PARIS. — LETTRE DE BAUDOUIN SUR LA CONCESSION DES SAINTES RELIQUES
« Balduinus, Dei gratia fidelissimus in Christo imperator, a Deo coronatus, Romaniæ
(1) Extrait d'une note remise en avril 1869, par Mme la baronne d'Eichtal.
(2) Extrait d'une note remise par Mra# la baronne d'Eichtal.
PIÈCES JUSTIFICATIVES
moderator, 8c semper augusfus, universis Christi fidelibus, tam præsenfibus quam fuîuris, ad quos litteræ præsentes pervenerînt, æternam in Domino salutem,
« Notum fieri volumus universis quod nos carissimo amico & eonsangumeo nostro Ludo» vico, régi Franche illustrissime, sacrosanctam spineam coronam Domini, & magnam pornonem vivificæ crucis Christi , una cum aliis pretiosis 8c sacrîs reli quiis , quæ proprîis vocabulis inferius sunt expressæ, quas olim in Constantinopolitana urbe venerabiliter collocatas, & tandem, pro urgenti necessitate împerii Constantinopoliîani, diversis ereditoribus & diversis temporibus pignori obligatas, idem dominus rex, de nostra voluntate, redemit magna pecuniæ quant itate , & eas fecit Parisios , de beneplaciîo nostro , transferri , eidem domino régi, spontanée & gratuito dono plane dedimus, absolute concessimus, & ex toto quitavimus & quitamus ; quas u tique venerandas reliquias propriis nominibus duximus exprimendas, videlicet : prædictam sacrosanctam spineam coronam Domini & crucem sanctam ; item de sanguine Domini nostri Jesu Christi;,.. etiam magnam partent de ligna sanctœ crucis ; sanguînem qui de quadam imagine Domini ab infideli percussa stupendo miraculo distillavit; catenam etiam, sive vinculum ferreum, quasi in modum annuli factum, quo creditur idem Dominus fuisse ligatus;.., magnam partem de lapide sepulchri Domini nostri Jesu Christi;,,. item ferrum lanceæ quo perfbratum fuit in cruce laïus Domini nostri Jesu Christi ; crucem atiam mediocrem quam triumphalem veteres appellabant, quia ipsam in spem victoriæ consueverant impera tores ad bel la deferre ; chlamydem coccineam qua eircumdederunî milites Dominum nostrum Jesum Christum, xn illusionem ipsius ; arundinem quam pro sceptro posuerunt in manu ipsius ; spongiam quam porrexerunt ei sitienti in cruce aceto plenam ; partem sudarii quo involutum fuit corpus ejus in sepulchro in cujus rei testimonium & perpetuam firmitatem nos signavimus præsentes lifteras nostro signo impérial!, & bullayimus nostra bull a aurea,
ce Actum apud Sanctum Germanum in Laïa, anno Domini 1247, mense junii, imperii nostri octavo. »
Voici un texte très-eurieux de Guillaume Durand, qui vivait près du temps de saint Louis & qui écrivait après avoir vu la Sainte-Chapelle :
et Tabulam in qua Pilatus scripsit : Jésus Na^arenus rex Judœorum ^ quam vidimus Parisiis in cape lia illustris regis Francorum, una cum spinea corona, & fer ro 8c lias ta lanceæ, 8c cum purpura qua Christum inducrunt, 8c cum sindone qua corpus fuit involutum, 8c spongia, 8c ligno crucis, 8c uno ex clavis, 8c aliis reliquiis multis û), »
On lit dans Y Histoire du Cabinet des médailles, par Dumersan, p. 116, 1838 :
« Des reliques de ces trésors (Sainte-Chapelle) qui avaient été déposées en même temps au Cabinet, telles que des morceaux de la vraie croix, un morceau du saint linceul, la couronne d'épines de Notre-Seigneur, &c., furent rendues au chapitre de Notre-Dame le 5 brumaire an xni (27 octobre 1804). »
J'ai copié moi-même, le 10 août 1869, sur le procès-verbal original : i° un morceau de la vraie croix; 20 une cheville de bois; 30 la couronne de jonc; 40 un morceau de l'éponge, &c., &c,, & des reliques de saint Louis; 50 une petite fiole contenant du sang de Notre- Seigneur; 8c 6° une pierre.
(1) Rationa.lt divine rum oftcionmtj liv* IV, c. lxxx, n° 10,