L. 19, μὲν μετά om. μέν

᾿ Jess ᾿ ἣν Spécimen des gloses ou scolies qui se trouvent ἃ la marge de ce manuscrit.

(L'indication des pages et des lignes se rapporte à l'édition de Kuehn, t. VIII.)

Liv. I, p. 4,1. 8, Περὶ τὴν ἕδραν | — Οὗτος τὸν “περίναιον ἐτρώθη. λέγεται δὲ περίναιος τῶν [ τὸ] μεταξὺ τῶν ὄρχεων καὶ τῆς ἕδρας.

αὕτη γὲρ ἐκ τῶν ἐπιφυομένων éoli καὶ ἡ (eid) μὲν ἐκκρίνεται, ἐκ τῶν ἐκκερινομένων ἐστίν" ἡ (ei?) δὲ πήγνυται καὶ σὰρξ γίγνεται, ἐκ τῶν ἐπιΦυομένων ἐσήίν. Διαγινώσκομεν δὲ ἐξ αὐτῆς, εἴτε “πέπονθε τὸ ὀσήοῦν, ἢ ἀπαθές ἐσῆιν εἰ γὰρ ἕλκος εἴη ἐν τῇ σαρκὶ, ἔχει δὲ δυσεπουλώτως, “πέπονθε τὸ ὀσήοῦν" oùx ἐᾷ γὰρ τὴν ἐπιτρεφομένην σάρκα τὸ ἐπιῤῥέον ἀπὸ τοῦ doloù ὑγρὸν ἐπουλωθῆναι" ei δὲ μετὰ ῥᾳσήώνης ἐπουλοῦται, ἀπαθές ἐσΊι τὸ ὀσήοῦν.

P. 7,1. 3, νεωτέρων ἰατρῶν] --- ἤὕλεγον οἱ ἀπὸ ἀρχιγένους, ὅτι εἰ μὲν διά τινα ὄγκον τοῦ τραχήλου τῆς κύσήεως ἰσχουρία γίνεται, τὸ νόσημα ἴσχοντος τοῦ τραχή- Aou τῆς κύσήεως γίγνεται" el δὲ λίθου κατειληφότος τὸν πόρον γέγονεν ἡ ἰσχουρία, τόπος μὲν οὐδεὶς πέπονθεν, ἡ δὲ “παρὰ φύσιν αἰτία ἐμποδὼν γίγνεται τῷ τῆς κύ-

Ῥ, 7, 1. 16, τοῖς νεφροῖς ] — Οὐκ ἐναντία ὧν ἐν ἄλλοις εἴρηκεν" εἶπε γὰρ ἐν ἐκείνοις ἐν τῷ ἥπατι ἤτοι τῇ κοίλῃ φλεβὶ γίγνεσθαι τὴν διάκρισιν, νῦν δὲ λέγει » ὅτι ἐν τοῖς νεφροῖς" ἀλλ᾽ loléoy ὅτι ἐν τῷ ἥπατι τὴν τοῦ οὔρου διάκρισιν εἴρηκε γίγνε- . σθαι ὃς (ὡς) οὐκ al: καθαρὸν οὖρον, ἀλλ᾽ ἔχει ἐν ἑαυτῷ ἰχῶράς τινας τοῦ αἵματος

οἱ παρακμάξζοντες δὲ τοὺς ἐν νεφροῖς; ἤδη (corr. ἢ διὰ τὸ) ἐμφράτΊειν τὸν “πόρον (add. a. m. καὶ) διηθεῖσθαι (τὸ ἃ. m.) λεπήότερον τοῦ οὔρον, τὸ δὲ παχύτερον évaπομένειν, κνᾶται δὲ διὰ τοῦ ὑπὸ τοῦ λίθου γαργαλίξεσθαι " γαργαλιξζόμενον (-ομένου 3) δὲ ἀναθερμαίνονται αἱ ἀρτηρίαι "ἐξ οὗ συμβαίνει αὐτὰ [-ὡς}} “σληροῦσθαι πνεύματος, καὶ τούτου γινομένου, ἀνάγκη τείνεσθαι τὸ αἰδοῖον.

εἰς τὴν τοῦ λίθον γένεσιν κατηναλῶσθαι, ἢ καὶ διὰ τὸ τὸν λίθον (16 reste a été coupé).

Ρ. αα,]. 2, κέλευε (Cod. κελεύεις) προθυμηθῆναι] ---- ἰσγέον ὅτι τὸ μὲν χαλάσαι τὸν περὶ τράχηλον τῆς κὐσήεως μῦν προαιρέσεώς ἐσῆιν, ἡ δὲ ἐνέργεια τῆς ἀποχριτικῆς δυνάμεως οὐκέτι κατὰ προαίρεσιν ἡμετέραν ἐπιγίνεται " τὸ οὖν προ θυ]μηθῆναι κελεύειν οὐκ ἐπὶ τῆς ἀποκριτικῆς ἀκούειν χρὴ, ἀλλ᾽ ἐπὶ τῆς χαλάσεως τοῦ μυὸς, καὶ “πρὸς τούτῳ διὰ τὴν ἐνέργειαν τῶν κατ᾽ ἐπιγαάσήριον μνῶν" συντελοῦσι γὰρ καὶ οὗτοι πρὸς ἔκκρισιν τῶν οὔρων" ἐντεινέτω οὖν, φησὶ, τὸ “παιδίον τοὺς κατ᾽ ἐπιγάσήριον μῦς, χαλάτω δὲ τὸν ἐν τῷ τραχήλῳ τῆς κύὐσήεως.

P. 11,1. 4, διάγνωσιν] — Διχόθεν ἡμῖν ἡ διάγνωσις γίγνεται τοῦ Θιρόμβου" ἐκ τῆς τοῦ αἵματος προεκκρίσεως καὶ τῆς τοῦ καθετῆρος καθέσεως" ἐνιέμενος γὰρ ὁ καθετὴρ ἐν τῇ ἐξόδῳ συνεξάγει μέρη τοῦ Θ’ρόμβου: καταθραυσθέντος γὰρ καὶ κατακερματισθέντος ἐν τῇ καθέσει τοῦ καθετῆρος τοῦ τὴν ἔμφραξιν ποιοῦντος Spoubou, ἐν τῇ ἐξόδῳ συνεξάγει τὰ τοῦ Θρόμβου “μόρια. Πόθεν δὲ γέγονεν ἡ ῥῆξις, ἡ ae ἢ ἡ ὀδύνη δηλώσουσιν * ÿ γὰρ τοῦ αἵματος ἘΠ Ισις HE τῆς He γεγονυίας, τῇ δὲ ῥήξει ὀδύνη ἕπεται, ἥτις διδάσκει τὸν “πόρον ἐξ οὗ γίνεται ἡ τοῦ αἵματος Φορα.

