Monographie des Buprestides
Le genre BUPRESTIS fut créé en 1735 et maintenu en 1758 par Linné (1) pour une série de 120 espèces qui devinrent par la suite les types de nouveaux genres établis par ses successeurs. IT Tui assignait les caractères suivants :
Antennæ filiformes, serratæ longitudine thoracis. Palpi quatuor filiformes; articulo ultimo obtuso, truncato. Caput dimidium intra thoracem retractum.
Olivier, Herbst et Thunberg maintinrent le genre BuPREsTIS dans les limites assignées par son créateur, en se contentant d'augmenter le nombre des espèces, que Fabricius (2) porta à 125 en les répartissant dans deux genres :
BupresTis. Palpi filiformes; articulo ullimo obtuso, truncato, Maxilla obtusa, unidentata. Ling'ula cylindrica, acuminala ; antennæ serralæ.
TrAcHYs. Palpi quatuor brevissimi, æquales, filiformes ; anteriores vix longiores, quadri-articulati; articulis subæqualibus; adhærentes maxillæ dorso; posteriores triarticulati; articulis œqualibus, adnati ligulæ, medio exteriori; mandibula brevis, cornea, edentula, acuta;
(1) LINNÉ, Systema Naturae. Ed. X, t. I, p. 408 (1558). (2) FABRICIUS, Systema Eleutheratorum, t. IL, p. 218 (1801).
maxilla membranacea, bifida; laciniis æqualibus, obtusis ; ligula brevis, membranacea, integra ; labium breve, corneum, transversum, inte2Tum.
Dalman (1) établit un groupement du genre BuPREsTIS en douze sections, chacune de celles-ci seindée en subdivisions réparties dans deux grandes familles : les Exscutellatae et les Scutellatae. Il n’admettait le genre TRACHYS de Fabricius qu'à titre de subdivision, maïs il groupait les espèces alors connues de façon à y reconnaître déjà les coupes génériques admises par la suite; il est donc intéressant de reproduire cette classification, très artificiellement établie d’après l’écusson.
BUPRESTIS Familia 1. — Exscutellatæ
Sectio 1. Thorax lobo medio, baseos angulatim producto ; corpus obovato-conicum, utrinque valde convexum, capite deflexo.
SuBpivisio I. Sternum porrectum : Bupr. orientalis, sternicornis, chrysis, castanea, interrupta.
Sugpiv. II. Sternum muticum; corpus hirtum, sæpe fasciculosum : Bupr. fascicularis, hirsuta, cirrhosa, gnaphalon, pilosa, lasios, hirta, tomentosa.
Sectio 2. Thorax basi recta truncatus. Corpus elongatum convexum, capite subdeflexo : Bupr. gibbosa, cylindrica, ornata, tæniata, lubulus, discoidea, lanuginosa, rufitcaudis, adspersula, parvula.
Sectio3. Thorax postice sinuatus, lobo scutellari rotundato. Corpus elongatum, subdepressum, capite haud deflexo : Bupr. ignita, fulminans, vittata, ocellata, mutabilis, imperialis.
(1) DALMAN in Schoenherr, Synonymia Insectorum, t. III, app., p. 126 -(x8r5).
HISTORIQUE à
Familia 2. — Scutellatæ
Sectio 1. Seutellum punctiforme (minutum, suborbiculare). Sugpiv. 1. Corpore supra obseuro, metallico, irrorato, rorido. Thorax postice trunecatus, vel subsinuatus. Corpus valde punetatum, elytris apice plus minuove producto prominulo : Bupr. berolinensis, ænea, americana,acuminata,conspersa,reticulata, mœsta, punctulata,lugubris, bicolor, tristis, lurida,obscura.
Obs. Scutellum Bupr.conspersæ paulo majus et latius quam in reliquis.
SuBDIV, 2. Statura præcedentium, corpore non aut parum metallico-rorido : Bupr. cariosa, tenebrionis, tenebricosa.
