S. PIE V
Pirs EP1SC0PÜS SÉBVC8 8EBVOBUM DEC.
Ad futurani roi mcmorïain.
Super spéculai» Domini, viribus licet exigruis, con&lituti. Prophète sollicUudinem imitantes, die noctuque ad diverses Ecclesiæ status nostræ mentis aciem intendimus, studiose providentes ut communi Domino ah omnibus gradibus fideliter serviatur, ac illis maxime, quibus digniora ministeria divini Spiritus favore crédita sunt, inter quos divini verbi præ~ dicatores ndnumerandos esse nemo dubitare poterit, qui eorum munusab ipso Domino consecratum, Apostolis præcipue injunctum fuisse animad« vertit, qui si adepto gradu digne fungerentur, evaugelizantes paeçm, annuntiaptes bona, prædicantes salutem, non solum vox eorum dulcis, veruin et spcciosi pedes viderentur, et fraternæ salutis uberes fructus referentes, multam fiduciam baberent in die Domini. Veruin quod ncquo sine animi doiore acccpimus, nec referre possumus, quidam diversorum Ordinum Regulares, Clcricique sæcnlares, omissis quœ divinæ majestatis gloriain, et Sanctissimæ Dei Genitricis, aliorumque Divorum vencrationem, atque fidelium pietatem promovere poterant, quod Apostolus in quibusdam arguit, ianguent circa quæstiones, et pugnas verborum, ex quibus oriuntur invidiæ, et eontentioncs, celeraque vitiorura monstra, potissimum vero cum de gloriosæ Virginis Mariæ Conccptione sermo inciderit, tara pertinacitcr pro alterutra parte contendunt, ac si de illis dogmatibus esset, quæ corde credere ad justitiam, ore confileri ad salutem neeessarium est. Qujbus illis Prophète convenire videtur: dicunt, ait Dominus,cum ego non sim locutus, cum sancta Romana Ecclesia omnium Ecclcsiarum magistra, et doctrix disciplina;, de ea re hue usque non definierit, nemo absque temeritate, præjudicare, vel altcrius partis sentenliæ damnare potest, et quasi desint præclarissima inventricis gratiæ mérita, quæ nec Angelica quidem lingua satis digne referri possunt, et ex iilo uberrimo fonte, puteoque aquarum viventium non possint saluberrimas haurirc aquas, quibus fidelis populus, magna cum utilitate atque dulcedine, reficeretur, ad dissipatas cisternas occurrunt, stultas scilicet, ct.sine disciplina quæstiones, quæ générant lites, quas nec frequens multitudo intelligere, nec viri sapientes,, qui capiunt, utiliter percipere valeant, præsertim quoniam, ut experimento didicimus ipsorura concionatorum, qui ad quæstiones hujusmodi proponendas facilius erumpere soient, major numerus materiæ difficultatem prorsus ignorantes, neque intelligentes quæ loquuntur, aut de quibus affirmant, simplicium animos, indiscrète devotionis obtentu, vel potius loquacitatis, et ostentations effectu, ad {umullus et simullates concitaut, quos, t uni ul tuantes atque dissidentes,
componere 9edareque potius oportebat. Cumque parvulis in Christo lac infundere, provectis solidum cibum apponere deberent, diun in hiyusw modi controversiis interminatis versantur , omnibus ubera proferunt arentia, quod non absque malcdictionis nota legimus in Propheta.
Nos igitur qui prœdecessorum nostrorum saluberrima décréta pro viri* bus salva esse cupimus, potissimum ilia, quæ a sacrosancta Synodo Tridentina dcnuo sunt conürmata, lilæram cuique facultatcm relinqucntea opinandi hujus controversiæ quamlibct pnrtem, prout vel inagis pium, vel inagis probabilc esse judicaverit, prædictorum igitur concionatorum, aliornmque eontcntioni, atquc teineritati, populorumque scandalis occurrere studentes, Motu proprio, non ad alicujus Nobis super hoc petitionis instantiam, sed ex certa nostra scicntia, ac de Apostolicæ potestatis plenitudine, statutum felicis rccordationis Sixti Quarli prædecessoris nostri, super ea rc, quod a præfata Synodo innovation est (illud præsentibus, ac si île verbo ad verbum esset insertum, pro plene et suflicienter expresso et inserto habentes) Apostolica auctoritate tenore prœsentium confirmamus et approbamus.
