EJUSDEM, DE FUGA CAROLI C£SAR
Tene igitur terrorem orbis, te, maxime Ccesar^ Victorem late regnatoremque superbum Conversa nuncfortuna^ Germania vidit Prœcipiti dare tergafuga sub nocte silenti.
Atque adeo non TurcaferoXy non Persa secutus Te pepulity vix hostis erat quem dicere posses Armatum contra jiisto contendere bello !
Tu tamen inconstans animi, trepidusque futuri Hostilisfama adventus, et nomine solo Laberis, obscura tectus caligine noctis, Cui cornes it frater pavitans geminatque pudorem. Romani Imperii atque augusti nominis hœres, Deseritur longo tellus pacata labore
Totque haustis opibus regnorum et sanguine fuso : Scilicet hoc, Ccesar, tua vasta et dira ctipido, DedecuSf hanc peperit mansuram in sœcula labem. Dum modus optandi nullus, dum quicquid ubique est Spe capis atque auctis semper cupis addere rébus. Prcesidium, quo te imprimis et parta tueri Debueras, Italœ misisti ad mœnia Parmce, Urbis nec meritœ tôt duri incendia belïi :
Ut generi et natce spoliis potirere cruentis, Hoc tibipro tali facto pia numina redduntl
PARODIA EOBANI HESSI
Ebrietas, commune malum crimenque juventœ, Ebrietas, vitium cladesque œterna senectœ, EbrietaSf vitœque ferox animique tyranmis^ Turpe malum, quo non aliud damnosius ullum, Debilitate manet, viresque extirpât eundo.
Parva metu primo, mox sese attollit in artus, Ingrediturque caput sensusque obnubilât omnes, Hanc peperit mater ^ Luxu pâtre, blanda Voluptas : Extremam perhibent Veneris Morphique Sororem Injirmam pedibus plumbumque imitantibus alis, Monstrumhorrendum, ingens, cuiquotsunt corpore plumet, Tôt patres papulœ subter, mirabile dictu, Tôt somni species, tôt sunt sine nomine mendœ! Noctefurit, siccoque diemnumquam oresalutat; Luce serit rixas, et magnas commovet urbes, Tam juris rectique tenax quam nescia veri :
Ebrietas commune malum, crimenque juventœ.
p. UE L*ESTOILe. — XI. 28
EX CLEM. MAROTO
EPÏTAPHIUM G. BELLAII LANGUI, PRjEFECTI REGII
SALM. MACRINO AUCTORE
Lector, siste gradum, obsecro :
Hoc sub marmore conditur [Lamentabile quod bonis!) Langœus illCy ter inclytus, Qui non ullum habuit parenij Cujus funere lacrymas Fudere et querulos modos Mars ac Piérides deœ.
Es autographe.
IN OBITUM VIRl CLAR. JO. FRAMBERGI
Postquam Astrœa solum vitiis offensa reliquit
Et cognata sibi rediit sublimis ad astra,
Necjatn sanctarum pudor aut rêver entia legum,
Frambergus, patriœque suce regisque patroni,
Justitiœ custos, observant issimus cequi,
Virtutis purœ custos, rigidusque satelles,
Prce desiderio recti scelerumque dolore
Jam caligantes oculos, jam morte natantes
Sustulit ad clari rutilantia sydera cœli,
Et geminas cum voce inanus animumque t étendit,
Atque ita : Quœjusto quodcumque examine pendis y
O Dea quam semper colui, quam sum usque secutuSj
Dum vixiy cur nunc moriens te non sequor? inquit.
Quid moror in terris ? Quin tecum sydera scando ?
Te prcesente, fuit jucundum vivere, sed te
Dulce absente mori est, Nunc, nunc in mortis amorem
Stat ruere et vera vitam hanc pro lucc pacisci.
Indultum sat jam tenebris; modo lucefruamur Sincera, etfalsœ linquamus lumina vitœl Divinum spirans animus mortalia temnit.
Christe, juva, maculas effuso sanguine dele.
Mors mortiSy mors 6 vitœ melioris origo !
Victima grata Patri, nostrœ spes sola salutis! Porrige mi dextram cœlisque Quiritibus adde, JEterna œternam componens pace quietem !
