Monastria biguttata, Thunb
Fusco-nigra, antennarum apice, pronoti disci maculis 2 et linibo antico, flavis vel testacds; 9 pronoto subtrigonali-rotundato, angulis lateralibus truncatis et postice dentem minutum efficientibus ; maculis meso- vel metanoti punctoque humeraU utrinque flavis ; elytris corneis transversim truncatis , tantum abdominis basin attingentibus, margine interno contiguis; alis squamiformibus, margine postico trisinuato , angulo marginali rotundato. — Longit. 0,041 ; elytri 0,011-12. — Variaipronoti disco flavo-bimacidato , et limbo tantum medio et in angulis , flavo.
Var. V Pronoto minore , rugosiore , elevato-ramoso-striato et rugis reticulatis elevatis , etiam in cucullo instructo , margine antico toto acriter flavo.
cf, pronoto elliptico , margine postico fere magis arcuato quam antims, obtuse triangulato; marginibus latero-postids apice dente instructis ; elytris fuscis ; alis fuscescentibus venis et margine antico fuscis. — Longit. 0,042 ; cum elytr. 0,051.
Blatta biguttata, Thunb. I 1. X, 276, 2, pl. 14 — Serv. Orthopt. 80, 7 (Blabera). — Burm. Handb. II, 314, 4 (Monachoda).
Les lâches jaunes du prolhorax sont ornées d’arabesques noires; elles sont variables; elles se réunissent ou se par:agent, et passent souvent au rougeâtre.
Chez le çf, l’aile offre une veine humérale fort peu rameuse, fournissant seulement deux ou trois branches costales vers le bout et quelques petits secteurs postérieurs qui se perdent dans la réticulation irrégulière de îa bande vitrée antérieure; la v. discoïdale émet une branche antérieure.
La larve ressemble beaucoup à l’imago, mais toute la surface du corps est finement granulée ; le bord antérieur du prothorax est mince, non épaissi en cordon et moins réfléchi ; le bord postérieur de la plaque sur-anale est plus fortement fendu et festonné.
Habile : L’Amérique méridionale; le Brésil.