XXIII. DE LAPIDE ACATO
Quando artifices quaerunt margarita [m], per acatu[m] inveniunt eam. In grossiorem resticulam (j/c) dimittunt eam in mare ; venit ergo acathes ( sic ) super margaretam, et non movetur. Statim ergo orinaturi ( urinatores ) secuntur (sic) restem, et inveniunt margaretam. Conchos vocatur pisces (j/c) qui in mari est; aperit os suum et suscipiet (j/c) auram et radiofsj simul solis et lunae ; et sic concipiet (j/c) margaretam.
Acates ergo qui invenit margaretam , accipitur Iohannes [qui] ostendit preciosum (j/c) margaretam Domininum Iesum Christum ; de quo dixit : Ecce agnus Del , ecce qui tollit peccata mundi. Haec est vera margareta ; quem (j/c) tu, homo, si volueris habere, vende bona tua et da pauperibus (Matth. xix, 21), et invenies eam.
24 II ne faut point confondre V agates oa acatus avec le g agate s (lapis indiens ou sindicus) qui est l’objet de l’article suivant.
dida : quippe rori caeli concepla, et est de radio solis clarificala.
12 A. poterus.
13 H. littus.
14 II. per malutinum.
13 A. deguttit.
u H. sicque.
17 H. sic ergo agathes est loannes Baplista. loannes enim iste ostendit, etc. Je ne me rappelle pas avoir vu de monument ancien qui représente saint Jean-Baptiste ayant à la main la coquille ou écaille que les artistes modernes
MÉLANGES D’ARCHÉOLOGIE
ostendit nobis intellegibilem 18 margaritam lesum 19 Christum Dominum nostrum ; sicut dixit (Ioann. i, 29 ) : Ecce agnus Dei, ecce qui tollit peccata muridi. Mare autem saeculum 20 dixerim21, Urinatores qui22 sursum fuerunt, chorus sanctorum est. Peccatores deorsum eum fuerunt , propter eorum malitiam ,
lui ont souvent donnée comme instrument de baptême. Mais cet attribut aurait-il par hasard son origine première dans le symbolisme étrange de Vachates et de l’huître à perles, que nous lisons ici?
18 H. intelligibilem.
15 H. Dominum NostrumJesum Christum, dicens, etc.
20 H. praescns seculum désignât.
21 Ainsi écrit : Dix’. Précédemment, cette même abré-
quantum adversus ipsius (j/c) est. Medio autem cône vel ( concho , velut?) duarum alarum 25, in his invendue meus Salvator, hoc est veteris et novi Testa menti ; a superibus (j/c) habens escam. Dixit emm Dominus (Ioann. xvin, 36) quia regnum meum non est de isto saeculo, sed a sempiterno Pâtre.
viation avait été employée pour dixit.
22 H. illorum qui sursum surit comitatem (sic) sanctorum signant , qui vero deorsum, peccatores. Là se termine le texte H.
23 J’imagine que ce symbolisme quintessencié est rel atif aux valves de l’huître, que le texte M. décrit minutieusement comme les deux parties d’une pierre habitée par une chair vivante {supra, p. 69, not. 11).