S. PIE V

MUS EPÏSC0PÜ8 6Ê»VF8 SEEVOETO DE».

Ad futuram rel roemoriam.

Super speculam Domini, viribus licct exigu is, constitué, Prophète sollicitudinem imitante*, die noctuque ad diverse* Ecclesiæ status nostrÆ mentis aciem intendimus, studiose providentes ut commuai Domino ab omnibus gradibus fideliter serviatur, ac illis maxime, quibus digniora ministeria divini Spiritus favore crédita sunt, inler quos divini verbi prædicatores adnumerandos esse nemo dubitare poterit, qui eorum munus ab ipso Domino consecratum, Apostolis præcipue injunctum fuisse anirnad* vcrtit, qui si adepto gradu digne fungcrentur, cvaogetixantes pacem, annuntiantes bona, prœdicantcs salutem, non solum vox eorum dulcis, verum et speciosi pedes viderentur, et fraternæ salulis uberes fructus refereutes, multam fiduciant babercnt iu die Domiui. Verum quod neque sine animi dolore accepimus, nec referre possumus, quidam diversorum Ordinum Regulares, Clericique sæcitiares, omissis quæ divins majestatis gloriam, et Sanctissimæ Dei Genitricis, aliorumquo Divorum vencrationem, atque fideliuin pietatem promoverc poterant, quod Apostolus in quibusdam arguit, tanguent circa quasstiones, et pugnas verborum, ex quibus oriuntiu- invidiæ, et eontentiones, ccteraqne vitiorum monstre, potissimum vero cum de gloriosæ Viiginis Marie Conceptione sermo incident, tam pertinacitcr pro attendra parte contendunt, ac si de illis dogmatibus esset, quæ corde crcdere ad justitiam, orc conflteri ad salutem necessarium est. Quibus illis Prophète convenirc videtur: dicunt, ait Dominus.cum ego non sim locutus, cum sancta Romana Ecclesia omnium Ecciesiarum magistra, et doctrix disciplinât, de ea re hue usque non défi— nierit, nemo absque temeritate, præjudicare, vel alterius partis sententiæ damnare potest, et quasi desint præclarissima inveutricis gratis mérita, quæ nec Angelica quidem lingua salis digne referri possunt, et ex illo uberrimo fonte, puteoque aquarnm viventium non possint saluberrirnas haurire aquas, quibus üdelis populus, magna cum ulililate atque dulcedine, refleeretur, ad dissipatas cistcrnas occurrunt, stultas scilicet, et sine disciplina quæstiones, quæ générant lites, quas nec frequens multitude intelligere, nec viri sapientes, qui capiunt, utililer pcrcipere valeant, præsertim quoniam, ut experimento didicimus ipsorura concionatorum, qui ad quæstiones hujusmodi proponendas facilius erumpere soient, major numerus materiæ difficultatem prorsus ignorantes, neque intelligentes quæ loquuntur, aut de quibus affirmant, simplicium animos, indiscrète devotionis obte'ntu, vel potius loquacitatis, et ostentation» effectu, ad tumultus et simultales concitant, quos, tumultuantes atque dissidentes.

componere sedareqtte potiui oportebat. Camquc parvulis In Christo lac infundere, provectis solidum cibum apponere deberent, dum in hnjusmodi controverses intcrminatis vcrsantur , omnibus ubera profemnt arentia, quod non absqnc malcdictionis nota logimus in Propheta.

Nos ig’itur qui prædeccssorum nostrorum salubcrrima décréta pro viribus salva esse cupimus, potissimum ilia, quæ a sacrosancta Synodo Tridentina denuo sunt confirmais, liberam cuique facultatem rclinquentes opinandi hujus controvcrsiæ quamlibct partcm, prout vel magis pium, vel mugis probabilc esse judicaverit, prædictorum igitur concionatorum, aliorumquc contentioni, atque temeritati, populorumque scandalis occnrrere studentes, Motu proprio, non ad alicujus Nobis super hoc petitionis instantiam, sed ex certa nostra scicntia, ac de Aposlolicæ potestatis pie* nitudine, statutum felicis recordationis Sixti Quarii prædecessoris nostri, super ea re, quod a prsefata Synodo innovatum est (illud præsentibus, ac si de verbo ad verbum essct insertnm, pro plene et snfBcienter expresso et inserto habcntes) Apostolica auctoritatc tenons prascntium conflrmamus et approbamus.