P. 11,1. 19, ἐγχωρεῖ] ----Ἰὑγχωρεῖ μὴ προηγήσασθαι αἵματος ἔκκρισιν δι᾽ ὀλιγότητὰ αἵματος, διαγνωσόμεθα δὲ τὸ αἷμα, ἐξ où γέγονεν ὃ Θρόμβος, εἴτε ἀπὸ τῶν νεφρῶν ἐσῖιν, εἴτε ἐκ τῆς κύσήεως οὑτωσί. ἘΠ μὲν εἴη τὸ τοιοῦτον αἷμα ἐκ τῶν νε- Φρῶν, μεμιγμένον ἀνάγκη εἶναι τῷ οὔρῳ, καὶ ὡς αἷμα τὸ οὖρον ὁρᾶσθαι - εἰ δὲ εἴη ἐκ τῆς κύσήεως, ἀμιγὲς μένει" γνωσόμεθα δὲ πάλιν, εἴτε ἐκ τῶν νεφρῶν, εἴτε ἀπὸ

“ ΕἸ { » \ 2 - » A , f 3 a AN f € 3 7} 3 il

ΒΟΥ GTS EC Apyyévns] — ὄτι κακῶς ὁ ἀρχιγένης οἴεται βεδλαμμένης ἐνεργείας ἀδλαξὲς εἶναι τὸ δημιουργοῦν.

P. .8,]. 14, προγεγενημένων | — Διδάσπει διὰ τούτων ὅτι δεῖ γινώσκειν τὰ mpoκαταρκτικὰ αἴτια" “πολλάκις γὰρ τὸ ὅλον κῦρος τῆς διαγνώσεως ἐν τούτοις ἐσήίν" καὶ δῆλον μὲν ἐπὶ τοῦ προκειμένου" γνόντες γὰρ τὸ προκατάρξαν αἴτιον, ἔγνωμεν ὅτι λίθος οὐκ ἔστιν ὁ τὴν ἰσχουρίαν “ποιήσας" τὸ δὲ ὕδωρ καὶ τὸ ἔλαιον προσήγαγεν ὡς χαλασίικα.

P. 14,1. 10, τεχνικὸς oToyaouds | — Οὐκ ἐπὶ πάντων φησὶ τῶν νοσημάτων ἀκριδής Sols διάγνωσις, οὐδὲ πάντας τοὺς πεπονθότας τόπους τέχνη διαγινώσπκομεν γ > x δ, 2 ἀλλ᾽ ἐσῆιν ὅτε τούτων ἀποροῦντες τῷ τεχνικῷ σήοχασμῷ χρώμεθα, ds μέσην ἔχει τάξιν τῆς ἐπισήήμης- καὶ τοῦ ἰδιωτικοῦ oloyaouoÿ, ἔστι δὲ τεχνικὸς σήοχασμὸς Quσικὴ φρόνησις μετὰ ὑπονοίας τεχνικῆς. Περαίνεται δὲ ὁ τεχνικὸς oloyaouds ἐκ τῆς προσφορᾶς τῶν βοηθημάτων καὶ τῶν τροφῶν, οἷον ἐνοχλεῖσθαι (-εἰσθω) ἡ γασήὴρ ὑπό τινος διαθέσεως ἀγνοουμένης ἡμῖν τίς ἐσήιν- εἶτα προσάγομεν ψυχρὰ καὶ παροξύνεται, ἀντεισάγομεν Sepud καὶ ὠφελεῖται" τούτου δὲ γινομένου, ἀποφαινόμεθα ψυ- \ τ 4 à {0 pe ὃ ε A ε > τὸ JS L / 4 χρὰν εἶναι τὴν διάθεσιν, καὶ αὐτὸς δὲ ὃ Ταληνὸς, ds ἐρεῖ ππερὶ τὸ τέλος τούτου τοῦ βιδλίου, τὸν Θεραπευόμενον τῷ κωλικῷ νοσήματι σάσχοντα τῷ τεχνικῷ σήοχασμῷ ἰάσατο" προσῆγε γὰρ τὰ Sepuà πρότερον. ὡς δὲ ἑώρα τὸν ἄνθρωπον μᾶλλον ἀλ- " r, À, 4 53:10 ἂ 3 , Il θ 3 δ᾽ 3 s “ \ γοῦντα ἐπὶ τούτοις, ἐπ’ ἄλλα ἐτράπετο. ----Παθογνωμονικὰ δ᾽ 801) σημεῖα καὶ συνδρομαὶ παθογνωμονικαὶ τὰ εἰδοποιὰ σημεῖα, τὰ τὸν χαρακτῆρα τοῦ νοσήματος “περιορίξοντα ἃ καὶ διὰ παντὸς ὡσαύτως ἔχει, ὡς ἐπὶ τῆς πἰλευρίτιδος τὸ νυγματῶδες ἄλγημα, ἡ ὀδύνη, ὃ ὀξὺς πυρετὸς, ἡ δύσπνοια, ἡ (NE: ταῦτα “σάντα συνδρομὴν καλοῦν. (καλοῦμεν 3) παρὰ τὸ συντρέχειν εἰς ταὐτὸν, πσαθογνωμονικὰ δὲ παρὰ τὸ γνωματεύειν (sic) τὴν φύσιν τοῦ νοσήματος.

P. 16, 1. 10, χρεῖαι] ---- Χρεία ἐσήὶν ἡ ὑπηρετοῦσα τῇ ἐνεργείᾳ" ioléov δὲ ὅτι τῶν μορίων τὰ μέν élu ἐνεργὰ, τὰ δὲ χρειώδη, τὰ δὲ καὶ ἐνεργὰ καὶ χρειώδη" ἐνεργὰ μὲν ἐγκέφαλος, καρδία, γαστὴρ, καὶ ὁ μὲν ἐγκέφαλος ἐνεργεῖ καὶ “ποιεῖ τὰς κινήσεις καὶ ἐργάζεται καὶ χορηγεῖ τὰς αἰσθήσεις καὶ τὰς ἄλλας ἐνεργείας" ἡ δὲ γασ7ὴρ