SUBDIVIS. 3. Species reliquas varias, notis anteceden-
tibus non convenientes amplectens : Bupr. gig'antea, variabilis, ventricosa, attenuata, smaragdula eleg'ans, punctatissima, fastuosa, pisana, unicolor, porcata, angularis, stricta, tripunctata, rufipes, flavomaculata, octoguttata, decostigma, lineata, mariana, stigmalica, splendens, rustica, fusca, cuprea, appendiculata, tarda; Bupr. novemmaculatæ statura, sectionis 2, X, familiæ 1, X.
Sectio 2. Scutellum angustum, lineari-elongatum : Bupr. bimaculata, bivittata.
Sectio 3. Scutellum sub-hastatum (id est basi utrinque acuminatum, apice acuto longitudine thoracis. — Elytrorum et thoracis bases angulatæ, ut in sectione sequente) : Bupr. scutellaris, stigma.
Sectio 4. Scutellum triangulare. Thorax ad basin utrinque sinuatus emarginatus, angulos, elytrorum baseos medios excipiens : Bupr. fulminata, impressa, chrysostigma, affinis, femorata, thoracica, serrata, sapphirina; — exasperatla, capitata, pusilla.
Sectio 5. Scutellum cordatum ; thoracis et elytrorum bases truncatæ, rectæ : Bupr. cyanicornis, auricolor, manca,
candens, cichorii, salicis, saliceti, nitida, nitidula, quercicola, umbellatarum, filum; — quadripunctata, funerula.
Sectio 6. Scutellum cordatum ; thoracis basis rotundatosinuata : Bupr. equestris.
Sectio 7. Scutellum majusculum transversum, undique obtusum : Bupr. austriaca, micans, rutilans.
Sectio 8. Scutellum basi transversum, lateribus rotundatis, apice acuminato.
SuBDIV. 1. Scutellum simplex (non duplicatum) : Bupr. geminata, metallica, antiqua, tricuspidata, atomaria, undata, rubi, elata, cœrulea, amethystina, ruficollis.
Supiv. 2. Scutellum veluti duplicatum, carina transversa divisum. Lamina anterior transversa, obtusa, inferior triangularis, acuta; corpus elongatum, lineare : Bupr. octosignata, sexguttata, biguttata, graminis, viridis, cœrulescens, olivacea, discolor, filiformis, hyperici.
SuBpiv. 3. Scutellum veluti duplicatum, carinulis, duabus : Bupr. spinosa.
Sectio 9. Corpus valde breve, subtrigonum. Thorax transversus, postice profunde sinuatus. Seutellum minutum : Trachys pygmæsa, troglodytes, minuta, nana, ete. Vix genus distinctum; nec Buprestis genus in plura dividendum esse putamus.
Latreille (1) unit les genres Buprestis et Trachys aux ÉLATÉRIDES sous le nom de BUPRESTIDES, pour composer sa section des STERNOXES, dans la famille nommée par lui SERRICORNES. Il porta à trois le nombre des coupes génériques en fondant le genre Aphanisticus, ayant pour caractères :
Antennes terminées en une massue brusque, oblongue,
(1) LATREILLE, Règne animal, Éd. I, t. IV, p. 422 (1829).
comprimée, légèrement en scie, formée par les quatre derniers articles ; le dernier des palpes un peu plus gros, presque ovulaire; l’entre-deux des yeux excavé, ainsi que dans les Trachys ; corps très allongé.
Eschscholtz (1) érigea en famille, sous le nom de BUPRESTIDES, les genres Buprestis, Trachys, Aphanisticus et Agrilus, ce dernier créé vers la même époque par Stephens (2;.
Utilisant les sections établies par Dalman, ainsi que le groupement proposé par celui-ci, Eschscholtz divisa le grand genre Buprestis de Linné en quatorze coupes génériques, de la manière suivante :