CXCVII. — -V^ LETTRE

De M, Duplessis à M, V ambassadeur d* Angleterre à

Fenise.

Tuas avide expeto et expectô^ unde de tuî valetudiiie cértior fiam; quse me et privatim tahgit et pu-' blice angit : ut jam videntur esse res venetœ , Fulgentio

nostro vere fulgente. Jove illo Capitolino in casum détonante , quidvi verb spes haec an potius seges laborum tuorum imminens, tibi sanitatem restituât quœ vel mortuo vitam ? Jàm nosti Austriacos evicisse religionislibertatem : Bohemos strenuè urgere caeteros ejusdem ditionis concurrere, protestantes eorum conatibus et fa visse et fa vere, nos vero in eo sumus toti, ut Venetorum causam serio ad se pertinere existiment, sero tandem etiam amplectantur : quod jàm nonnulli spondent : sed caeteris confederatis persuasum volunt ut majoris sit ponderis communis illa ofBciorum suorum oblatio. Indutias intérim décennales in Belgio non est quod amplius dubites, quarum reges nostri fidejussores et vindices, ut jàm de missione militum utrinque terra marique facienda cogitetur. Hic vos haud dubie; fucentore pontifice hoc negotium praeter opinionem iransactum , quis non videat ? et quidem ut otium nostrum turbet?,ut bellum hîic tranferat? hispanum vero tôt provincias abdicare , cui vero simile nisi ut Italiam absorpturus invadat? et multa forte contra objici possent. Nec enim reges nostros id pati posse, quorum luminibus tantum incrementum quantum officeret? Quinimo nec papam, si sapiat ipsum, qui ea ratione ex domino servus futurus; ex vice deo hispani Capellanus. Praestat tamen cerlè illud credere; eo consilia et conatus obvertere, ad hoc commune incendium principes omnes expergefacere ; concitare nulhim non lapidem movere ; inter has vero turbas an tubas : Tuba evangelica non dubito quin sonorum clangat claviget lugubre cujus adpetit exitum, Babylon plangat'. Quod tu illustris domine urge pro virili, pro munere, pro occasione. Nos sanè nihil votis , suspiriis, celeusmatis, enisibus reliqui faciemus. QuodDeUs opti-

DE M. DUPLESSLS. \ 320

mus iTiaximus cumulate per suam gratiam benedicat. Amen. 20 aprilis 1609. Salmuri.