mére: τὰ σιτία" χρείαν δὲ παρέχει ὁ γαργαρεών" où γὰρ ἐνεργείας ἕνεκεν γέγονε ἀλλὰ χρείδε' ἕνεκα γὰρ τοῦ CPR τὸν ἀέρα, ἵνα μὴ ἀκραιφνὴς ἀφικνῆται “παρὰ τὸν πνεύμονα. Ἡ vaop, περὶ ἧς εἴρηται ὅτι ἐνεργός ἐσήιν, Eos μὲν καὶ τοῦτο, ἀλλ᾽ ἔσή: καὶ χρειώδης" ἡ μὲν γὰρ οὐσία αὐτῆς ἐνεργός ἐσῆιν" αὕτη γὰρ “πέττει τὰ σιτία" ἡ δὲ κοιλότης ἬΝ “παρέχει. ἀλλὰ καὶ αἱ φλέβες ἐνεργοῦσι καὶ χρείαν Eu ἐνεργοῦσι μὲν, ὅτι mérlouor τὸ αἷμα, χρείαν δὲ παρέχουσιν, ὅτι δὲ aÿτῶν τὸ αἷμα παρ᾽ ὅλον τὸ σῶμα διδόχετεύεται: Καὶ τὰ Ἕντερα δὲ, ὡς μὲν ἐπιπέτήοντα τὴν ἐκ τῆς γασΊρὸς ἐξιοῦσαν φύσιν, ἐνεργὰ ἐσΊιν" ὡς δὲ διαπέμποντα ὃ διαπέμπουσι, ρειώδῃ: Ἢ δὲ κύστις χρείαν μόνην (- ὃν") œAnpoï: εἰδέναι μέντοι χρὴ, ὅτι Εν τὰ τὰ μόρια καὶ τὰ ἐνεργὰ δύνανται χρειώδη λέγεσθαι, ὡς πρὸς τὸ ὅλον. Αὐτίκα ὃ ὀφθαλμὸς ἘΣ Έργος; ἀλλὰ καὶ χρείαν λέγεται παρέχειν τῷ ὅλῳ τὴν τοῦ ὁρᾷν" καὶ σκέλος δὲ ὡσαύτως καὶ βαδίζει καὶ χρείαν OPUS a “παντὶ τὴν τοῦ βαδίζειν. Ζητήσειε δ᾽ ἂν τις, σῶς πρὸ ὀλίγου ἔλεγε “πάντα τὰ μόρια ἐνέργειαν ἔχειν" εἶπε γὰρ ὅτι κέχρηται τῇ οἰκείᾳ ἐνεργείᾳ, ἡνίκα ὑπὸ τῶν πσεριτ]ῶν ἀνιάθη" καὶ ῥητέον mpôs τοῦτο, ὅτι άντα ἔλεγεν ἐνέργειαν ἔχειν τὰ μόρια τὴν Φυσικὴν, καθ᾽ ἣν ἐπισπᾶται τὸ οἰκεῖον, ἥτις καὶ τρόπον τινὰ αἴσθησίς ἐσῆι, καὶ ἐπισπώμενον τρέφεται καὶ ἀποκρίνει τὸ ἀλλότριον" ἐνταῦθα δὲ περὶ ἐνεργείας κοινῆς διεξιὼν, λέγει μὴ πάντα ἔχειν αὐτήν" ἡ γὰρ κύστις καὶ ὁ γαργαρεὼν χρείαν μὲν σαρέχουσι τῷ “παντὶ σώματι, ἐνέργειαν δὲ ὅλῳ τῷ σώματι συντελοῦσαν, ὁποία éoliy ἡ τῆς yaolpôs καὶ τοῦ ἥπατος, οὐκ ἐνεργοῦσιν.

P. 16,1. 10, εἰ μὴ γάρ] — Ô λέγει τοῦτό our * εἰ μὴ ἦσαν τὰ ὑπηρετοῦντα μόριία, οὐκ ἂν ἡ ἐνέργεια προῆλθεν, ἡ δὲ ἔμφυσις γέγονε λοξὴ, ἵνα μένῃ τὸ οὖρον ἐν τῇ κύστει καὶ μὴ “σάλιν ππαλινοσῇ καὶ ἀνατρέχῃ εἰς τοὺς οὐρητῆρας καὶ τοὺς νε-

P. 18,1. 10, ἡ Φλεγμαινόντων ---- Τὴν διάθεσιν τοῦ ππεπονθότος τόπου ζητεῖν χρὴ ἀπὸ τῆς ἰδιαζούσης ὀδύνης" ἄλλη γὰρ ὀδύνη νεφρῶν Φλεγμαινόντων ἢ ὅλως τι πασχόντων, καὶ ἄλλη Φλεδῶν * οἱ γὰρ οὐρητῆρες φλέβες εἰσίν" εἰ δὲ μηδὲν σάρεσήι» ἐμφαῖνον ἐν “πάθει εἶναι τοὺς νεφροὺς ἢ τοὺς οὐρητῆρας, ὑπονόει τὴν Φλέδα πάσχειν τὴν διακομίζουσαν ἀπὸ τοῦ ἥπατος εἰς τοὺς νεφροὺς τὸ οὖρον. Διαγνώσῃ δὲ εἴτε χυμός ἐσῆιν ἢ τί ὅλως τὸ αἴτιον τῆς ἰσχουρίας ταύτης, λέγω δὴ τῆς διὰ χυμοὺς γεγενημένης ἐκ τῶν προγεγονότων, εἰ ἀργῶς ἐδίου ὁ νοσῶν, εἰ ψυχρὰ καὶ φλεγματι- MATE RE ἤσθιεν, ei ἀδηφάγος ἦν καὶ τὰ ὅμοια τούτοις.

P. 19, L 1, τεχνιπῷ oloyaouÿ --- λίγα, φησὶ, τῶν νοσημάτων. ἐπισήημονικὴν διαγνῶσιν ἔχει, τὰ δὲ mheïola τεχνικῷ σήοχασμῷ διαγινώσκεται, δ ὃν σήοχασμὸν καὶ μακρὸς ἡμῖν ὁ λόγος γίνεται" ἵνα δὲ μή τις εἴπη" οὐ διὰ τὸν τεχνικὸν σΊοχασμὸν, ὦ Ταληνὲ, μακρὰ γράφεις, ἀλλὰ διὰ τὰς πρὸς τοὺς σοφισήὰς ἀντιλογίας" λέγει, ὅτι κἂν ἀποσήῶμεν τῆς πρὸς αὐτοὺς ἀντιλογίας, καὶ οὕτω διὰ τὸν τεχνιυιὸν σγοχασμὸν μακρὸς ἡμῖν ὁ λόγος γίνεται. Καὶ μέχρι τούτων ἡ διάγνωσις αὐτῷ “παραδίδοται ἀπὸ τῶν ἐκκενουμένων, ἐντεῦθεν δὲ μέτεισιν ἐπὶ τὸν κανόνα τῶν ἀπὸ τῆς βλάδης τῆς ἐνεργείας. Δεῖ δὲ εἰδέναι, ὅτι “πᾶσα ἐνέργεια ὑπὸ Φύσεως γιγνομένη ἀπὸ μορίου τινὸς γίνεται, οἷον ἡ μὲν βάδισις ὑπὸ σκελῶν, ἡ ἀντίληψις ὑπὸ χειρὸς, ἡ σέψις ὑπὸ γασήρὸς, ἡ ἐξαιμάτωσις ὑπὸ τοῦ ἥπατος. Ἰσήέον δὲ κἀκεῖνο, ὅτι βεδλαμμένης τῆς ἐνεργείας βλάπήεται καὶ τὸ μόριον τὸ τὴν ἐνέργειαν “ποιοῦν.

P. 19, 1. 17, ὅπερ dé] — -- ἔλεγεν ὁ ἀρχιγένης ὅτι ἡνίκα ἑτέρῳ πάσχοντι ἕτερον συμπάσχει, τηνικαῦτα τὸ συμπαθοῦν οὐ πάσχει" τοῦτο λογικόν ἐσήιν, λέγει δὲ ὁ Ταληνὸς ὅτι τὸ συμπάσχειν οὐκ ἀναιρεῖ τὸ μὴ “παντελῶς πάσχει τὸ HA ἀλλὰ μᾶλλον ἐνδείκνυται ὅτι ἄλλου πάσχοντος σὺν ἐκείνῳ καὶ αὐτὸ “πάσχει. Γράφεται καὶ οὕτω - ὅπερ dé di κοινὸν ἐπὶ πάντων τῶν πεπονθότων τόπων εἰς λογικὴν ζήτησιν, οὐκ ἀναγκαίως ἐκτεινόμενον ἤδη σοι δίειμι.

