Calendrier de saint Maurice d'Angers, Baluze
1111. Non. sept. Obiit piæ recordationis, venerandæ memoriæ Guillelmus ille venerabilis antistes, cujus germanus eximium de illa illustri prosapia insontis sanguinis Bellomontis traxit originem. Ibi, à puero in hac ecclesia educatus sub Radulphi episcopio, ecclesiam rexit annos XXXVIII. Decessit pridie Kal. septembris, sub occasu solis, anno MCCXL. Ecclesiæ fabricam renovavit, vario suppellectile ornavit, omnibus virtutibus decoravit. Auream crucem, quam de transmarinis partibus asporterat, obtulit. Corpus beati Maurilii ex vetere mausoleo transtulit anno MCCXXIX.
Bibliothèque d'Angers, Ms. N° 636, p. 179. Éloge de Guillaume de Beaumont. € Obiit piæ recordationis, memorandæ memoriæ Guillelmus iste venerandus antistes..... À domo domini sumens exordium et antiquam hujus ecclesiæ structuræ fabricam temporum vetustate et quadam caliginosà fuligine denigratam, eleganti ædificio et illustris operis novitate renovavit et tum præclaro opere exstructam preciosis ornamentis et palliis palliavit, opere complens et exemplo secutus illud davidicum Domine dilexi decorem domus tuæ. Salomonis quidem sagaciter investigans vestigia, caute considerans ne aliquid ad divini cultus decentiam deficeret in domo domini ad exemplum et instar tabernaculi et ritus veteris, in quo erat altare aureum et mensa propositionis posita. Sic iste modernus Salomon auream crucem in qua repositum est verum altare, non mysticum, lignum illud et signum insigne in quo agnus sine macula est immolatus nobis, de transmarinis partibus asportavit auro et lapidibus pretiosis miro artifice constructum et ante propitiatorium in quo noster latitat Cherubin, id est, ante Mausolæum sancti Maurilii, nobis suum perpetuum memoriale relinquens, tabulam argenteam in superficie deauratam loco mensæ propositionis nobis proposuit... Præterea quam plurima munuscula nobis dederit, longum est prosequi, quot capsulas et capas sericas, cornu eburneum, pelves argenteas et in fine, in signum fœderis omnia pontificalis ordinis ornamenta, tanquam exitus ejus extrema exemia et proprium annulum pro exagillo relinquens nostro gazophiliacio delegavit..….
2. Bibliothèque d'Angers. Ms. N° 618, t. II1, p. 255. Il fut enterré au milieu du chœur sous une tombe de cuivre ou de laiton, sur laquelle était sa figure de même métal en relief.
3. D'après Paluze, cette épitaphe aurait été composée par Jean Bordum. On lit là même chose dans la Ga//ia CAréstiana (t. XIV, p. 574). Eum celebravit versibus Joannes Bordum, subdiaconus necnon canonicus Andegavensis Ecclesiæ, — Le texte de l'Épitaphe est emprunté aux Statuts Synodaux, p. 3.
Œombeaur et Plaques de ffonvation. - 147
BELLIMOTENSIS GVILLELMVS ET ANDEGAVENSIS PRÆSVL, IN HAC TVMBA TVMVLATVR, VERA COLVMBA, CVIVS ERAT PIETAS SIBI NESCIA PONERE METAS.
SI NVMERES NVMERIS QUVATER X CVM MILLE DVCENTIS, SCIRE OBITVM POTERIS TVMVLO PRESENTE JACENTIS. SI SEPTEM LVSTRIS ANNVM DES TER REPLICATVM TOT PATER ILLVSTRIS HVNC REXIT PONTIFICATVM, QVEM CVM VICENO QVINTO QVE CEPERAT ANNO.
LVX CLERI{, PRECLARE PATER, QUI PER TVA SECLA NOSTER ERAS MOYSES, NVNC MODICVS CINIS ES,
ORE COLENDE SATIS IN TEMPORE POSTERITATIS ;