CCXXII. — ^ LETTRE

De M, Duplessis à M. t ambassadeur d'Angleterre en

Venise,

ViDi libellum serenissimi régis tui. Perplacuit doctrina, methodus, stylus. At inprimis gravis illa nec minus clara explicatio et applicatio sollennium illorumlocorum Apocalypsis ad sedem Romanam. Nec sane diffido tanto auctore, tanto oratore quin Venetiis praesertim sit efScax, ubi seu pro status publici, seu pro negotiorum qu% jam instant natura , in augustissimo caetu lectum iri verisimile. Unum doleo quod in pium sinum tuum candide efFundo. Adversariis ulcéra no^tra, unde rideant, unde in sarcarmos erumpant detexisse^ oui bono? Quin quas refricamus injurias an non tôt ingentibus a Deo acceptis beneficiis obrui opportuerat et porro ad hostinm vulnera aut exinde inflicta, aut mox ni ^ Deus avertat, infllgenda : levés istae puncturae cujus momenti? Sed de hoc satis et quidem apud te. Jamopus illud Dei non dubito quin omni ratione promovere pergas. Sed quod sœpe nobis datum. Non sine tormijiibus enitatur hœc puerpera : quae quod languidiora eo partum promovent minus. Nos certe in Germania Belgio et alibi nil omittemus; quod vobis et aliunde exploratiim : et prppediem uti speramus ab efFeclu ipso notum erit. At ut vir clarissime in Angliam te revocavi âudio , totus fatisco : veritus nequem fovesti quem an-

MÉM. DE DUFLESSIS-MORNAY. TOMF X. ^3

helitu tuo apud plérosque excitasti defervescat ardor — ni me spes teneret id te apud serenissimum regeir^v] tuum coram et acrius et alacrius ursurum. Deus ver< omnipotens qui spiritum suum in sacris illis pectorL bus accendit, oleum suurn, scio affundet unde lu tandem in illis tenebris affulgeat. Quod faxit ille opt mus maximus cui valetudinem et incolumitatem tua ex imis praecordiis commendo. Yale.

^ Du 12 juillet 1609.