‹ Mémoires-journaux de Pierre de L'Estoile: Édition pour la première fois complète et entièrementChapitre 106 sur 113 · ANNO I · texte numérisé non relu

ANNO I

Borbonidum princeps, genus ipso a sanguine Regutn

Francia quos puro semine prima tulit, Ecquis erit qui te virtutum et laudis amore

Excitet ad veterumfortiafacta patrum^ Incendatque animos et digna suscitet ira

Auxilio ut patriam teque tuosquejuves?

Namque ortum divis, média inter lilia natum,

Gaîlica te pubes ad nova régna vocat, Intendensque manus et quassam ad sidéra vocem,

Majorum atque sut te meminissejubet, Spartacus en acer, novus en Catilina resurgit,

Qui tibiy qui patriœ funera acerba parât, Grassaturque ferox titulis, et regia captât

Munia, jam piebis seditione potens.

Exoriare novus tanto in discrimine vindex,

Nec Crasso inferior, nec Cicérone minor.

Ille dolos animo falsa sub imagine texenSy

Imperium in parteis ambitione trahit, Et nos Hispanis jamdudum territat armisj

Mersa Caledonio sint licet iîlafreto, Nec pudet hune patrui sacris illudere canis,

Dum vafer incauto sublinit ora seni.

Fréta quoque in vulgus gêner is prœludia jactat.

Ut notha mentitos linea monstret avos :

Hinc solium etfasces tacita spe fervidus hauritj,.^

FacturuSy/erro, sanguine et igné, viam, . .." , Exsurgat tandem generoso inpectore virtus,

Nec dubita in parteis te quoque ferre duçenif. Neupatere externos invadere sceptra latrones,

Et generi et meritis débita sceptra iuis.

RECUEILS DIVERS Jv?

Det pœnas turbarum auctor, qui lumine torvo

Majus quant malœ pectqris ulcus habet.

Arma jura manu, pete vi vint ferre parantem ;

Hic spécimen specitur, virne apisne fies.

Jam litem ambiguam certum est décerner eferro,

Sive datur fatis vincere, sive mori.

Quid tibi tumfieret, qua conditione putares

Victorem hune nobis imposuisse jugum ?

Regium et a teneris rabido sitit ore cruorem,

Protinus in nostrum verieret arma caput, Quin te, et tôt proceres patrii, décora ultima regni,

Tollere mox illi proxima cura forets Ergo âge, liligerœ lux et spes unica gentis;

Ipse tuœ ante oculos stemmata gentis habe.

Te leges moresque vocant et jura iuentur :

Legitimusque tui sanguinis ultor ades.

Quicquid ad extremamfas est sperare salutem,

Proh superi! in gremiis est positum omne tuis. Te quoque commoveat pietas, et cura bonorum,

Et desolatis mœstus arator agris, Collige collapsos animos partemque labàntem

Erige j cui Cœlum Numinaque ipsafavent.

Adrident en Fata tibi; te Gallia poscit

Sollicitatque suos ad tua vota Deos. Jam te accinge operi, nec spem diffunde morando :

Tarn bona quœ differt commoda, prava mora est. Acer et impatiens cervicibus imminet hostis, '

Quem collecta /âmes iraque longa premunt.

Occupa, et instant i mature occurre periclo,

Prœdonisque minas, providus, anteveni.

Lubrica prœcipites dumfert occasio gressus

Corripe, ne référât forte maligna pedem, Henrici auspiciis quod non féliciter ausis?

Quodfausti superest ominis, arma dabunt.

N. Rap., P. '

Ex autogrtpho.

EJUSDEM IN LONGOS NASOS LUDICRUM

Nuper quum sinuo regeretur Gallia naso,

Et premeret legum munia nasus hebes, Sensus odorandi quum naso a principe abesset

Infestata olidis cuncta/uere capris :

Ipsa etiam tellus, vario fœcunda veneno,

Mille hominum pestes, monstraque mille tulit. Nunc longus multumque sagax régit omnia nasus

Et similes nasos gaudet habere sibi.

Qui, postquam validis confecit naribus hostem,

Olfecit quidquid civibus esset opus; Delegitque bonos ad munera summa ministres.

Pars quibus in naso longa et adunca foret.

Jam duo Nasicœ longi libramine nasi

Hinc Aulœj hinc Urbis pondéra justa tenent.

nie ubi honoratam post turbida temporapacem

Sanxity et exhaustis f céder a lœta malis, Virtute evectm regni moderatur habenas,

Dispensatque gravi regia signa manu. , -, ,, ^ Ille aller populis causarum oracula pandens

Legibus imponit judiciisque modum.

Nunc ideo Assyriam redolent nova lilia nardum,

Balsamaque et casiam Gallica rura ferunt.

Prima rosas effundit hyems yernosque^ hyacinthes.

Et biferam medio frigore sentit humum.

Quidquid habet vel nudus ArabSy vel Medus, odorum,

Id noster nasiflamine spirat ager.

Ol/actu perewa animalia noxia solo, .•' ^^^'.îO

Et quœcunque homini dira aconita notent , m * Salvete, o longi] Regni pars maxima, nasi, ^ - ■-■■ . ^ \\\\t^

Sub quibus ûfterno vere tepe^Ut hyems / • . ^ . Vobis suHt'àCres exquisitique meatus, v ^ > v

Per quos ad mentem pervius instat odor; -:

Page 1