‹ Nouveaux mélanges d'archeologie, d'histoire et de littérature sur le moyen age (volume 3)Chapitre 210 sur 332 · Tantamque... omnium copiam deliciarum cuncto · texte numérisé non relu

Tantamque... omnium copiam deliciarum cuncto

populo impertire dignatus est, ut nullus unquam, quamvis inops aliquid avéré videretur, aut qualibet necessitate fatigaretur. Sed , quemadmodum opulenti, ita et inopes omnibus bonis abundarent! ld., ibid., c. ix, p. 23.

6. Après avoir raconté fort au long comment un des sénateurs de Mérida et sa femme léguèrent tous leurs biens à l'évêque Paul et sous quelles conditions celui-ci les laissa par testament à Fidèle son neveu et son successeur (ibid. c. IV et V), Paul diacre conclut son récit en ces termes : « [Clerici emeritenses], plus inviti licet quain sponte, se pedibus ejus [vid. Fidelis] prostraverunt, acné eos desereret multis precibus flagitaverunt : quibus ille, non usquequaque repugnans, præbuit adsensum, ut curam regiminis gereret et ut post modum omne patrimonium suum ecclesiæ derelinqueret; quod ita factum est. Et ex eo tempore tantum ipsa locupletata est, ut in Hispaniæ finibus nulla esset opulentior. » Ibid., c. VI, n. 14.

Page 1