LE TANGARA YERT DU BRÉSIL
SEIZIÈME ESPÈCE
Ce tangara, que nous ne connaissons que d'après M. Brisson b, est plus gros que le moineau-franc. Tout le dessus du corps est vert : l'on voit de chaque côté de la tête une tache noire placée entre le bec et l'œil, audessous de laquelle est une bande d'un bleu très-foncé , qui s'étend tout le
a. « Tangara supernè splendidè nigra , infernè nivea; capite et gutture supremo coccincis , « gutture infimo obscure purpurescente ; rectricibus nigricantibus... Cardinalis Americanus. » Brisson, Ovnithol., supplément, p. 67; et pi. 4, flg. 4.
I>. « Tangara viridis, infernè ad luteum vergens; macula utrimque rostrum inter et oculum « nigrà; taenia infra oculos saturatè caeruleâ; gutture nigro; rectricibus alarum superioribus
« minimis beryllinis ; rectricibus lateralibus viriâi-caeruleis Tangara Brasiliensis viridis. »
Brisson, OrnithoL, t. III, p. 25. — La description de M. Brisson est faite d'après l'oiseau même.
* Tanagra gularis (Liim.). — Sous-genrc Tangaras loriots (Cuv.). — « Le tanagra gula' h ris approche des becs- fins par son bec plus grêle. » (Cuvier.) ** Tanagra virais (Linn.).
K/rl/„tM f/ti/tff/tit 7- ■/fA/e'ct-6;