Dixit, Vox medio mox intercepta palato est, Mox levis ad patrias remeavit spiritus oras* Fortiter ut vixit, sicfortiter exspiravit.
. MORIENTIS VERBA
Ad corpus
O corpus, non jam corpus, sed vile cadaver, Egressura brevi simul ac te liquerit hospes, Exilii impatiens et tôt pertœsa malorum, llla quidem tenebris et squalore obsita longo Carceris immundi, sordesque perosa situmque Cum pœdore simul mortales exuet artus ; Mox omnis secura metus, secura pericli In cœlum patrias remeabit libéra sedes, Etfalsam vera lucempro luce relinquet.
Tu tamen interea telluris inutile pondus, Lumine cœlesti cassum exanimumque jacebis, Dum Pater omnipotens [sanctas] accerset ad oras.
Ad an imam.
Tempus abire tibi, cunctis defuncta periclis, O anima ! Obscuro tandem quo carcere clausa es Egredere, et, posito terrenœ fœcis acervo,
VadCf âge, sydereum sublimis in œthera! Quid stas? Quandoquidem orta polo et divinis ignibus hausta es, Aude et felicem cognato te assere cœlo.
En cœleste tibi patefecit limen lësus, Vera Dei soboles, diras qui corpore pœnas Sponte luit, fusoque tuas qui sanguine sordes E luit y et Mortem, tepropter, morte piavit, Unde Salus œterna tibi est Vitaque perennis.
Germanus Audebertus,
Aurel.
JACOBI AUGUSTI THUANI IN MALLIANAM ARCEM
SCAZON
O quœ minaci quœque despicis fronte, Circum jacentes uberis soli glebas^ Arx, Mallianœ maximum decus gentis :
Cui vorticoso Ligeris alveo torrens Cedente rapidum sistit impetu cursum; Cui Chœris ipsa, Ligeris unicum pignus Turonidumque laus honorque nympharum Musco vir entes uvido comas pectit, Pomariis tu fontibusque Bacchoque Distinct a cul ta sub Turonico cœlo, Et otiosis ordinata lauretis (Immota sedeas ardua licet rupe), Percurris alto liberoque prospectu.
Non Auster hic morbosus, et gelu miti Fer summa Boreas errât innocens arva, Levique baccas spiritu arborum stringit; Non hic Leone Jinditur CleonœOy Siticuloso non ager Cane arescit :
Sed temperatus hyems hic tepor vernat, Et lenis a^stas et salubris Autumnus
Et annum Apriïis unus occupât totum.
Hinc inde collis cingity ille devexo Deflexa solis spicula excipit clivo, Hic Occidentem terga versus obvertit.
Sed hanc sibi Natura vindicat partent; Sors plura tribuit annuens piis votis; Tuus ille dominuSy ille sanguis heroum^ Tuis in ulnis in tuoque complexu, Vitalis aurœ spiritum recens hausit , Progne credulam ore risit ad matrem.
Hic ille primum dicit auream lucem VidissCy primos edidisse vagitus, Collo matris dulce onus pependisse.
Et nunc mentor gratusque se tibi grato Debere profitetur ore natalem.
O clara salve principis tui cunis Regina, latetotius potens orœ !
Tuo hic beatus in sinu, tuo in nido, Tuoque gremio liber aliter/otus, Dumferiatur curia et lues gliscit, Nullique parcens obviant metit plebem, Multosque notavi lactea dies gemma !
Amcenitate captus et tua venit, Pronusque genium stupuit, et loci numen Obliteratœ rigidus ille virtutis Cultor, fideque juris arbiter cana^ Musis amicus Delioque Perrotus.
Omneisque Vénères et Cupidines omneis, Suas lepores et suas venustates (His innocentem vocis adde Sirenem), Et élégantes attulit sales secum.
Jamque aureum ter condidit, ter erexit Jam pêne cornu j quarta nunc redit Phœbe, Ex quo ociosus, absque tœdio et curis, Liber solutis improbi etfori vincliSy Prœter merum rus nil crepo et meras silvas.