P. 20, 1. 3, Τῶν κατὰ τὸ σῶμα --- Évredlev εἰς τὸν δεύτερον κανόνα εἰσξάλλει τὸν ἀπὸ τῆς βλάξης τῆς ἐμεργείμα » προλαμδάνει δὲ ὡς ἀξιώματα τὰ τπροῤῥηθέντα, ὅτι πᾶσα ἐνέργεια ὑπὸ μορίου γίνεται καὶ ὅτι βεθλαμμένης τῆς ἀμπη) ἰαε βλάπτεται τὸ μόριον.

P. 20, 1. 4, éxdolns] — Πᾶσα ἐνέργεια μορίου τινὸς ὑφ' dés τινος γίγνεται, τὰ δ᾽ ἄλλα χρείαν τινὰ “σαρέχει τοῦ καλῶς ἢ ῥᾳδίως γίγνεται (-εσθαι})ὴ τὴν ἐνέργειαν, οἷον τῆς μὲν χειρὸς ἐνέργεια ἀντίληψίς ! ἐσῆιν - αὕτη ὑπὸ τῶν κινουμένων αὐτὴν μυῶν γίνεται" ἀντίληψις γὰρ δίχα κινήσεως ἀδύνατος γενέσθαι, τὰ δ᾽ ἄλλα πάντα μόρια καὶ σχήματα καὶ Séceis αὐτῶν χρείαν τινὰ παρέχει.

P. 41,1. 8, καὶ γράφει... αὐτῶν ]--- Εἰς αἰσῆιν ταῦτα πιράχει ὁ Γαληνὸς ἵνα διὰ τούτων ΟΣ, ὅτι ἄλλου πάσχοντος, δυνατόν ἐσήιν ἄλλο πάσχειν κατὰ cesse οὐσίαν τινὰ δεχόμενον ἐκ τοῦ μορίου τοῦ τὴν διάθεσιν Ë ἘΧΌΣΤΟΣ ὃ δὲ λέγει τὰ τοῦ ἱπποκράτους δυνάμει ταῦτά ἐσῆι" χυμὸς ἀφ' ὅλου τοῦ σώματος συνέρρευσεν ἐν τῇ γασήρὶ, ἐξ οὗ χυμοῦ δάκνεται μὲν τὸ σήόμα τῆς γασήρὸς, ὃ καὶ καρδίαν ὠνόμαζον οἱ παλαιοί" ἀναπέμπεται δὲ καὶ πρὸς τὴν κεφαλὴν καὶ τοὺς ὀφθαλμοὺς ἐξ αὐτοῦ μοῖρά τις" ἐξ οὗ συμβαίνει γίνεσθαι φαντάσματα ὀρφνώδη καὶ κεφαλαλγία. Τούτων δὲ ὄντων προγινώσκομεν ὅτι ἤδη ἔμετος “σαρέσήη ἀλλ᾽ εἰ μὲν ὁ ἔμετος γένηται μετὰ τὸ Φανῆναι τὰ τῆς σέψεως σημεῖα καὶ ἐν ἡμέρᾳ κρισίμῳ, λύει τὸ νόσημα" εἰ δὲ μὴ, ἐπὶ τὸ χεῖρον τρέπει.

! Ce qui suit a été copié sur le manuscrit harléien n° 5651, par M: Bussemaker. Jai prié M. Coxe de relire cette partie sur le manuscrit original d'Oxford. Je π᾿ αἱ pas cru devoir donner ici les variantes, très-peu importantes d'ailleurs, du manuscrit harléien, !

P. 22,1. 16, τοῦ κρυσήαλλοειδοῦς] --- οὔ ὀφθαλμοῦ τὸ μὲν κρυσγαλλοειδὲς dpγανόν ἐσῆιν ὄψεως, τὰ δὲ ἄλλα τὰ ἐν τῷ ὀφθαλμῷ τὰ μὲν τέγγει τὸ κρυσγαλλοειδὲς, τὰ δὲ περιθάλπει, τὰ δὲ πσροδέδληται αὐτοῦ κωλύοντα τὰ ἔξωθεν “πὡροσπίπήοντα.

ΒΡ 4 18, mayuuepods]— Yréyuou λέγουσιν, ὅταν τῶν ὑγρῶν πσαρέγχυσις καὶ πῆξις πολλάκις τῶν σπαρεγκεχυμένων, ὥσῆε κωλύειν τὸ ὁρᾷν, ἐν δὲ τῷ τετάρτῳ λόγῳ τῷ Περὶ αἰτίας (t. VIT, p. 95) Φησὶν οὕτω λέγειν “σερὶ τῆς ὠοειδοῦς ὑγρότητος" Εἰ μὲν δὴ παχύτερον ἑαυτοῦ γένοιτο τὸ ὑγρὸν, τοῦτο τήν τε ἀκρίξειαν τῆς ὄψεως ἀφαιρήσεται καὶ τὸ μῆκος κωλύσει, ὡς μήτε τὰ πόῤῥω βλέπειν, μήτε τὰ σ“λησίον᾽ εἰ δὲ ἱκανῶς ἀποτελεσθείη παχὺ, καθάπερ ἐν τοῖς ὑποχύμασι γίνεται, διακωλύ[ σ]ει τὸ

P. 24,1. 6, τῷ ψύχειν] --- Μετὰ τὴν τοῦ χυμοῦ φησι κένωσιν εἰ ἐρᾳσήώνησεν ὁ κάμνων, “σάντες ἄνθρωποι Quornais ἐννοίαις ἑπόμενοί ῥασιν, ὡς ὃ χυμὸς αἴτιος ἦν τῆς ὀδύνης" ἐκ μέντοι τῆς κενώσεως οὐδέπω δῆλόν ἐσῆιν, wolw τρόπῳ τὴν ὀδύνην ὁ χυμὸς εἰργάξετο, «πότερον διατείνων τὸ σῶμα δὲ οὗ διήκει, à τῷ βιδρώσκειν. Ἰσήέον δὲ ὅτι ἡ ἀληθὴς κωλικὴ διάθεσις ὑπὸ φλέγματος γίγνεται μεταξὺ ἐμπίπήοντος τῶν δύο χιτώνων, ἐπάγει δὲ τὴν ὀδύνην τῷ τείνειν βιαίως τῷ “λήθει, ἢ τῷ φυσώδη τνεύματα τίκτειν.

P. 25, 1. 7, γίνεται τὸ “παθος] ---- Εἰ χυμὸς ἐπόρευσεν x τοῦ mavrds σώματος καὶ τῇ σαρόδῳ ξύει καὶ ἀνιᾷ τὸ ἔντερον, ἐνταῦθα δυσεντερία μὲν οὔπω γέγονεν, ἔτι δὲ γίγνεται" εἰ δὲ ὃ χυμὸς ὁ ποιῶν τὴν ἀνίαν ἕλκος ποιήσειε], εἶτα, ef ποιήσει “παύσεται Φερόμενος, δυσεντερία ἤδη ἐσήίν" εἰ δὲ ποιήσας τὸ ἕλκος μὴ “ππαύσοιτο, ἀλλ᾽ ἔτι φέροιτο ἐπαύξων τὸ ἕλκος, ἡ δυσεντερία καὶ γέγονε καὶ γίνεται" ταύτης δὲ τῆς διαιρέσεως ἐμνήσθη διὰ τὴν σωριτικὴν ἀπορίαν.

