‹ Œuvres complètesChapitre 15 sur 372 · V. — Bénédiction des vases et ornements sacrés · texte numérisé non relu

V. — Bénédiction des vases et ornements sacrés

1. L’évêque seul peut bénir les vases et ornements sacrés, parce que c’est un pouvoir d’ordre. Il ne peut déléguer de son autorité propre : un induit est nécessaire pour celui qui remplace l’ordinaire dans cette fonction. La Congrégation des Rites l’accorde volontiers aux dignités des chapitres, surtout si elles ont l’usage des pontificaux, mais toujours avec cette réserve que l’indultaire n’emploiera pas les saintes huiles, ce qui exclut formellement les calices et les cloches.

Salisburgen. — Antonius de Lodrone, præposilus in metropolitana ecclesia Salisburgensi, quiusum mitræ et baculi pastoralishabet, a Sanctissimo D. N. petiil licentiam et facultatem benedicendi vasa, paramenta et ornamenta ecclesiastica. Et cum in Sacra Rituum Congregatione negoliumhoc de ordineejusdem Sanctissimi proposition fuerit, eadem Sacra Rituum Congregatio censuit gratiam petitam posse concedi pro illis benedictionibus tantum, in quibus sacrum chrisma vel sacra unctio non adhibetur. Et ita declaravit. Die 21 julii 1607.

2. L’induit est rarement accordé à vie, mais seulement ad tempus.

Massilien. — Gum decanus Ecclesiæ Massilien. per supplieationem a Dataria ad Sacram Rituum Gongregationem remissam petierit indultum

benedicendi paramenta ecclesiastica, ornamenta et vasa in quibus non adhibetur sacra unctio pro usu prædictæ ecclesiæ et aliarum illi subjectarum, stante absentia episcopi ; eadem Sacra Rituum Congregalio, absente episcopo per biennium, gratiam petitam posse concedi censuit et declaravit et ita sub dicta supplicatione quæ parti restituta fuit, rescripsit. Die 14 januarii 1606.

Page 1