N' III

Temporibus domini Guillelmi abbatis , Guillelmus consul, Guillelmi magni consulis filins , cum in exordio sui principatus a chastro Talemundo , quo pridie venerat , recederet , Guillelmus de Lezeiaco , Huguonem Brunnum de Lezegnio et alios nonnullos ex commitatu ejusdem consulis barones cepit, captosque diutius audaciter tenere presumpsit. Qua ex causa, dum prefatus consul Talemundum accedere vellet apud Longamvillam in domo monachorum , per aliquos dies, diversorium habuit ; qui ex sui violentia contubernii , monachis hospitibus cum ipsius domus, cum rerum eorum devastatione dampna per maxima irrogavit; liinc, itaque , quodam die de lecto mane surgens Fucherius Rulfiis, monachus astitit , cique dixit : Quia nostrae in domo cohabltatio nobis non modicum intulit dispendium , par est ut nobis quantulacumque muneris largitate placare studeatis ; quo incommodo nostre curie consortio non mediocriter gravatis, precor igitur, dux optime , precor et obsecro ut nobis et post nos huic loco in nemore Jardo bustam , tam nostre domus usui quam cetrris necessitatibus nostris , ad focum sufTiciontem tri-

buatis ; quateiius si aliarum a iiobis demolicioiiern reruin patiniur, inde saltem boiia fortuna ditari vidcainur. Idem consul ut audivit, bustam inoiiachis ut postulatus erat llbeiitissime doua vit. Testes suiit Arnaldus de Moririaco, Brictio et Lemoviciuus aliique qui ut tanto principi assistebant quam phirimi. Hoc actum estab Incaruatione Domiiii aiuio inillesimo C. XX'' M. sub nu» indictione; ipso scilicet anuo quo Guilhehnus consul * totius specuhun probitatis obicrat, quem instar Alexandri , Phdippi vel Pompei Romani, sen quoque juxta nomen magnorum qui sunt in terra virorum, ob magnam suam prerogativam virtntum, universalis urbanitas vocari censeat magnum; cui munerum universa strenuitas , universa bumana liberalitas eotenus se immensuraverat ut nichil supra , nicbil extra putaretur presentim, quia quantum honiinis interest expérimentiez, omnes actus, omnes mores noverat mortalium, cunctos motus et item omnimodos bîunanorum affectus comprebenderat animorum, ut nulli unquam injuste iraci , nulli unquam incompetanter videretur misereri ; quem si mundus aliorum mortibus redimere posset, ad omnium bonorum arbitrium, duodecimum quemque quos substinet bominum , liaud injuria , pro co dare deberet.

{Exlr. du cnrtuîaire de Sainte- Croix-de-TaIrnond. Archices de la Vendée.)