P. 25,1. 18, πρὶν ἑλκῶσαι] — Λέγοντος τοῦ ἀρχιγένους ὅτι εἰ μὲν ἑλκώσας τὸ ἔντερον ὃ χυμὸς καὶ ἀποχωρήσας καταλείψειε τὸ ἕλκος ἐν τῷ ἐντέρῳ, δυσεντερία ἐσήίν: εἰ δὲ ἀναχωρήσας μὴ καταλίπῃ κάκωσιν, οὐκ ἔστι δυσεντερία " λέγει δὴ πρὸς ταῦτα ὃ Ταληνός" ὅτι πρὶν ἑλκωθῆναι τὸ ἔντερον, δυσεντερία μὲν οὔπω ἐσῆὶ τὸ γινόμενον ὑπὸ τῆς τοῦ χυμοῦ δριμύτητος, γίνεται δέ" “πάσχει γὰρ τὸ ἔντερον, εἰ καὶ μήπω πέπονθεν" εἰ γὰρ μὴ πέπονθεν ὑπὸ τῆς πρώτης τοῦ τοιούτου χυμοῦ Φορᾶς, οὐδ᾽ ὑπὸ τῆς δευτέρας πείσεται ὁμοίας οὔσης τῇ πρώτῃ, ὥστε οὐδὲ ὑπὸ τῆς τρίτης, οὐδὲ ὑπὸ τῆς ἐφεξῆς" διὰ τί γὰρ τῆς πρώτης μὴ δρασάσης, ἡ δευτέρα ὁράσει, ἢ αἱ λοιπαί; ἘΠ τις τὴν σωριτικκὴν ἀπορίαν προξαλλόμενος ἀναπυνθάνεται, “πότερον ἡ ξέσις τοῦ ἐντέρου, ἣν ἡ πρώτη Popà τοῦ χυμοῦ «ποιήσασα καὶ μήπω τὸ ἔντερον ἑλκώσασα δυσεντερία ἐσΊὶν, ἢ οὗ, ῥητέον ὅτι δυσεντερία μὲν οὐκ ἔσ]ιν" οὔπω γὰρ ἕλκος γέγονε ἐν τῷ ἐντέρῳ, ἀρχὴ δὲ καὶ οἷον μέρος δυσεντερίας, ὥσπερ καὶ ὁ Seμέλιος τῆς οἰκίας" οὗτος γὰρ οἰκία μὲν οὐκ ἔστι, [μέροε δὲ τῆς οἰκίας" γίνεται γὰρ

τοῦ Θεμελίου γινομένου" οἰκία δὲ οὐκ ἔστιν, ὥσγε τὰ ἀνομοιομερῆ ἃ δηλαδὴ καὶ “ππολυειδῆ Sais, οὐχ ἅμα τῷ γενέσεως ἀρχὴν λαθεῖν ἤδη καὶ Eau, ἀλλὰ πρότερον μὲν γίνεται, ὕσήερον δὲ ἔσγιν" τὰ δὲ ὁμοιομερῆ καὶ ὡς ὁμοειδῇ ἅμα γίνεται καὶ ἐσῆιν.

P. 46,1. 5, εἰ δ᾽ ὥσπερ ἡ οἰκία] ---- Καὶ οἱ (62) τὰ φυσικὰ εἰς τὸ ἸΤερὶ φυσικῶν δυνᾶμεων (t. Il, p. 88) τὸ δεύτερόν ῷησιν οὕτως" τοῦ γὰρ ἤδη συμπεπληρωμένου κατὰ τὸ εἶδος ἡ αὔξησις, τοῦ δὲ ἔτι γινομένου ἡ εἰς τὸ εἶδος ὁδὸς οὐκ αὔξησις ἀλλὰ γένεσις ὀνομάξεται.

P. 26,1. 12, ἐγχωρεῖ! --- τὸ ἐγχωρεῖ πρόσκειται διὰ τὸ μὴ καθόλου ἀληθὲς εἶναι, ὅτι τὰ ἀνομοιομερῆ καὶ δηλονότι καὶ σολυειδῇ πάντα πρότερον μὲν γίνεται, ὕσγερον δὲ ἔστιν" ὃ γὰρ ἐρέξινθος καὶ ἡ κριθὴ καὶ ἄλλα πλείω ἀνομοιομερῆ καὶ πολυειδῆ Soin - ἔχουσι γὰρ καὶ λέπη καὶ οὐσίαν, καὶ ἀνομοιομερῆ ἐσΐῆιν, καὶ ἅμα τε ἤρξαντο γίνεσθαι, καὶ εἰσίν.

P. 27,1. 4, οὕτω δέ] — Εἰπὼν ὅτι ἕκασῆον ὁμοιομερὲς νόσημα ἅμα τῷ ἄρξασθαι γίγνεσθαι καὶ τὸ εἶδος αὐτοῦ ἀπειληφός ἐσήιν, λέγει καὶ τὰ ὀργανικὰ οὕτως ἔχειν, ποιεῖται δὲ λόγον ἐπὶ τῆς φλεγμονῆς ὀργανικοῦ καὶ αὐτῆς οὔσης “παθήματος, τοῦ παρὰ τὸ σχῆμα λεγομένου" ζητοῦσι δὲ, εἰ δυνατόν ἐσΊιν ἐπὶ τῶν ὀργανικῶν νοσημάτων ἅμα τὸ ἀρχὴν γενέσεως σχεῖν. Δύναται σπαρὰ τὸ μέγεθος, mapà τὸν ἀριθμὸν, “παρὰ τὴν σύνθεσιν - διαιροῦσι δὲ τὸ mapà τὴν διάπλασιν εἷς σχῆμα, εἰς κοιλότητα, “πόρον, τραχύτητα, λειότητα. Καὶ πρῶτον συνάγουσιν ἐπὶ τοῦ παρὰ τὴν κοιλό- Fra, ὅτι ἅμα ἤρξατο γίνεσθαι καὶ ἅμα λαμθάνει τὸ εἶδος" εἰ γάρ τίς φησι βραχεῖα κοιίλότης ἐν ῥινὶ γένοιτο, σιμότης ὀνομάζεται, κἂν μὴ ὑποπίπ7η αἰσθήσει τὸ τῆς κοιλότητος εἶδος" καὶ ἐπὶ τοῦ “πόρου, ἐάν τις βραχεῖα ὕλη συσῇ ἐν αὐτῷ, δεῖ λέγειν ὅτι τὸ εἶδος τῆς ἐμφράξεως ἀνεδέξατο, ἥτις ol} νόσημα “παρὰ τὸν πόρον. ἀλλὰ κἂν τὸ σχῆμα τῆς κεφαλῆς ἐπὶ βραχὺ μηκυνθῇ, τὸ αὐτὸ εἶδός oi τῆς φΦοξότητος" περὶ δὲ τοῦ παρὰ τὸν ἀριθμὸν μάχονται πρὸς ἀλλήλους λέγοντες μὴ ἅμα γίνεσθαι καὶ γεγονέναι" ὃ γὰρ ἕκτος φησὶ δάκτυλος œapà τὸν ἀριθμὸν ὑπάρχων ἐξ ὑσήέρου τὸ εἶδος ἀπολαμδάνει. Καὶ λέγουσι σάλιν πρὸς τοῦτο, ὅτι εἰ περιτῆός ἐσήῆιν ἅμα τῷ βραχύτατον γενέσθαι, ἀπέλαβε τὸ εἶδος τοῦ περιτήοῦ, καὶ ὡς μὲν νόσημα ὁ ἕκτος δάκτυλος ἐξ ἀρχῆς λαμθάνει τὸ εἶδος, ὡς δὲ ὀργανικὸν μόριον ἐξ ὑσγέρου.

