : M iscellaneorum ex mss. libris bibliothecœ collegii romani Soc. Jesu, tomus primus. 11 faut y joindre un second tome, qui a paru à Borne, en 1757 ; les deux tomes ont été publiés par Pierre Lazzeri : 12 à 15 fr.

Les tomes VJ, VII et VIII des notices des manuscrits de la Bibliothèque impériale, contiennent différents morceaux de Theodorus Prodromus, extraits d’un manuscrit du Vatican, par de Laporte du Theil.

— Voy. Galeomyomachia.

THEODORUS (Fl. Mallius). De metris liber, annotationibus emendatus, emittitur a Jac.-Frid. Heusingero. Guelpherbyti, operis bindseilianis (1755), in-4.

— De metris liber, observationibus illustravit, præterque scriptorum aliquot veterum apospasmatia ; Cornelii Nepotis fragmenta, cum dissertationibus suis adjecit Jac.-Frid. Heusinger. Lugd.-Batav., 1764, in-8.

Édition préférable à la précédente : 5 fr.

THEODOSIANUS (Codex), nunc primum ex vetustiss. archetypo editus, studio P. Ægidii. Antuerpiæ, 1517, in-4. [2458]

Édition rare : vend. 23 flor. Meermann. C’est la plus ancienne que l’on ait d’une partie du Codex theodosianus. Celle de Bâle, Henricus Petrus, 1528, in-fol., donnée par Jean Sichard (sous le titre de Codicis theodosiani libri XVI, quibus adjeclæ sunt novellce V alentiniani, Martiani, etc., a été souvent citée comme la première. Le texte qu’elle contient est inférieur à celui qui a paru plus tard sous le titre suivant :

Constitütionum Theodosii libri priores VIII, meliores quant adhuc circumferebantur ; posteriores VIII, nunc primum in lucem revocati a Jo. Tilio. Parisiis, 1550, in-8.

Mais toutes ces anciennes éditions ont été effacées par d’autres plus récentes et plus complètes, surtout par celle de Jacq. Godefroy.

— Codex theodosianus, cum perpetuo commentario Jac. Gothofredi; editio nova, emendata et observationibus aucta a Jo.- Dan. Rittero. Lipsiæ, 1736 45, 6 vol. infol. 50 à 60 fr., et plus en Gr. Pap., qui est rare.

Édition plus recherchée que celle de Lyon, 1065, en 6 vol. in-fol., donnée par Ant. Marville. Elle a été réimprimée à Mantoue, 1700 et ann. suiv., en 7 vol. in-fol., et aussi à Venise, 1750, en 6 vol. in-fol. — Pour un supplément, voy. Leges novellæ.

— Theodosii jun. et Valentiani III novellæ ; edidit et comment, adjecit A. Zirardinus llavenn. Faventiæ, 1766, in-8. 6 flor. 10 c. Meerman.

— Codicis theodosiani fragmenta inedita, ex codice paliinpseslo bibliothecæ taurin, in lucem protulit Amed. Peyron. Augustœ-Taurinorum, 1823, in-4. 5 fr.

— Codicis theodosiani libri V priores; recognovit, additamentis insignibus a W. Clossio et Am. Peyronio reperds aliisque auxit, notis subitaneis tum criticis, tum exegelicis necnon quadruplici append. instr. C.-F. Wenck. Lipsiæ, 1825, in-8.

Ce volume tient avantageusement lieu des éditions originales des deux fragments, publiées l’une à Tubingue, en 1820, in-8., par Clossius, l’autre par A. Pevron ; il remplace aussi une autre édition des

THEODULUS 790

deux mêmes fra; ;nts donnée par Puggæus, à Bonn, en 1825.

— Voy. à la col. 120 .3 notre 2e vol. l’art. Codices.

THEODOSIUS aicxandrinus. Grammatica (gr.); ad codice' mss. edidit et notas adjecit Car.-Guil. Gôttling. Lipsiæ, Dijk, 1822, in-8. de x iii et256pp.l thl. 16 gr. [10609]

Amédée Peyron a publié à Turin, en 1817, dans le 23e volume des Mémoires de l’Académie de Turin, et séparément, un mémoire intitulé : In Theodosii alcxandrini tractatum de prosodia commentalio, in-0., lequel a été réimprimé à la suite de VEtymologicon d’Orion, en 1820. — Voy. Etïmologicon magnum.

— Canones. Voy. Bekicer.

THEODOSIUS. Theodosii sphæricorum lib. III (gr etlat., ex recogn. Jos. Hunt). Oxonii, e Theatro sheld., 1707, in-8. de 87 et 94 pp. 4 à 6 fr. [8211]

La première édition de cet ouvrage a paru sous ie titre suivant :

Theodosii tripolitæ sphæricorum libri très , nuuquam antehac græce excusi. lidem latine redditi per Joan. Penain. Paris., And. Wechelus, 1558, in-4. de 4 ff. et 54 pp., 1 f., 68 pp., et 1 f. d’errata.

