I. Ip : cov
u. Ip : Eve.
nobis compatieris *. » — His verbis respondit Maria, et versus Judam vertit faciem suam dicens : « O Juda proditor, cur Regem caelorum vendis, et cur ad me non venis ? Procurator ejus es, maiores peeunias dedissein. O avaritia, o lex amara et misera, quae ita condamnavit filium nieum morte turpissima ! Nunc * appello ad legem Scripturae, conquerens utrum mori debeat vel non. »
Assignemus ergo iteruni unum advocatum, ut fecimus supra, et unum pro humano génère. Avocatus Ghristi erit Fidelitas et humano generi erit Veritas, et assignentur quattuor judices in lege Scripturae, scilicet quattuor Prophetae, scilicet David, Salomon, Isaias etHieremias. Gonsilarii erunt duodecim prophetae minores, et loquatur unus pro omnibus, scilicet Zacharias !
Interrogatus autem advocatus Ghristi, scilicet Fidelitas, utrum debeat mori an non, respondet qaod non débet mori Ghristus, nec capi, nec tormentari, et ratio est : Qui est Greator caeli et terrae et Dominus universalis omnium non débet mori, sed Ghristus est hujus modi ; ergo non débet mori. Minor patet Apocalipsis^ : « Ipse est rex Regiim, Dominas dominantiuni », ergo non débet mori, et cetera.
[Taies enim proditores non servant domino fidelitatem] *. Ex parte autem generis humani respondet advocatus. scilicet Veritas, quod débet mori et probat sic : « lesus promiserat sic mori propter genus humanum, et ipsemet testatur quum non dicat nisi veritatem, ut Johannis XIV, 6: Ego siim via, vevitas et cita. » Gum ipse sit Veritas, sequitur quod débet mori quod promiserat mori pro populo suo » ; et sit desinit loqui.
Dum autem judices audierunt rationes generis humani, protulerunt suas ut ipse moriretur (sic). Et primo David dixit : « lesu débet mori crucifixus, quia ego prophetisavi id in persona sua : « Fode-
1 . Cf le Jugement de Jésus, p. 3;, v. 947 à 975. L'auteur rouei-gat ne donne pas le développement sur Judas, et il reprend au jugement de la Loi d'Ecriture, avec les mêmes acteurs, et les mêmes citations.