Vindemiator durus ex senatore, et Venator acer, exigoque tranquillum Securus œvum, seu reciprocus ocius Lepus mentis impetum canis /régit, Dorcas laconem seufefellit instantem, Aperve teretes fumidus plagas rupit; Non una diris sive retibus perdix Simplex adhœsit, ventre seu piger turdus.
Et usque viduus compare turtur elato; Seujuvit imafluminis tui ripa Capium dolosa trahere linea ptscem, Jactumque retis^emere nummuli jactu.
Tum si laborem fessa membra detrectant, Aut imminentes ilice eçava nimbas Prœsagiente voce nuntiat comix, A sole et imbre tutus arboris densœ Opacor umbrayjistulaque inœquali Agreste pango cannen, annuit quercus, Motaque longum sibilat comafagus; Et vox profundis vallibus repercussa, Vicinaque castaneta respondent, Ipsa inficeti plena ruris Euterpe Sylvosa sacri lustra deserit Pindiy Et amcena Delphici ambulacra Pamassi, Lucosque patrios Aonumque secessus, Et rustico calore'pectus accendit.
Nec non et ipse musici chori princeps, Invitus olim qui minavit armenta Amphrysium ad amnem, magnus ex Deo pastor, Rursusque pusilli sponte nunc gregis custos {Quanquam haud Pherœi, sed tamen gregis custos) Mecum jacerefontis ad caput gaudet.
Sic mens solutisfit quietior curis, Et mente corpus fit salubrius sana.
Félix nimis, ni rursus ad revolvendum Diu volutum, nunc revolverer saxuml
Humana sed sic fat a sunt; hem! volvit Dies, sequensque mensis imminet mensi, Et annus anno volvitur revertente, Annique versîs sœculis revolvuntur.
Sic vita volvity volviturque mortalis.
Ex autographo.
EJUSDEM lOLAS ALTER
Indictos pridem nobis repetamus amores!
Tuque adeofluctus subter quœ lapsa Sicanos Trinacrias eadem valles, Arethusa, pererras!
Pauca laborantij sed quœ légat ipse probetque Carmina dicamus, debemus carmina lolœ !
Me licet averso dudum despectet iniquus Lumine, posthabitumque aliis cassumque favore Ignotas inter patiatur degere sylvas, Nonfidei obsequium tamen ille requiret amici. Grata canant alii^ non te modulamine blando, Turpis adulator, cœlo dilecte, tenebo ; Acer ego at monitor, nuper superante Lycisca, Nunc illa a nobis nimium abscedente^ dolentem Nec frustra, ut spero, verbis solabor amiciSj jEquoreœque Deœ rursus te voce vocabo.
Incipe, dum placidam tepido sub vere per umbram Argutis volucres concentibus aéra mulcent, Et procul ex antris respondens assonat Echo.
Usque adeo turpi labefactum pectus amore Arsity ut extincto nunc rursus et ardeat igné. Aspice, fœcundos late grassata per agros Consumptis stipulis ponunt incendia vires.
Et cinis adprimam vanescit frigidus auram, At tuus usque recens flammaque Typhoïdos JEtnœ
Acrior en etiam post mortem exœstuat ignis !
In/elix, quœ te dementia cepit^ lola !
Hybleœ thyma apes, cyttsum vescasque capellœ S ectantur frondes, et roscida prata cicadœ^ Et sua quemque trahit non interdicta voluptas. Quid diras anima faciès, invisaque monstra, Ipse tuum cor edens, per lucem^ nocte sopora, Cum premit alta quies animalia fessa per herbam, Nuda stratus huma vigili sub corde volutans, Inque tuo indulges tibi blandirisque dolore.
Qui tût amicorum casus, tôt lumine sicco Pastorum strageSy vastataque rura tulisti Aspicere, heu! fœdum dictu! fortissime pastor, Insolabiliter, scortilli infunereploras.
Atqui composito quos lente incedere vultu Pastores, atro quos verrere syrmate terram Conspicis, ex anima si credis, amice, dalere, Falleris; [hicipsam] necNicen decipit errar.
Cor micat [his intus] ; circum vitalia ludens Lœtitia [has rapit] saliunt viden' ecce capellœ Lanigerique caput vibratafronte coruscant, Taurus et in molli ad pugnam proludit arena, Et cornu vitulus nondum lascivit adulto.
