XXV. Quod qbi Franciscus ad vertit, non itmnemor il

lius divins seutentiæ; Si consistant adversitm me castra, non timebit cor meum : si exurgat adversum me pirelittm , in hoc ego sperabo (a) : fortiter ac religiosè irrupit in castra; ductusquc à milttihus, more beliieo. ad vitriaentn regia* rurn excubiarum præfeclutn , ab eo exceptas perquàin honorifjcc fuit ac dimissus cuin regiis litteris , quibus præcipiebatur, ne quidquam in religionis negotio innovaretur ; quidquid vero novi inauctum foret, in pristinutn revocaretur. r ,• . . >.-s < nnitit st

XXVI/ Neque contenais hâc victorià, per quara amissa revocaverat ; aliam retulit, per quant damna intuiit ha*resi , religioni verù incrcmentum attulit. Cùm cnim ag»r Gexensissub Gallorum dominio esset, ad regem Lutetiam se contulit, ab eoque litteras obtinuil, quibus liceret ipsi eo in agro habere de catholicâ veritate conçûmes, cjuarum gtatia et efficacitate plurimos Ecclesiæ subÿccit.

<0 JWV, i5. -i- (a) Psal, XX Vf 3.

0 03 PULIiE DE LA CANONISATION

XXVII. Valebat enim summâ et efficacissimà dicendi potentià, quant iili è cœlo conciiiaverat airnima cordi» iunocentissiini sanctitas : adeo ut christianissioous rex neminein, ad Jarobi regis angliae animuin conciiiandum , atque ad veritatem Hectendum , aptioretn Francisco existiinaverit ; et Paul us V, prædecessor noster, f elicis recor dutiouis, aliquot per annos eumdem allegaverit, ad componendas discordias, quæ subortæ fuerant inter Albertum, et durant Kugeniam arcbiduces et cleruin Comitatùs liurgundiæ . I . . .»

XXVIII. Quamvis autem ardentissimum fuerit ejus in procurando re cutbolicà studium, duni coadjutor fuit; * laxavil nihilominus universas habenas charitali , cum , audita bioc pareutis, bine episcopi Granerii morte, quorum primi potestas quotidiè ad domestica revocubat, et alterius reverentia , ne quid minium sibi arrogare •videretur, cobibebat : concessam sibi tandem, quôcumquc pietas impelleret, eundi facultatcm eognovit. Sic pienà j otitus uutboritate, intégras episcopi partes suscepit.