Atque ut deinceps efflracius a cunctis observetur perpetuo, statuimus et ordinamus, ac per Apostolica scripta mandamus, quatenus nemo cujuscumque ordinis, gradua, conditionis, vel dignitatis existât, in popularibns concionihus, vel ubicumque promiscna virorum et mulicrum multitudo convenire solet, de hujus controversiie altcrntra parte disputant, rationibus vel Rortorum auctoritatc asserendo propriam sententiam, et contrariam rcfellendo, aut impugnando, vel se hac ipsa quæstione, cujusvis pietatis, aut necessitatis pretextu vulgari scrmone scribere vel dictare prasuinanl. Qui contra fecerit suspensionis prénom a divinis absque nova declarationc ipso facto incurrat, si modo fuerit in sacris constitutns, et quocumquc prscterea gradu sive dignitate, vel administratione fungatur, illis omnibus sit ipso jure privatus, et ad cadem, vel similia mimera obtinenda perpetuæ inhabilitatis censura ipso etiam facto sit obnoxius, super quibus nisi a Romano Pontiftcc pro tempore cxistente dispensari sive ahsolvi non posait. Et nibilominus aliis pœnis, si opus fuerit, a proprio Pralato pro delicti mensura intligendis subjiciatur, prout subjicimus.

Ceterum quamdiu per Apostoliram Sedem, altéra pars definita non fuerit, opposilaque sententia rondemnata, liceat viris doctis, in publicis Academiæ disputationibus, sive generalium, aut provincialium capitulorum, vel ubi alias intersunt, qui rem caperc possunt, nec srandali ulla subest ocrasio, de ulla quæstione disserere, et argumcntis utramlibet partcm, vel assererc, vel impugnare, dum tamen ncutra, veluti erronea pradicctur, serventurque ilia omnia, quæ a dicto Sixto pradccessore nostro statuta sunt, quorum singula, ut præfertur etiam quantum ad alias pcenas, duxitnus innovanda, et innovamus per prxscntes.

Ut autem hæc nostra Constitulio, et pncmissa omnia, ad cnrum omnium quorum interest, notitiam congruentius perveniri possint, iu virtute sanctæ obedienliæ, et sub pœna privationis ab ingrcssu Ecclesiæ, etiam eo ipso incurrenda, si in bis quæ mandamus exequendis se négligentes

eihlbuerinl, præcipimus et mandamus omnibus et singulis tocorum Ortlinariis, ac eorum Vicariis suffraganeis, et uflicialibus quibusc unique, et aliis singulis ail quos quomodolibct spécial et pertiuel, quatenus hujusmodi nostram Constitutionem singulis sus diiecesis, vel districtus prædicatoribus, cl aliis quibus eipedire judicaverint opportune insinuent, et publicent, ac iusinuari et publicari faciaut. Et ne quis in postcruin quoquo modo ignorantiam de prsemissis possit prœtcndere, aut se coutra præmissa valcat excusare :

Yoluinus, cl similiter eadem auctoritate deccruinius et mandamus, quod præsentes lilteræ per aliquos ex nostris cursoribus in Dasilicarum Sancti Joannis Laturanensis, ac Principis Apostolorum et Cancellariæ Apostolicæ valvis, ac in acie Campi Flora de Urbe de more publicentur, et afligantur, et illis inde araotis romançant in eisdem locis carumdem afOxa exemple : qus publicatio et afiiiio, ita omnes ad quos spécial, afftciat, et orctet, oc si illis personaliler intimais fuissent.

Non obstantibus Consti tutionibus et Ordinationibus, ac quibussis indultis et litteris Apostolicis, quihusvis personis, etiam quanlumcumque qualificat's et in quacumque etiam Cardinalatus, Palriarchali, Arcliicpiscnpali, Episcopali, et quavis alia diguitatc et honore constilutis, etiam quod interdici, suspeudi, vel exconimunicari nequeant quomodolibct concessis, quae eis contra præmissa in aliquo sulTragari non possc dccernimus, ceterlsque contrariis quibuscumque.

Volumus insuper et decernimus, quod præsentes vim perpétua? et irrefragabilis Constitutionis obtineant, et quod illaruin traussumptis, etiam impressis, manu alicujus notarii subscriptis, et sigillo alicujus perso me in dignitate Ecclesiastica constitutæ muuitis, eadem prorsus lidcs adhibcatur, quæ prssentibus litteris adhiberetur, si ostensæ vel cxbibitæ forent, Régula Caucellariæ noslrs Apostolics quacumque in contrarium dispo— nente, non obstante.

Nulli ergo omnino hominum liceat banc paginant nostræ contirmationis, approbationis, statuti, ordinationis, mandati, subjectionis, innovationis, præcepti, voluntatis et dccreti iufringcre, vel ei ausu temerario contraire. Si quis autem hoc attentare prssumpscrit, indignationem omnipotentis Dei, ac beatoriun Pétri el Pauli Apostolorum ejus se noverit incursurum. Datum Roms apud Sanctum Petrum, anno Jncarnatiouis Dominicæ millesimo quingeutesimo septuagesimo, pridie Kalendas Decembris, Pontificales nostri anno quinto.