VI. — 2'i

scn ([iiavis edilione aiit versione hue usque imprcssum aiit iu postcruni iiiiprimendum, quippe ex cujus lectione et iisii fidèles sensim in crrores ah Ecclesia calholica jam daiiiiialos indiici possent, ac insiiper lanquain continenlem propositioncs, sive in obvio earum vcrborum sensu, sive attenta scntentiarum connexione, temerarias, scandalosas, malc sonantes, piarum aurium olîensivas, in praxi perniciosas, ac eliarn erroneas respective, tenore pra^sentium damnamus et reprobanins, ipsiusque lil)ri iniprcssionem, descriptionem. ledioncin, retentioncin etusuni, omnibus et singulis Ciiristi fidelibus eliam specifica et individua mentione et cxpressionc dignis, sub pœna excomnuinicationis per contrafacientes ipso facto absque aHa declaratione iiirurrenda, interdicimus, et prohiiiemus, volentes, et apostolica aucloritate mandantes, ut quicunque supradictum Ubrum pênes se liabuerint, illum slatim, atque pivesentes litlera' ois innotuerinf, locorum ordinariis, vel liaTClica' pravitalis in(juisitoribus iradere ac consignare omnino teneantur, in conlrarium facientibus nonobstanlibus quibuscumque. Ceterum propositiones in diclo iibro contenta', quas apostolici censura judicii, sicut pranniltitur, configendas duximus, ex gallico idiomate in latinum versa', sunt tenoris qui sequitur videHcet.

I. — Datur habitualis status amoris Dei, qui est charitas pura, et sine ulia admixtione motivi proprii interesse. Neque timor pœnarum, neque desiderium remunerationum habent amplius in eo parteni. Non amatur ampHus Deus propter meritum, neque propter felicitatcm in eo amando inveniendam.

II. — In statu vita' conlemplativa', sive unitiva', amitlilur omne motivum interessatum limoris et spei.

III. — Id quod est essentiale in directione anima', est non aliud facere, quam sequi pedetentim graliam cum inlinita patientia, pr;ecautione, et subtilitate. Oportet se intra hos limites continere, ut sinatur Deus agere. et nunquam ad purum amorem conducere, nisi quando Deus per unctionem interiorem incepit aperire cor huic verbo, quod adeo durum est animabus adhuc sibimet atfixis, et adeo potest iilas scandalizare, aut in perturlialionom conjicer(\

IV. — In statu sancUv indifferentia:", anima non babet amplius desideria voluntaria et deliberata propter suum interesse, exceptis iis occasionibns, in quibus toti sua^ gratia- lideliter non coopcralur.

V. — In eodem statu sancta' inditîerentia', niliil nobis, omnia Dca volumus. Nibil volumus ut simus perfecli et beati propter intéresse proprium, sed omnem perfectionem ac bcatitudinem volumus in i|uanliun Deo placet efficerc, ut velimus res istas impressioue sua? gratia\

VI. — fn hoc sanctiP indilTerenlia' statu, nolumus amplius salutom, ut salutem proiiriam, ut liberationem a'ternam, ut niercedem nostroruni meritorum, ut nostrum intéresse omnium maximum; scd eam volumus volunlate plena, ut gloriam et ])eneplacilum Dei, ut rem quam ipse vult, et quam nos vult velle i)ropter ijtsum.

\'ll. — Dercliclio non est nisi abnegatio, seu sui ipsius rcnuntialid, (|uain Jésus Christiis a nobis in Evangelio requirit, postqiiain exlerna oinuia reli(iuorimus. Ista nostri ipsorum abiiogalio non est, nisi qiioad intéresse propriuni. Kxtrenia' probaliones, in qnibns lia'c abnegatio, seu sui ipsius derelictio excerccri débet, sunt lentationes, quil)us Deus a'inulalor vuit purgare amorem, nullum ei oslendendo perfugium, neque ullam speni, quoad suum interesse proprium, etiani ;eternum.

\'lll. — Omnia saci'ilicia, qua' Jicri soient ab animal)us quani Mia\iino (lesinleressalis circaearuni a'ternam beatitudincm, sunt conditionaba. Sed lioc sacriliciuni non potest esse absoUitum in statu (irdinario. In uno exlremaruni probalionum casu, boc sacriliciuni lit abquo modo absolutum.

IX. — In extremis probationibus potest anima' invincibiliter persuasum esse persuasione redexa. et qua:" non est intimus conscienti» fnndus, se juste reprobatam esse a Deo.

X. — Tune anima divisa a semelipsa expirât cum Cbristo in cruce, dicens : « Deus, Deus meus, ut quid dereUquisti me? » In liac iavoluntaria impressione desperationis conficit sacrificium absolutum sui interesse proprii quoad aMcrnitatem.