— Theodosii Tripolitæ sphæricorum libros très Ernest Nizze recognovit, latine redditos emenda vit, commentariis instruxit, appendicibus et indice auxit. Berolini, Reimer, 1852, in-8., 4 pl. lith. 6 fr.

— Theodosii sphæricorum elementorum libri III, ex traditione Maurolyci messanensis mathematici ; Menelai sphæricor. libri III ; ex traditione ejusd. Maurolyci sphæricor. lib. II ; Autolyci de sphæra, quæ movetur, liber ; Theodosii de habita tionibus ; Euclidis phænomena; Demonstratio et praxis trium tabellarum scilicet sinus recti, fœcundæ, et beneficæ ad sphæralia triangula pertinentium ; compendium mathematicæ mira brevitate ex clarissimis authoribus; Maurolyci de sphæra sermo ; omnia latine, (in fine) : Messanæ in freto Siculi, impr. Petrus Spira mense augusto 1558, in-fol.

Ce volume, de lxxij ff., est si rare en Allemagne, que, malgré le témoignage de Nie. Heinsius, l’existence en a paru douteuse à Ebert, n" 13804. Vend, seulement 6 flor. 50 c. Meermann, mais jusqu’à 130 fr. Libri, en 1857.

— Les Élémens sphériques de Théodose Tripolitain, traduits en françois, par D. Henrion. Paris, Pacard, 1615, pet. in-8.

— Voy. Autolycus.

THEODOSIUS, V. Theodosianus codex.

THEODULUS. Theoduli monachi, sive Thomæ Magistri laudatio Gregorii nazianzeni ; ejusdem orationes gratulatoriæ IV et epistolæ VII, editore ac interprète Laurentio Normanno. Upsalæ, excudit Henr. Keyser, 1693, in-4. [12124]

Opuscule rare, composé de 1 f., 168 pp. et 2 IT.

THEODULUS — THÉOLOGIE

THEODULUS. Ecloga, ad codd. mss. veteresque editiones recensuit et cum lectionis varietate itemque commentatione critica edidit J.-G.-S. Schwabe. Altenb., Richter, 1773, in-8. 2 fr. [12790]

Plusieurs éditions des Eclogœ Theoduli, in-4., ont été itnpr. à la fin du xve siècle, tant séparément que parmi les Auctores octo. Hain décrit l’édit, de Leipzig, per Conradü Kacheloùenn, anno salutis M. cccclxxxix, in-4. gotlt. de 62 ff. à 40 ou 41 lig. par page; une autre, sortie des mêmes presses, en 1492, in-4. de 61 ff. chiffrés et 1 non chiffré; et enfin des édit, de Cologne, per Henricum Quentel, 1492 et 1495, in-4. de 51 1T. , toutes avec commentaire. One autre, moins connue, est indiquée dans la Biblioth. grenvil., p. 727, sous ce titre :

Theodulus cum commento optimo et acutissimo ingenio viri insignis magistri Odonis nacioue picardi in Theodolum succinctissima explanatio finit féliciter. Impressaque Parisii, per Petrum Levet., 1488, in-4.

— Theodulus cum commento. — Impress, per 1 licharclum Auzoult, commorantem Rothomagi pro Roberto Mace, anno millesimo quingentesimo quinlo, die prima Aprilis, in-4.

Une autre édition du Theodulus cum commento, Rouen, 1507, in-4., porte la marque que nous avons donnée t. 1, col. 171.

— Theodulus... una cum dilucida ac familiari expositione nuperrime impressus Cadomi per Laurentium Hostengue, 1509, pet. in-4. goth. de 50 ff. dont le dernier est blanc; sur le titre la marque de Michel Angier, et au bas : Venalis proponitur Cadomi in of/icina Michaelis Angier proxime Sanclum Petrum et Rhedonis ante templum Sancti Salvatoris. D’autres exemplaires ont le nom et l’adresse de Jean Macé.

THEOG1NIS. Theognidis sententiæ elegiacæ, græce. Parisiis, apnd Lodoicum Tiletanum, 1537, in-4. [12361]

Édition rare, à la suite de laquelle se trouvent les Vers dorés de Pythagore. Dans la préface datée ex chalcographeo'nostro M. V. XXXVII, mense junio, Tiletan promet une édition d’Hésiode, quam temporum retardât iniquitas, et qui définitivement n’a point paru. — Théognis a été impr. pour la première fois à la suite du Théocrite d’Alde, édit, de 1495 ; voy. Theocbitüs.

— Theognidis Sententiæ elegiacæ, castigatæ ac scholiis illustratæ per Æliam Vinetum (gr. et lat.). Parisiis, excudebat Joannes-Lodoicus Tiletanus, 1543, in-4. de 4 ff. et 97 pp.

Cette édition vaut beaucoup mieux que la précédente, mais elle est un peu moins rare. Nous citerons encore celle de Paris, 1579, apud Joan. Renenatum, in-4. cum latina metrica Jacobi Schegkii interpretatione.