P. 29. 1. 7. συμπήώματα] ---- Συμπήώματα λέγει αὐτὴν τὴν φορὰν τοῦ δακνώδους χυμοῦ" οὐκ doi οὖν ἀληθές φησιν τὸ λέγειν ὅτι οὐ γέγονέ τι πάθος ἐν τῷ ἐντέρῳ τοῦ χυμοῦ φερομένου.

P. 29, 1. 15-16, ape top] Καλῶ: πρόσκειται τὸ παρὰ φύσιν * ἐσΊι γὰρ ἀλλοίωσις μόνιμος μὴ οὖσα νόσημα, μηδὲ παρὰ φύσιν, ἀλλὰ κατὰ φύσιν, ὡς ἡ ὑγίεια " λέγει δὲ τὴν παρὰ φύσιν διάθεσιν ἐνίοτε καταχρωμένονε ὀνομάζειν σάθος, ἀλλὰ καὶ αὐτὸς ὁ ἱπποκράτης πάθος τὸ νόσημα προσαγορεύει ἐν οἷς φησὶν ἐν τοῖσι μακροῖσι

πάθεσι. (Aph. I. 4.)

P. 33,1. 17, τρεῖς γάρ] --- ἰπειδὴ μνήμην τῆς yaolpôs καὶ τῆς τῶν σιτίων διαφθορᾶς ἐποιήσατο, ἀκολούθως λέγει κατὰ “σόσας αἰτίας καὶ “ποίας ἡ τῶν σιτίων γίνεται διαφορά" βλάπήεται δὲ ἡ ἐνέργεια τῆς γασήρὸς διὰ νόσον ἢ ὁμοιομερῆ ἢ ὁργανιιόν.

P. 34, 1. 4, κνισσῶδες] — Φησὶν ἐν τῷ ς΄ λόγῳ τῆς Περὶ αἰτίας (De sympt. causis, IT, 1,t. VII, p. 208)" ἀλλ’ ἐπὶ μὲν ταῖς μοχθηραῖς τῶν σιτίων “ποιότησι καὶ τοῖς περιτήώμασιν, ὅσα κατὰ τὴν yaoTépa ouviolara, μετὰ διαφθορᾶς ἀπεπήοῦσιν.

PIS 55 -διαφωνεῖται] ---- Περὶ μὲν τῆς διὰ ποιότητος τῶν ἐδεσμάτων γινομένης ἀπεψίας πάντες, συμφωνοῦσι τὴν δύναμιν τῆς yaolpds ἀπαθῆ λέγοντες ὑπάρχειν " διαφωνοῦσι δὲ περὶ τῆς ἐνεργείας " οἱ μὲν γάρ ῷασι τηνικαῦτα “σάσχειν τὴν

ἘΞ ἀνὰ — ᾿ ἐνέργειαν, οἱ δὲ ἀπαθῆ διαμένειν, καὶ οἱ μὲν λέγοντες ἀπαθῆ ῷασιν, ὅτι τῶν. σιτίων προσενεχθέντων ἡ Φύσις διανέσήη Θιρέψαι καὶ τὰ συνήθη διεπράξατο, τὰ δὲ σιτία qu πεφυκότα πέτΊεσθαι οὐκ ἐπέφθη. Οἱ δὲ λέγοντες σεπονθέναι τὴν ἐνέργειάν φασιν" ἡ ἐνέργεια οὐδὲν ἄλλο ἐσῆὶν ἢ ἀποτέλεσμα" ᾿ὑπεὶ οὖν τῆς πέψεως ἀπώλετο τὸ ἀποτέλεσμα, τοῦτο δ᾽ ἣν τὸ πεπέφθαι τὰ σιτία, πέπονθεν ἡ ἐνέργεια. Τινὲς δὲ πάλιν ἔλεγον ὅτι ἐὰν ἡ γασ]ὴρ ἀτυχήσῃ περὶ τὴν τῶν σιτίων πέψιν διὰ τὴν τῶν ἐδεσμάτων ποιότητα, οὐ δεῖ τότε λέγειν ἀπεπΊεῖν τὴν γασγέρα τὰ σιτία, ἀλλὰ δεῖ λέγειν ὅτι μὴ πέτΊειν, παραινοῦντες ἐπὶ τῶν “τοιούτων μὴ κεχρῆσθαι τῷ σήερητικῷ μορίῳ τῷ a, ἀλλὰ τῷ ἀποφατικῷ τῷ μή. ὃ δὲ Γαληνὸς λέγει ταῦτα μωραινόντων εἶναι" ταὐτὸ γάρ φησίν ἐσΐι τὸ λέγειν ἀπεπΊεῖν καὶ μὴ πέτΊειν, τῷ δὲ παντάπασιν ἀσηπήα καὶ ἀμετάὅλητα καλῶς ἐχρήσατο" τείνει γὰρ πρὸς τὴν λέγουσαν δόξαν σήψει γίνεσθαι τὴν πέψιν" τῆς δὲ σήψεως δηλονότι σήέρησίς ἐσῆι τὸ ἀσηπήον:

PAST 1. ὯΝ κνισσοῦνται -- ἀλλ᾽ ἐπὶ μὲν ταῖς μοχθηραῖς τῶν σιτίων “ποιότησι καὶ τοῖς περιτ]ώμασι ὅσα κατὰ τὴν yaolépa ouviolara μετὰ διαφθορᾶς ἀπεπήοῦσιν, ἔστι δ᾽ ὅτε καὶ δι’ ἀταξίαν τὲ καὶ δι’ ἀκαιρίαν, γίνεται ἡ διαφθορὰ, λέγω: δὲ ἀταξίαν μὲν, εἰ μῆλα, καὶ ῥοιαὶ, εἰ οὕτως ἔτυχε, πρῶτα, τελευταῖα δὲ πτιροσαίροιντο λάχανα δι’ ἐλαίου καὶ γάρου, ἀκαιρίαν δὲ εἰ ὁτὲ (?) πρὶν ὑπελθεῖν καλῶς τὴν προτέραν τροφὴν, ἢ πρὸ ὀλίγου γυμνασίων ἀρίσήησεν (ip.-?). Αἱ διαφθοραὶ δὲ κνισσώδεις μὲν ἐπὶ τοῖς S-epuorépois καὶ χολωδεσήέροις ἐδέσμασι συμπίπήουσιν, ὀξώδεις δὲ ἐπὶ τοῖς ψυχροτέροις τε καὶ Φύσει; Φλεγματωδεσήέροις * οὕτω δὲ κἀπὶ τοῖς σεριτ]ώμασιν ὀξώδη μὲν ὅσα φΦλεγματικὰ καὶ ψυχρὰ, κνισσώδη δὲ ὅσα Sepud.