Omnis vernat ager, rident gemmantia prata :
Numquam Flora suos hortis afflavit honores Lœtior, agricolis numquam spes uberis anni Certior affulsit; nec eosputo credula fallet (Ipsa, gravem querulo testari murmure curam Sueta prius, versa nunc voce y recantat!) aëdon : Necjam plorat Ithym, sedfescennina Lyciscœ Ad tumulum grato modulamina gutturefunditl Intempestivo quid publica gaudia luctu Pastorumque unus communia vota moraris ?
Quid cœlo et terris pugnas ? Quidfontibus apros Setigerosque sues inducis mitibus uvis ?
Prœteritos pastor jam tandem oblite calores,
RECUEILS DIVERS SqS
Supplicibus votis patientent numinis aurem Sollicita; facilis Deus exaudire vocantem Turpibus in curis vitœ dum pœnitet actœ Ex animoque pudet, Pudeat vidisse tôt armis Instmctos nuper contra te stare bubulcos, Nec cessisse loco, indigno cessisse dolori, Ferre nec œquo animo vilem potuisse rapinam!
Sit pudor infestos populasse a limine Iberos, Allobrogemque pati nostris illudere regniSy Allobrogem gibbone magis fastune tumentem Incertunij qui jam illatis petit improbus ultro Quos ante expavit, sed quos nunc despicit^ armis! Et videt hoc, Jibris et non Bona rumpitur imis, Et non exhaustos mœret per bella labores t Excute mente jugum, et nodos abrumpe tenaces Servitii infamis {mors omniajura resolvit)\ Neve recrudescat nondum bene ducta cicatrix, Admotoque recens emortuus igné rebellet Affectus, Juge dilectœ simulacrafigurœ!
Moncelli vita spatia ac viridaria amœni Et loca quœ revocent in mentem dulciafurta, Complexusque datos, prisci monumenta/uroris ; Inque locum raptœ potior nova curapîiellœ Succédât! Dignos dabit A Ibis olorifer ignés, Arnus et ipse dabit. Ah! ne/atalis ut ante Sit tibiy sitve tuis, Gallos qui perdidit Arnus l Ahl ne sit morbo medicina nocentior ipso!
Quœque dabit rerum tibi prima puerpera patris Nomen et augustafirmabit proie pénates, Imbuat il la tuos patriœ pietatis amore.
Et recti stimulos et honesti mentibus addat!
Albis et Arnus uterfuerit, placet Arnus et Albis Felici castas qui sanciet omine tœdas.
Illius auspiciis procul omnifacessat lola Orbe nef as scelerumque tuis seges exulet agris ! Et pudor etpietas redeant, nec sacra jugalis
Jura thori violet, necflamen calcet adulter ! Canafides sedem répétât, delapsaque cœlo Incolat œternum terras Astrœa relictasf
Dixerat. Ad Nices vocem numerosque secundo Naïades annuerunt plausu, plansumque secutœ Planxerunt patulas repetitis pulsibus alas Aeriœ volucres. Ego tum eut dulcis lolœ Imojixus amor tantum sut pectore, quantum Dodones altis quercus radicibus hâtent :
En erit, ut sacras, inquam, solemnia ad aras, Vota reus solvant, magno nova nupta paratu Cum deducta sut thalamos intrabit lolœ, Pastorum longa turbam comitante caterva; Suppositosque patri/œtuSy et crédita falso Pignora, sepositum sorti ad ludibria mimum, Susceptis ex se gnatis post cogat haberi!
Illa serena dies nostris dabit otia campîs^ Et front i nebulas et rugam detrahet ori.
Non me morosum, non me, clarissime pastor, Tune aut difficilem segnemve quereris amicum Sponte sua ad j tissus, ac ni vocet, obvius ultro Occurram nutum servare paratus herilem.
Et tua facta feram terras memorandi per amnes Seu numeris stricto jtibeas pede, sive soluto.
Cogite, turba, pecus ; festinat amica lupis nox. Nox gregibus malefida, grèges etfrigora lœdunt. Conde, Arethusa, caput, Sicula venit Hesperus unda.
RECUEILS DIVERS SgS