— Theognidis Sententiæ, gr. et lat., cum scholiis Joach. Camerarii et indice duplici, studio Wolfg. Seberi. Lipsiœ, 1620, in-8.

Bonne édition critique, et beaucoup plus correcte que celle de Leipzig, 1603, donnée par Seberus. Les notes sont en partie dues à J. Weitz. 3 à 5 fr.

— Theognidis, Phocylidis, Pythagoræ, Solonis et aliorum poemata gnomica, gr. et lat., cum annotât. Eliæ Vineti. Parisiis, 1627, in-8. 3 à 4 fr.

Ce volume fait ordinairement partie d’un recueil publié en 1628. — Voy. Hesiodus.

— Theognidis, Phocylidis, Pythagoræ, Solonis et aliorum poemata gnomica, gr. et lat., cum notis Frid. Sylburgii. Ultrajecti, 1651, pet. in-12. 2 à 3 fr. [12270]

Édition imprimée sur celle A' Heidelberg, 1597, in-8.; elle a été reproduite 4 Utrecht, 1748, pet. in-12.

— Theognidis Sententiæ morales (græce), nova lat. versione , notis et emendationibus explanatæ et

exornatæ, una cum variis lectionibus, opéra Ant. Blacwall. Londini, 1706, pet. in-8.

Édition mal imprimée, mais assez bonne : 3 à 5 fr.

— Theognidis Elegi, gr., ex fide librorum manuscriptorum recensili et aucti, cum notis Fried. Sylburgii et R. -Fr. Brunckii, edidit Emman. Bekkerus. Lipsiœ, 1815, in-8. 2 fr. — Pap. fin, 3 fr.

— Theognidis reliquiæ (gr.); novo ordine disposuit, cominentationem criticain et notas adjecit Frid.- Theoph. Welcker. Francofurti, Brœnner, 1826, in-8. de cxlvi et 150 pp. 6 fr. — Pap. vél., 10 fr.

— Theognidis Elegi, gr., secundis curis recens. Imm. Bekkerus. Rerolini, Reimer, 1828, in-8. de iv et 60 pp. 1 fr. 50 c. — Pap. fin, 2 fr. — Pap. vél., 2 fr. 50 c.

— Theognidis, Phocylidis et Pythagoræ Carmina, gr. et lat.; accedit italica versio metrica, curante Ang.-Mar. Bandinio. Florentiœ , 1766, in-8. 4 fr.

— Les Sentences de Théognide, poète grec, mises en vers francois, par Nicolas Pavillon. Paris, Guil. Jullian, 1578, in-8.

THÉOLOGIE germanicque, liuret auquel esttraicté comment il faut dépouiller le vieil homme et vestir le nouueau. Anvers, de l’imprimerie Christofle Plantin, 1558, pet. in-8. de 103 ft. [1580]

8 fr. 50 c. Veinant.

Édition rare de cet ouvrage ascétique dont une version latine a été publiée sous le titre suivant :

Theologia germanica, libellus aureus : quomodo sit exuendus vêtus homo induendusque novus ex germanico translatus, studio Joan. Theophili (Castalionis). Antuerpiœ , Christ. Plantinus , 1558, in-16.

Voici le titre d’une autre traduction française du même livre :

La Théologie réelle, vulgairement dite la Théologie germanique , avec quelques autres traités de même nature ; une lettre et un catalogue sur les écrivains mystiques (par P. Poiret). Amsterdam, H. Wetstein, 1700, pet. in-12.

Impr. d’abord 5 Amsterdam, en 1676, pet in-12, sous le titre de Théologie germanique.

M. Graesse, article Rerthold, Rischof zu Kiembse, rapporte ainsi le titre du texte allemand de cet ouvrage :

Teutsche Theologey in 100 Capiteln. Milnchen, Hans Schobser, 1528, in-fol. 1 flor. 12 kr. Butsch.

Ce texte a été réimpr. à Munich, en 1852, in-8., par les soins de W. Reithmeir; il ne faut pas le confondre avec un autre traité mystique allemand, antérieur au xve siècle, attribué par erreur à Tauler et publié par M. Luther en 1518, sous le titre : Eyn Deutsch Theologia, et que réfute l’ouvrage de l’évêque de Chetnnitz (Rerthold Rurstinger) ; cette réfutation a été traduite en latin sous cet autre titre :

Theologia germanica in qua continenturarticuli de fide, evangelio, virtutibus et sacramentis : quorum maleria jam nostra tempestate controverti solet. m. d. xxxi. (in fine) : Excusum Augustœ- Vindelicorum per Alexandrum Vueyssenhoru, expensis perdiligentis viri Martini Silherysen. An. M. d. xxxi, in-fol. 3 tlor. Butsch.

THÉOLOGIE spirituelle. Le tresexcellent et tresdeuot traite appelle la Théologie spirituelle, extraicte des liures de saiuct Denis, translatée de latin en francois par vng venerable religieux de lordre des

Theologia dogmatica wirceburg., 1170.

Théologie du cœur, 1581.

Théologie portative, 2318.

Page 1