P. 38, 1. 9, ὡς τόν γε μὴ δυνάμενον --- Ἐΐ dis à τρὶς ὁ κάμνων προσήαγεὶς ὥρμησεν ἐμεμηκέναι, οὐχ ὑπήκουσεν δὲ ὁ ἔμετος, ἔασον" δέος γάρ σοι ἔσήω μήπως τῇ βίᾳ τοῦ σπαραγμοῦ ἀποῤῥαγῇ τι τῶν ἀγγείων, καὶ ἐγγὺς ἔλθῃ κινδύνου ὁ ἀνθρωπος᾿ εἰ καὶ ΄ληθωρικὸν εἴη τὸ σῶμα, τῷ σπασμῷ καὶ τῇ κινήσει καταπεσεῖται ἡ τοῦ ἀνθρώπου δύναμις, ἀλλὰ καὶ τῆς γασήρὸς ἀσθενοῦς οὔδης, ἐπὶ “πλέον ῥευματισθήσεται καὶ πολλῷ τλείονα ὑγρὰ εἰς ἑαυτὴν ἑλκύσει καὶ διὰ τὴν κίνησιν καὶ διὰ τὴν ἀσθένειαν.

P. 38, 1. 16, πότερον Θερμόν)] ----Σ κόπει, Φησὶν, εἰ σύμφωνον νόσημα νοσεῖ τὸ μόριον τῷ χυμῷ ὄντι ἐν τῇ yaolp}, οἷον εἰ 'χολώδης ἐσήὶν ὃ χυμὸς, ὅρα εἰ ἐρυσίπελάς ἐσίι τὸ τοῦ ἥπατος πσαθος᾿ αἱ δὲ διαγνώσεις τοῦ “σάθους ἐγκεφάλου καὶ σπληνὸς ἐφεξῆς ῥηθήσονται, ἡ δὲ τοῦ ἥπατος μαλισῆα ἀπὸ τῶν οὔρων γινώσκεται. +

P. 39, 1. 7, ὅντινα τρόπον] —Àpa διὰ τῶν κάτωθεν ἐνιεμένων, à did τῶν σροσῷερομένων ἄνωθεν ;

P. 89, 1. 7, ὁ πεπονθώς — Οὐ τοῖς αὐτοῖς φαρμάκοις ἡ αὐτὴ διάθεσις S-epaπεύεται, ὅταν ἐν διαφόροις τόποις ἐσῆίν" ἀλλ’ ὑπαλλάτήονται τὰ βοηθήματα, ἄλλα μὲν ὀνίνησι Θερμὴν ἐγκεφάλου δυσκρασίαν καὶ ἄλλα γασήρός" Θεραπεία μὲν γὰρ τῆς ἐν ἐγκεφάλῳ Θερμῆς δυσκρασίας ὀξυῤῥόδινον, γασ]ρὸς δὲ τὰ διὰ πόσεως τοῦ ὕδατος, τοῦ δὲ ἥπατος ἡ διὰ ῥοδομήλου À ὑδρορροσάτου ἔμψυξις καὶ τῶν ἄλλων τῶν εἰωθότων ψύχειν.

P. 40, 1. 5, δι’ ὕδατος] --- πὶ μὲν τῶν πυρετήόντων δι’ ὕδατος, μετὰ δὲ Pr [ἐπὶ τῶν ἀπυρέτων " συνεργεῖ γὰρ ὁ οἶνος τῇ τοῦ φαρμάκου δυνάμει, Sepualvar καὶ παέτήων τὴν ὕλην καὶ λεπήύνων. Là

se SAND ----

P.40o,1. ὃ, ἀψίνθιονῚ ---- Τῷ ἀψινθίῳ χρηστέον ἐφ' ὧν χολώδεις εἰσὶ χυμοὶ καὶ Aero καὶ πεπεμμένοι" ἔχει γὰρ δύναμιν ἡ βοτάνη καὶ καθαρτικὴν καὶ σ]υπήικὴν, à δι’ ὧν καθαίρει τὴν χολὴν, διὰ μὲν τῆς καθαρτικῆς δυνάμεως καθ᾽ αὑτὸ, διὰ δὲ τῆς σγυφούσης κατὰ συμδεξηκὸς τῷ “πιέζειν nai ἐκθλίξειν καὶ ἐκμυξᾷν τοὺς χυμοὺς, ἀλλὰ καὶ ἐν οἷς ἐσῆι Φλέγμα κατὰ τὴν yaolépa δίδοται τὸ ἀψίνθιον ἀναξηρᾶναι, ἀλλὰ καὶ ἐπὶ τῶν ἐμπεπλασμένων χυμῶν τὴν πικρὰν ()) ἐπὶ τῶν ἀναπεπωμένων" τὸ δὲ ἀψίνθιον ὡς μὴ καθαρτικὴν ἔχον δύναμιν ἀλλὰ ῥυπΊικὴν μόνον ἐπὶ τῶν ἐμπλεόντων Séλοντες (?) τὴν ὑγρότητα, δεῖται δὲ ὁ λόγος προσδιορισμοῦ. καὶ ῥητέον, ὅτι ἐφ᾽ ὧν διὰ τῶν ὑγρῶν λυπεῖται ὁ κάῤνων, τούτοις δοτέον τὸ ἀμώμων. ἡ δὲ ρὰ ἔχει μὲν “πολὺ ἀλόης καὶ κάλαμον ἀρωματικὸν καὶ ἄλλα φάρμακα καὶ διὰ μὲν τὴν ἀλόην δύναται καθαίρειν, διὰ δὲ τὰ ἀρωματίξοντα λεπήύνειν τοὺς χυμοὺς καὶ ἀραιοῦν τοὺς σσόρους. Θεραπείας δὲ ὑφήγησιν εἶπε τὴν ὁδόν" καὶ γὰρ τὸν} τῆς διαγνώσεως εὐθὺς καὶ τὸν τῆς Separelas τρόπον διδασκόμεθα, οἷον ὅτι ἐπιμένοντες τῇ χρήσει τοῦ Qapμάκου τὴν νόσον δι’ αὐτοῦ ᾿γεραπεῦσαι δυνησόμεθα.

