M. HOSPITALIS

Hêpiiqufi (te sir Thomas Smith au chancelier,

Acceptis tuis litteris, vir perhonorande, e vestigio famulum Luteliam ablegavi qu^situm exemplaria tam latina quam gallica epistolœ Hieronimi Osorii. Retulit banc quam ad Amplitudinem tuam misi gallice versam. Nam omnes latinas distractas et venditas esse typographus aiebat, plus quingentas vero excudisse se affirmabat. Neque vero negare opus erat: ;ï perte namque et verbis disertis potestas illi facta 4îst illas imprimendi, ut apparet ex privilegio toti volumini pra^fixo. Quid autem refert ut libri suppri-

274 MCCïTEfi DE l'hOSPITAL

mantur punîaturve qiiî eos vulgaverit? Hoc iniquum potest \ideri : illud frustra erît. Nam is privilégie tulus est a pœna, et libri semel distracti redhiberi non possunt. Vetare autem ne amplius veneant perinde est atque occludere caveam postquam aves evolaverunt. Restât solum ut par sit utriusque scriptoris condilio, et perinde audiatur qui respondea atque qui provocaverit. Neque vero pugna est inter illos convitiis et maledictis. Sed in génère suasorio nostras formulas religionis convellit Osorius, et certorum hominum mores taxât. Nec illas née hos eum novisse docet Haddon. lUa vero est hujus rei conditio ut, meo quidem judicio, satins fuerit ambas eorum orationes palam legi, quam utramvis supprimi. Nam et diserte et latine scribît uterque, et quod scribunt nihil vestrdB ReipublicdB statum tangit ; et quoniam ille etiam eum privilegio nostras formulas accusandi potestatem factam habuit, sequum sane est postulare à te Praetore Galliaî ut eum simili privilegio respondentes audiamur. Durum quidem certe débet videri, in eadem causa alteri tantum perorandi libertatem dari. Bene vale, vir ornatissime, Meloduni, X" Martii 1563.

^ / fi