XXIII. DE LAPIDE ACATO
Quando artifices quaerunt margaritajm], per acatu[m] inveniunt eam. In grossioretn resticulam («c) dimittunt eam in mare ; venit ergo acathes (sic) super margaretam, et non movetur. Statim ergo orinaturi ( urinatores ) secuntur (sic) restem, et inveniunt margaratam. Conchos vocatur pisces (sic) qui in mari est ; aperit os suum et suscipiet («c) auram et radio[s| simul solis et lunae ; et sic concipiet (sic) margaretam.
Acates ergo qui invenit margaretam , accipitur Iohannes [qui] ostendit preciosum (sic) margaretam Domininum Iesum Christum ; de quo dixit : Ecce agnus Dei , ecce qui tollit peccata mundi. Haec est vera margareta ; quem (sic) tu, homo, si volueris habere, vende bona tua et da pauperibus (Matth. xtx, 21), et invenies eam.
24 II ne faut point confondre Y agates ou acatus avec le gagates ( lapis indicus ou sindicus) qui est l’objet de l’article suivant.
dida : quippe rori caeli concepta, et est de radio solis clarificata.
12 A. poterus.
u H. littus.
14 H. per matutinum.
15 A. deguttit.
10 H. sicque.
17 H. sic ergo agathes est loannes Baptista. loannes enim iste ostendit, etc. Je ne me rappelle pas avoir vu de monument ancien qui représente saint Jean-Baptiste ayant à la main la coquille ou écaille que les artistes modernes
MÉLANGES D’ARCHÉOLOGIE
ostendit nobis intellegibilem 18 margaritam lesum 19 Christum Dominum noslrum ; sicut dixit (Ioann. i, 29 ) : Ecce agnus Dei, ecce qui tollit peccata mundi. Mare autem saeculum 20 dixerim21. Urinatores qui22 sursum fuerunt, chorus sanctorum est. Peccatores deorsum eum fuerunt , propter eorurn malitiam ,
lui ont souvent donnée comme instrument de baptême. Mais cet attribut aurait-il par hasard son origine première dans le symbolisme étrange de Yachaies et de l’huître à perles, que nous lisons ici?
18 H. intelligibilem.
19 H. Dominum NostrumJesum Christum, dicens, etc.
20 IL praesens secuLum désignai.
Ainsi écrit : Dix’ . Précédemment, cette même abré-
quantum adversus ipsius (sic) est. Medio autem cône vel ( conc/io , ve/ut P) duarum alarum 25 , in his invenitur meus Salvator, hoc est veteris et novi Testamenti ; a superibus (sic) habens escam. Dixit emm Dominus (Ioann. xvin, 36) quia regnum ineum non est de isto saeculo , sed a sempiterno Pâtre.
viation avait été employée pour dixit.
22 H. iltorum qui sursum surit comitatem (sic) sdnctorum signant , gui vero deorsum, peccatores. Là se termine le texte H.
23 J’imagine que ce symbolisme quintessencié est rel atil aux valves de l’huître, que le texte M. décrit minutieusement comme les deux parties d’une pierre habitée pai une chair vivante {supra, p. 69, not. 11).