Atque ut deinceps efficacius a cunctis observetur perpetuo, statuimus et ordinamus, ac per Apostolica scripta mandamus, quatenus ncmo cujuscumque ordinis, gradus, conditions, vel dignitatis existât, in popularibus concionibus, vol ubicumque proniiscua virorum et mulierum multitudo convenire solêt, de hujus controversiæ alterutra parte disputare, rationibus vel Doctoruni auctoritate asserendo propriam sententiam, et contrariant refellendo, ant impugnaudo, vel se hac ipsa quæstione, cujusvis pietatis, aut necessitatis pretcxtu vulgari sermone scribere vel dictare præsumant. Qui contra feccrit suspensionis poenam a divinis absque nova declaratione ipso facto incurrat, si modo fuerit in sacris constituas, et quocumquc prætcrca gradu sive dignitate, vel administratione fungatur, illis omnibus sit ipso jure privatus, et ad eadcm, vel similia munera obtinenda perpetuæ inhabilitatis censuræ ipso etiam facto sit obnoxius, super quibus nisi a Uomano PontiÜce pro tempore existente dispensari sive ahsolvi non possit. Et nibilominus aliis pœnis, si opus fuerit, a proprio Prælato pro delicti mensura iniligcndis subjiciatur, prout subjicimus.
Ceterum quamdiu per Apostolicam Sedem, altéra pars deflnita non fuerit, oppositaque sententia condemnata, liceat viris doctis, in publicis Academiæ disputationibus, sive generalium, aut provincialiura capitulorum, vel ubi alias intersunt, qui rem capere possunt, nec scandali ulla subest occasio, de ulla quæstione disscrcre, et arguments utramlibct partem, vel asserere, vel impugnare, dum tamen neutra, vcluti erronea prædicctur, serventurque ilia omnia, quæ a dicto Sixto prædecessore nostro statuta sunt, quorum singula, ut præfertur etiam quantum ad alias pœnas, duximus innovanda, et innovamus per præsentcs.
Ut auteni hæc nostra Constitutio, et præmissa omnia, ad eorum omnium quorum interest, notitiam congruenlius perveniri possint, in virtute • sanetæ obedienliæ, et sub pœna privationis ab ingressu Ecclesiæ. etiam eo ipso incurrenda, si in bis quæ mandamus exequcndis se négligentes
exhibuorint, præoipimus et mnndamu* omnibus etsingulis locorum Ordinariis, ac corum Vicariis suftraganeis, et ofticialibus qnibnscumque, et aliis singulis ad quos quoinodolibet spectat et pertinet. quatenus hujusmodi noslram Coiiâtitutioncm singulis suæ diœccsis, vol distrirtns prædicutoribus, et aliis quibus expedire judicaverint opportune insinuent, et publicent, ac insinuari et publicari faciqnt, Et ne qui$ in posteruin quoquo modo ignorantiam de præmissis possit prætendere, aut se contra præmissa valcat cxcusare :
Volumus, et similiter eadem auctoritate decernimus et mandamus, quod présentes litteræ per aliquos ex nostris cursoribus in Rasilicarum Sancti Joannis Lateranensis,acPrincipis Apostolorum et Canccllariæ Apostolicæ valvis, ac in acie Campi l'ioræ de Urbe de more publicentur, et affigantur, et illis inde araotis remancant in eisdem locisearumdem aftixa exempta : quæ publicatio et aftixio, ita omncs ad quos spectat, aftlciat, et arctet. ac si illis personaliter intimatæ fuissent.
Non obstantibus Constitutionibus et Ordinatiouibus, ac quibusvis indultis et littoris Apostolicis, quibusvis personis, etiam quunlumcumque qualificat's et in quacuinque etiam Cardinalatus, Patriarcbali, Archicpiscopali, Episcopali, et quavis alia dignitato et honore constitutis, etiain quod inlerdici, suspendi, vel cxcommuuicari ncqueant quoinodolibet coneessis, quæ eis contra præmissa in aliquo suflragari non possc decernimus, cete* risque contrariis quibuscumque.
Volumus insuper et decernimus, quod præsentes vim porpeluæ et irrefragabilis Constitutionis obtineant, et quod illarum transsumptis, etiam impressis, manu alicujus notarii subscriptis, et sigillo alicujus personæ in dignitate Ecclesiastica constitutæ munitis, eadem prorsus lidcs adhibeatur, quæ præsentibus lit te ris adhibcrctur, si ostensæ vel exhibitæ forent, Régula Cancellariæ noslræ Apostolicæ quacuniquc in contrarium disponente, non obstantc.
Nulli ergo omnino hominum liceat banc paginam nostræ confirmationis, approbationis, statuti, ordinationis, mandati, subjectionis, innovationis, præcepti, voluntatis et decreti infringere, vel ei ausu temerario contraire. Si quis autem hoc attentare præsumpserit, indignationem omnipotentis Dei, ac beatorum Pétri et Pauli Apostolorum ejus se notent incursurum. Datum Rom* apud Sanctum Petrum, anno ïncarnatiouis Dominicæ millesimo quingentesimo septuagesimo, pridie Kalendas De* cembris, Pontificatus nostri anno quinto.
