Aux gens de MM. de Novion, Caumartin

Talon, et de Fortia, intendant 18 • >»

11. Pour deux voyages faits à Riom, pour accompagner MM. de Novion, Caumartin et Talon;

louage des carrosses, chevaux et dépenses 30 » >

12. Pour réparations diverses; logement des chevaux de BIM. les commissaires, nétoiement et

pavé des rues , etc 1507 13 3

Total 2631» 6* 10^

POÈME LATm DE FLËCHIER SUR LES GRANDS-JOURS. IN CONVENTUS JURIDICOS ARVERNIS BABITOS. — Camim.

Ingbminbt lœtos felix Ârvemia plausus , Et quae sublimi rupes se vertice tollunt , Votivas plebis référant ad sidéra voces. Jura diu miseras redeunt neglecta per urbes ; Nec longe accersit populos Aslraea ; sed ultro Vestigat scelerum latebras, quaeritque nocentes, Nobiliumque dolos pressens, et crimina fraenat.

Dégénères animos laie corruperat auri Dira famés , rapto gaudens splendescere luxus , Contemptrixque hominum legumque inimica potestas. Intentare minas, invadere pauperis arva, Heu 1 nimium vicina , suosque extendere fines , Insontesque viros pœnis urgere solebant Irasci faciles; nec quisquam tendere contra Audeat, aut tumidos unquam compescere fastus.

Quid memorem pavidis ereptos civibus agros , Abductas malrum gremiis impune puellas , Fraudatasque opéras inopum? qui dura potentum Imperia , et praedas turpes, cœdesque nefandas ? Quot scelerum faciès I quot sunt discrimina rerum ! Jilqiri nulla fuit dudum reverentia juris,

POftME LATIN DE FLÉCHIEH. 4îi

Cuique suos animo licuit sibi ûngere mores , Indignumque audere nefas ausoque potiri.

Illi equidem falsa se nobilitate tuentur. Nobilitas vera est non vanam ostendere famam , Âut veteres titulos; non piclas ordine longo Majonim effigies , aut priscis incly ta fastis Nomina ; non adeo ssvas imponere leges , Aut premere imperio populos ; sed jura tueri Cuique sua , auxilio miseros opibusque juvare , Et dulcem régi patriaeque impendere vilam.

Nunc mœstas trepido volventes pectore curas, Quos sprevere , timent , vultusque et jussa superba Dissimulant , vulgique iras et tabdia mulcent. Scilicet omne sibi metuil scelus; omnia virtus Sperat , et afQictis redeunt solatia rébus. Implicitis properal deceptus fraudibus haeres , Remque suam repetit ; leges implorât avito Quisquis pulsus agro per nira aliéna domosque Ibat inops : queritur violatam crimine judex Illusamve dolis Themidem ; sanctosque sacerdos Défendit Superum ritus , et vindicat aras.

Sic procul Ârvemis pelluntur noxia terris Crimina. Qui pravas vitam duxere per artes, Justitiae indociles , mœstis qui damna tulere Gvibus, espendunt pœnas, veterumque malonim Supplicia , et sanctas discunt non temnere leges. Exorant alii populos, et furta reportant Vindictam veriti , priscam sine judice labem Eluere , et tacitos properant componere mores. Ât quibus est hominum pietas despectaque Divum Relligio, dulci patria domibusque relictis, Condunt se latebris cœcisve in montibus errant , Ultric€sque trahunt furias pœnamque sequacem. Pauci, quos spectata fides et conscia virtus Excitât, innocuae captantes prsemia famœ Et méritas laudes , aliéna pericula tuto Âccipiunt animo, et sontes miserantur amicos. Quippe licet tumidas vesana superbia mentes Occupet, et scelerum late contagia serpant, Sunt etiam dociles animœ, sunt nescia fraudis Pectora » et antiqui restant vestigia juris.

Invenisse pios, crebra inter crimina, gaudent Patricii proceres, lectonim curia patnim; Et sontes agitant , incomiptiaque vcrendi

Judiciis revocantlapsos, iopristina, mores. Oppresse gemitus plebis, miserandaque fata, Facundo sanctum qui tempérai ore senatum , Dulces delicÛB Themidos, Potbrius audit, Vexatosque levât pnidens, terretque superbos, Et dirimit causas, legumque oracula pandit. Caumartinb, tibi sacri commissa sigilli Effigies, tu prima vocas in jura clientes, Et cera obsignas veniam pœnamque remittis , Majonimque animos, et avitas exprimis artes. Eloquio fervens, pro rege Talonius instat Ouœsitor scelerum rigidus, longasque reonim Evolvens liles, vitas et crimina discit, Furtaque nobilium et tristes ulciscitur iras.

Judicibus tantis olim compressa silebit Impietas , et vis , et opum damnata cupido. Mitescent fortunaet nobilitate féroces Criminibusque suis animi; meliora redibunt Sœcula, et his surget virtus innoxia terris. Qui rigidam curvo terram sulcavit aralro Rusticus , aut riguos per prata virentia rivos Deduxit, vastas qui fossa divitis œdes Muniit, aut latos circumdedit aggere campos, ïnveniet faciles aditus, pretiumque laboris , Conductasque opéras, pacta mercede, reposcet.

Agricola ipse suis committet semina su lois , Nec diram metuet sortem dominumque superbum , Qui gravidam iratus segetem ab radicibus imis Eruat, et lœtas ferro populetur aristas. Tum Cereris dives si frugibus annus abundet, Fortunam ruris tenuem, parvosque Pénates Proteget, et modicos congesti farris acervos Condet, secunisque sui rerumque suarum.

Hanc populis pacem Lodoïcus , et otia fecit, Resliluique avidis jussit sua rura colonis. Ille suam toto famam circumtulit orbe Egregius, validis prostravit viribus hostes; Duraque compositis pacavit saecula bellis. Ille iterum victor belle et socialibus armis Imperii avertit casum, domuitque tyrannos; Nunc timides ultor gaudet defendere cives, NuDC durum genus ac dispersum montibus altis Mitigat, etplacidis componit legibus urbes. Jamque parât Themidis veteres decerpere rilus