‹ Monographie de la cathédrale d'Angers. Les immeubles par destinationChapitre 294 sur 421 · A CONGREGATIS MOX ET IPSE PATRIBVS · texte numérisé non relu

A CONGREGATIS MOX ET IPSE PATRIBVS

AD EVGENEM, QVI TVM SEDEBAT PONTIFEX SVPREMVS, VRBEM MISSVS EST FLORENTIAM.

ANDES REVERSVS, FLAMINES INTER PIOS PRIMVS THEOLOGI DIGNITATE FVNGITVR.

ET INDE SACRAM INTERKPRETARI PAGINAM CŒPIT SVORVM CŒTVI SODALIVM :

ET CONCIONES HABVIT AD PIEFBEM FREOQVENS, FACILES, DISERTAS. ERVDITAS, FERVIDAS.

POST TOT LABORES PIO DEO EXHAVSTOS, DEVS ANNO SALVTIS REDDITÆ MILLESIMO.

CVM BIS DVCENTIS, BIS TRIBVS, ET QUATER DECEM, DECIMA NOVEMBRIS, CVM DIEBVS SEX, EVM TERRIS ADEMIT, ET REDONAVIT POLO.

Pierre Belin, en 1446.

47. — fobert Daubet, en 1459, reçu archidiacre d'Outre-Loire le 20 janvier 1468, + le 31 décembre 1498. Voir p. 222.

Œacqueg Charlern, en 1465. par éviction du précédent. — %ean Gaillard, en 1497.

52. — Pierre Voureau où BParel, en 1515, k le 10 février 1531, fut inhumé dans la 3° travée de la nef, du côté gauche. Au moment de la restauration des murs en 1871, on découvrit sous le badigeon l'encadrement peint en gris sur fond rouge de l'épitaphe, gravée sur cuivre, au haut de laquelle se voyait «un Jésus étendu mort sur le giron de « la Vierce, au devant du quel y a un prestre avec la chappe, de genoux (') ». Voici le texte de l’épitaphe :

HVNC QVEM TRAXERVNT TENVI DE RVRE PVELLÆ DOTIBVS ORNARVNT QVÆLIBET VNA SVIS.

THEOLOGVM MVSÆ CHARITES FECERE DISERTVM ANDEGAVVM VIRTVS CANDIDA CANONICVM.

QUEIS CELEBER FACTVS, NOBIS®HIERONIMVS ALTER, ALTER EVANGELICO MVNÈRE PAVLVS ERAT.

VIRTVTVM REVERENS, VITIORVM ACERRIMVS HOSTIS, TVRPE VOLVPTATVM CREDIDIT OMNE GENVS.

OMNE GENVS SOPHLÆ PERNOVERAT, ARTE VALEBAT, CONSILIO, LINGVA, MORIBVS, INGENIO ; VIVERE NOS DOCVIT, VIXIT BENE, FLETVS OBIVIT : NVNC ANIMAS INTER CREDITVR ESSE PIAS.

DYS PETRVS BORELLVS, ANDEGAVVS, FACVLTATIS THEOLOGIÆ DOC- TOR ET DECANVS, FIDEI'INQVISITOR, ET HVJVS ÆDIS CANONICYVS, OBIIT FEBRVARII 10% ANNO DNI 1531. REQVIESCAT IN l'ACE. AMEN.

1. Dictionnaire Historique et Biographique de Maine et Loire, par Célestin Port, t. I, p. 421. Il est parlé de lui en tête du livre de Ch. de Bourdigné, dans l'Æpitre, écrite des Champs-Élysées par Pierre Faifeu : Il a esté la fleur de vos docteurs, Prédicateur et de si sainte vie, etc.

Œombeaur et Plaques de fonvation. 233

Guillaume onbomme, en 1531. — aichel Mouaig, en 1546, — Georges Birard. en 1580. — %ean Salmon, en 1580, en même temps pénitencier (').

fené Denaist, en 1585, depuis curé de St-Eustache à Paris, nommé évêque de Troyes en 1594, ne put obtenir ses bulles. Il mourut le 7 mars 1608 et fut enterré dans son église de St-Eustache. Une colonne portant sa statue lui fut élevée au côté droit du maître autel avec une pompeuse épitaphe, rédigée par le curé Tonnelier, son successeur (*).

ffené Girault, en 1587. — Jean Surljonnne, en 1590, ensuite abbé de Saint-Serge, k en 1620 (3). — Pierre Lornilleau, en 1609. — Pierre Saranbe, en 1621, devint grand archidiacre, voir page 209. — %lerandre Sarande, en 1649, grand archidiacre, voir page 2009. — Œiaude Clabel, en 1694, k en juin 1738 (*). — Simon BPelot, en 1704, ensuite pénitencier, Voir page 231. — 40. françoig Pasquerane du fouxan. en 1728, grand archidiacre, voir page 210. — frauçoig de aMBanterler, en 1750. doyen, Æ le 7 juin 1768, voir page 203. — Pierce dlaude Daillant. en 1768, k à Angers le 2 décembre 1807 (°).