XI. — In boc statu, anima amiltit omnem sui interesse proprii, sed nunquam ainittit in parle superiori, id est in suis actibus directis et inlimis, spem perfeclam, qua- est desiderium desinteressatum promissionum.

XII. — Dircctor tune potest buic aniraa^ permittere, ut simpliciler acquiesçât jactura' sui proprii interesse et justa:- coudemnalioni, i|iiam sibi a Deo indictam crédit.

XUl. — Inferior Christi pars in cruce non communicavil superiori suas involunlarias perlurbatinnes.

XI\'. — In extremis probationibus, pro purilicalione amoris, fit qutcdam separatio partis supcrioris anima' ab inferiori. In ista separatione, actus partis infcrioris manant ex omnino cœca et involunlaria perturbatione ; nam tolum quod est voluntarium et intellecluale, est partis superioris.

XV. — ^leditatio constat discursivis actibus, qui a se invicem facile distinguuntur, Ista compositio actuum discursivorum et reflexorum, est propria exercilio amoris interessati.

X\'I. — Datur status contemplationis adeo sublimis, adeoque perfecta', ut fiât babitualis, ita ut anima quolies actu orat, sua oratio sit contemplaliva, non discursiva. Tune non amplius indiget redire ad medilationem, ejusque actus melliodicos.

X\TI. — Anima' contemplativa' privantur iiituitu distincto, sensibili, et rellexo Jesu Cbristi duobus temporibus diversis. Primo in fervore nascente earum contemplationis; secundo, anima aniitlit intuitum Jesu Christi in extremis probationibus.

XNTII. — In statu passive exercentur onmes virtutes distincta', non cogitando quod sint virtutes. In quolibet momento, aliud non cogitatur, quam facere id quod Deus vult, et amor zelotypus simul

efficit, ne (luis amplius sibi virtuteni velit, nec unquam sit adeo virilité praïditus, qiiam cmn virtuli amplius aflixiis non est.

XIX. — Polcst dici in hoc sensu, quod anima passiva cl desinteressata nec ipsum amorem vult amplius, quatenus est sua perfectio et sua félicitas, scd solum quatenus id est quod Deus a nobis vult.

XX. — In confitendo, debent anima^ transforma(;e sua peccala detestari, et condemnare se, et desiderare remissionem suorum peccalorum, non ut propriam purilicationem et liberationem, sed ut rem quam Dcus vult, et vult nos velle proi)ler suam gloriani.

XXI. — Sancii niyslici e\cluserunt a statu animarum transformatarum exercilationes virlutum.

X\ll. — Quamvis ha'C doclrina, de Puro A)norr, esset pura, et simi)lex perfeclio evangelica in univcrsa Iraditione designata, antiqui pastores non proponehant passim mulliludini justorum, nisi exercitia amoris inleressati, eorum gralia» ])roporlionala.

XXIII. — Purus Amor ipse solus consliluit lolain vitam inleriorcni, et tune evadit unicum principium, et unicum motivum oinniun acluum, qui deliberati et meritorii sunt.

Non intendimus lamen per expressam proposilionum hnjusmodi reprobalionem alia in eodem libro contenta uUatenus approbare.

Ut autem ea^dem pra'sentes littera' omnibus facilius innolescant, nec quisquam illarum ignoranliam valeat allegare, volumus pariter, et auctoritate pnefata decernimus, ut illa' ad valvas basilica' principis Apostolorum, ac cancellaria' apostolica', nec non curia' generalis in monte Cilatorio, et in acie campi Flora^ de Urbe per aliquem ex cursoribus nostris, ut moris est, publicenlur, illarumque cxempla ibidem affixa relinquanlur, ita ut sic publicata- oinnes et singulos quos concernunt, perinde alïiciant, ac si unicuique iUorum personaliler notificata^ et intimala' fuissent. Ulque ipsarum piicseulium litlerarum Iransumptis seu exemplis, eliam impressis, manu alicujus uotarii publici subscriptis, et sigillo pcrsona' in ecclesiastica dignilate constituta' munitis, eadem prorsus fuies, tam in judicio quam extra illud ubique locorum babeatur, qua* ipsis pra'sentibus haberetur, si forent exbibita', vel ostensa\

Datum Roma' apud sanclam Mariam Majorem, sub AnnuloPiscaloris, die XII Martis MDC XCIX; pontilicatùs nostri anno octavo.

B. MANDATUM ILLUSTRISSIMI AC REVERENDISSIMI

U. D. ARCHIEPISCOPI DUCIS CAMERACEXSIS '.

Franciscus, miseratione divina, ac Sancta' Scdis apostolica' gratia Archiepiscopus dux Cameraceusis, sancti romani impcrii priuceps, comcs Cameraceusis.

Clero regulari et sa-culari uostra' diœccsis, salutem et benedictionem in Domino.