P: fo, 1 16-17, ὀνομαζομένων κωλιρῶν ---Ἡ παροῦσα κωλικὴ διάθεσις οὐ τῶν

ἐντέρου οὐδεὶς τῶν πρὸ Ταληνοῦ ἔγνω, ἀλλὰ τὴν τοιαύτην κωλικὴν διάθεσιν αὐτὸς διέγνω " ἡ μὲν γὰρ συνήθης καὶ ἐπιγινομένη xw IN διάθεσις γίνεται ὑπὸ περιτ]ώματος “λεονάξζοντος ἐν τοῖς ἐντέροις βλεννώδους καὶ παχέος καὶ γλίσχρου καὶ Φλεγματώδους καὶ ὅπερ ὁ Πραξαγόρας ὑαλώδη χυμὸν ὀνομάξει" ἡ δὲ σπανιάκις γινομένη, ὁποία καὶ ἡ προκειμένη ἐσῆὶν, γίνεται ὑπὸ χολῆς δακνώδους καὶ διαδρωτικῆς, οὐ ῥεούσης ἐν τοῖς ἐντέροις" ἔγνω δὲ ὁ Γαληνὸς, ὅτι ὑπὸ χολῆς ὁ νοσῶν ἔκαμεν ἀπὸ τῆς ἰδέας τῆς ὀδύνης" οὐ γὰρ ἦν διατεταμένη ἢ τονώδης ἡ ὀδύνη, ἀλλὰ δακνώδης καὶ διαδρωτική. ἀπὸ τῶν προσφερομένων ἔδωκε τὸ διὰ τῆς ἀλόης mixpôy φάρμακον, ὡς κενωτικὸν τοῦ χολώδους καὶ danvédous ππεριτήώματος. γα...

P. 41,1. 14, ἕτερον DE] — Évraÿla οὐκ εἶσι χυμοὶ ϑερμοὶ ἀλλὰ δυσκρασία μόνη ᾿Θερμή. ἢ ᾿

P. 43,1 3, érenleïs] — Ἡ μὲν ἀπεψία τὴν yaolépa, φησὶν, ἐνδείκνυται πε- “πονθέναι, ἡ δὲ τοιάδε ἀπεψία οἷον ἡ κνισσώδης ἢ ὀξώδης ἅμα τε τὴν αἰτίαν ἐνδείκνυται καὶ τὸ πάθος, αἰτίαν καλῶν τὸν χυμὸν, πάθος δὲ τὴν δυσκρασίαν.

P. 43, 1. 3, σύὐμπηωμαῚ --- Τὸ ἐμεῖν τῆς yaolpds ol σύμπήωμα καὶ ἐνδείκνυται "τὴν γασήέρα πάσχουσαν.

δὲ és... A | ἃ δ. ε

SNS = M

P. 43,1. 6, τῶν ἐκκρινομένων ---- TO μετὰ χρόνον “λείονα τὴν διέξοδον γίνεσθαι ἄνωθεν ἐν τοῖς λεπτοῖς ἐντέροις ἐνδείκνυται τὴν διάθεσιν εἶναι, ἀλλὰ καὶ ἡ ναυτία τῶν ἄνω ἐντέρων καὶ ὁ διατεταμένος πόνος, καὶ διὰ σήενοῦ διϊὼν, ἐπὶ δὲ τῶν κάτω οὔτε ναυτία, καὶ ὃ πόνος διακεχυμένος, ἡ δὲ ἐφελπὶς καὶ τὰ ὑμενώδη ξύσματα καὶ τὸ αἱματῶδες ἡ τῶν ἐκκρινομένων ἐσῆὶν ἰδέα, τὸ δὲ μᾶλλον ἡ ἧτήον ἀναμεχμίθαι τῇ κόπρῳ ἀπὸ τῆς τῶν συμπήωμάτων ἐσήὶ διαφορᾶς.

P. 43, 1. 7, wpo ησαμένων — Καὶ τὰ mponynoduerd φησι μεγάλα συντελεῖ εἰς διάγνωσιν τῆς δια εως, οἷον ζητεῖται εἰ τόδε τι τὸ ἄλγημα ἀπὸ ἀληθοῦς κωλικῆς 8074 διαθέσεως, ἡ οὐ , ἀλλὰ ἐπὶ χολῆς γίνεται" κὰν μὲν ἀκούσωμεν ὅτι ὁ κάμνων φροντισὴς ἢ ἄγρυπνος, καὶ Sepuorépa διαίτῃ χρώμενος καὶ βραδυσιτῶν καὶ συνex@s ὀργιζόμενος, ἐπὶ χολῇ μὲν γεγενῆσθαι τὴν διάθεσιν [Φήσομεν 7} εἰ δὲ ra ἐναντία, ἐπὶ Φλέγματι.

P. 43, 1. 8, εἰς πεῖραν --- Εἰς σπεῖραν δὲ ἀγομένων, οἷον ἐπὶ τοῖς ψυχροῖς ὠφελεῖται, ὑπὸ χολῆς ῴῷαμεν πάσχειν, εἰ δὲ ἐπὶ τοῖς Sepuots, ἐπὶ φλέγματος.

P. 44,1. η-8, τόπου τε ἅμα καὶ τ ΟῚ, loire ὅτι ἡ τῶν ὀνύχων γρυπότης διαθέσεως μόνης ἐσῆὶ δηλωτικὴ οἷον φθίσεως, ἡ δὲ ἀπεψία τόπου, τὸ δὲ ἐκκρινόμενον βρόγχιον πάθος ἅμα καὶ τόπον σημαίνει, αἱ δὲ λατεῖαι ἕλμινθες καὶ τόπον καὶ aïτιον, τόπον μὲν τὰ ἔντερα" αὐτόθεν γὰρ γεννῶνται" αἴτιον δὲ παχὺν καὶ γλίσχρον

P. 44, 1. χ4,, ἐνεργείας ---- ni δὲ τῶν παθῶν ἀπό τε τῆς τῶν ἐκκρινομένων ἰδέας καὶ τῆς τόπου Φύσεως καὶ τῆς κατὰ τὴν ὀδύνην ἰδιότητος καὶ τῆς τῶν οἰκείων U suurloparor.

P. 45, L 15, dr 36] —Hy ἂν σαφὴς ἡ λέξις, εἰ οὕτως mus εἶχεν, ὅτι δὲ καὶ τῶν

P.45.1. 16, τὴν Θέσιν ἐνδείκνυνται --- ὃ λέγει τοῦτό ἐσῆιν ὅτι ἐπὶ καὶ τῆς γασΊρὸς καὶ τοῦ oloudyou ἡ Θέσις τοῦ μορίου ἐνδείκνυται τὸν πεπονθότα τόπον" διὰ γὰρ τὸ κεῖσθαι τὸ μόριον ἔμπροσθεν ἢ ὄπισθεν ἡ ὀδύνη γίνεται ἔμπροσθεν ἢ ὄπισθεν.

AT v”

P. 153,1. 2, owvamou®|— Σιναπισμὸν ἐκάλουν οἱ «σαλαιοὶ τὸ διὰ νάπυος κατά-

ἘΠ Livre V.. «ὧἷῪ

ἀναπνοῆς Apioloréhous βιδλίον, ὦ Ταληνὲ, καὶ Re ΟΝ ὅπως xd 10

καὶ Quarrwrara δέδειχα (-χε) τὸ “σῶς ἀναπνεῖ τὰ ἀναπνέοντα, μηδὲν ὅλως “πρὸς ταύ-