1. Vita Matthæi Âlenagii, primi canonici theologi Andegavensis, Scriptore Ægidio Menagio, 1674, p. 109. La bibliothèque (du chapitre) fut augmentée de plusieurs livres imprimés, donnés par /. Salmon, pénitencier et théologal.

2. L'Église Saint-Eustache de Paris, par Victor Calliat, 1850, p. 14.

Son successeur, Étienne Tonnelier, lui avait fait élever une statue, à droite du maître-autel. Sur le piédestal était

gravé en lettres d’or, sur deux tables de marbre noir, ce qui suit :

RENATO BENEDICTO S. (sta) VIATOR

ECCE TIBI EFFIGIES MAGNI ILLIVS DOCTORIS REGNI, RENATVS, COGNOMINE BENEDICTVS APPELLATVS, ANDIBVS IN GALLIA NATVS, SACRIS JVXTA AC PROFANIS LITTERIS ERVDITVS VIR, QVA DICENDI FACVNDITATE, QVA SCRIBENDI FACILITATE MVLTVM EXERCITATVS SVPEREMINVIT, RATIONIS VT OPPVGNATOR, ITA PROPVGNATOR QVI, QVA TEMPESTATE GALLIÆ VRBES HÆRETICA CONTAGIONE LABORARENT, PERICLITANTIBVS ANIMIS MANV MEDICA EST OPITVLATVS, COMMISSOS SIBI GREGES QVI AD CANENDVM CHRISTO CARMEN IN HANC ÆDEM CONFLVEBANT, CVM PRIVATIS STVDIIS, TVM PVBLICIS CONCIONIBVS PER ANNOS QVADRAGINTA LABORE INDEFATIGATO SERVAVIT. EO PIETAS HOMINEM EVEXIT, VT IN SACRIS EXPIATORIIS HÉNRICO MAGNO REGI CHRISTIANISSIMO FVERIT AB AVRE DELECTVS, EXPVRGANDÆ VIIÆ CENSOR ACCERRIMVS, ET AB EODEM TRECARVM EPISCOPVS DESIGNATVS ; CVI, SI AD HONORES VENERANDA SENECTVS PERTINET, DIGNITATVM CVMVLVM AVCTORITAS SENILIS ACCESSIT ; NAM EX HAC SOCIETATE AD FELICIOREM VITAM VOCATVS EST, ANNOS LXXXVII AGENS ET THEOLOGORVM COLLEGIVM EXTVLIT, CVM DECANVS DECENNIVM SEDISSET ; . MORTVVS EST NONAS MARTII, ANNO DOMINI MDCVIII.

HIC JACET: IMMO EJVS ANIMVS SVPERFST ET INTER BEATOS VIVIT, EAQVE QVAM EXPECTAMVS VITA FRVITVR, ETIAM INTER MORIALES, FAMA El RERVM GESTARVM GLORIA. CORPVS VERO JEPON YIINON KOMATAI GNHERKRÈIN MIT AËETE TOYS ATABOYS.

M. STEPHANVS TONNELIER, DOCTOR THEOLOGVS ET AB EODEM RENATO BENEDICTO HVJVS ÉCCESIÆ PASTOR DESIGNATVS VIRO ILLI DE SE MERITO SEPVLCRVM HOC

CY GIST VÉNÉRABLE ET SCIENTIFICQVE PERSONNE, MAISTRE RENÉ BENOIST, PRESTRE, DOCTEVR EN LA FACVLTÉ DE THEOLOGIE DE PARIS, CVRÉ DE CÉANS, CONSEILLER DV ROY EN SES CONSEILS D’ESTAT ET PRIVEZ ET CONFESSEVR ORDINAIRE DE SA MAJESTÉ QVI DECEDDA LE VII MARS MDCVIHI.

REQVIESCAT IN PACE.

Épitaphiers manuscrits de Paris. Ms. A° et Ms. B: à la Bibliothèque Nationale signalés par M. Raunié, dans son grand ouvrage intitulé € l'ÆEfrfaphier du Vieux Paris 3. 1®% vol., p. XXXVIII et XLI.

3. Dictionnaire historique et géographique de Maine-et-Loire, par Célestin Port, t. III, p. 551.

Page 1