‹ Nouveau recueil de comptes de l'argenterie des rois de FranceChapitre 10 sur 179 · Ibid., page · texte numérisé non relu

Ibid., page

PRÉFACE

« Martis viija die novembris (1 323) . »

« Petrus Toussac, argentarius regis, pro denariis traditis Radulpho de Salmuro, tailliatori domine regine, per litteras dicti R., xl1 p.

« Petrus Toussac , argentarius regis , pro denariis traditis Thome Cote, tailliatori regis, per litteras suas, lx1 p.

« Idem P. pro denariis traditis Thome Houel, coutepointier, xl1 p.

« Petrus Toussac, argentarius, pro denariis traditis Symoni de Insula, aurifabro Parisiensi, super eo quod debebat habere pro factione capitis beati Martini Turonensis, i j c 1 p . per litteras dicti Symonis.

« Idem, pro denariis solutis Petro de Essartis, pro quadam ymagine argentea facta de mandato domine regine, lxvj1 xij s p.

« Idem, pro denariis solutis Stephano de Atrio, esmaillyatori , pro quinque capuciis broudatis cum pellis de opéré Anglie pro regina et de-mandato suo, ijc xl1 p. l. »

Pierre des Essars , argentier du roi Charles le Bel. Il ne reste pas de comptes de lui. On trouve, en 1320, un Pierre des Essars, qualifié de valet du roi, qui reçoit des lettres de noblesse2. Sous la même année, un Pierre des Essars, qualifié de bourgeois de Paris, et Jebanne, sa femme3. En 1333, un amortissement pour Pierre des Essars, bourgeois de Paris, et Jeanne, sa femme4. Ce Pierre des Essars est-il le même que l’argentier? Cela est probable,

Page 1