VII. Storthodontus
((SiôpStj, crénelure; iïôovs, dent.).
Maxillae obtusae, rectae, angustissimae, parallelae, mala
exteriore gracillima.
Palpi maxillares longissimi, tenues; articulo penultimo
multo breviore; ultimo longiore.
Palpi labiales elongati; articulo penultimo longissimo ,
intus dense ciliato; ultimo multo breviore, gracili.
Mentum amplum , minus profunde emarginatum , medio excavatum , basi bistriatum; dente basi triangulari lato, apice attenuato, elongato, truncato, utrinque ad basim subcarinato; lobis latis, parum declivibus, extus valde rotundatis , antice rotundatis , ad sinum subobtuse angulatis, lateribus simplicibus.
Mandibulae maximae, basi longe dilatatae, intus crenatae, ante apicem abrupte attenuatae, sinistra ante apicem obtuse subdentata, laeves, basi bicarinatae, carinula tertia interiore subobliqua utrinque abbreviata.
Labrum ampliusculum , planum ; lobis rotundatis , intermedio longiore, angusto, rotundato.
Antennae longae, gracillimae, apicem versus attenuatae;
articulo basali longissimo, tenui; caeteris aequalibus,
exterioribus ovatis, valde elongatis.
Pedes graciles, longiusculi; tibiae intermediae unispinosae. Thorax lyratus, planiuscuîus, muticus.
Elytra ovata, basi valde retusa, plana, connata, ad mar-
ginem acute bicarînata; alis inferioribus nullis. Dans ce genre , comme dans tous ceux de cette division „ les mâcboires sont obtuses , mais en outre elles sont remarquablement allongées et étroites , tous les organes saillants de la bouche sont très-grêles et allongés; les mandibules ressemblent à celles des Dyscherus , mais elles sont plus longues et plus étroites , la forme du menton est très-différente de celle de ce dernier; les antennes sont filiformes, très-grêles et passablement longues. La forme du corselet et des élytres rappelle un peu celle du Scarites Goudotii. Guérin, mais ce dernier, dont nous faisons un genre distinct , diffère des Storlhodontus par ses mâchoires crochues et plusieurs autres caractères.