‹ Œuvres complétes Volume 5Chapitre 41 sur 54 · PLAN D'UN SERMON · texte numérisé non relu

PLAN D'UN SERMON

Prêché par S. François de Sales dans l'église de Saint-Sulpice , à Paris , le 3 janvier 1619, jour de la fête de sainte Geneviève.

Pro die 3 Januarii 1619, in festo sanctae Genovefae apud S. Sulpitium.

I. Ille tenet et quod latt t et quod patet in divinis sermonibus, qui charitatem tenet in moribus. August., Serm. de laudibiis charitatis.

De cœlo incœnum. Tertull., Lib. despectaculis, c. XXV«

Qui Curios simulant et bacchanalia currunt.

De cursu suo ludere ut Proteus et chamaeleon, qui ad placitum colores omnes in cursu suo exprimunt, praeter rubrum^ et album. I. Cor., IX, 36 : Siccurro, non quasi in incertum; sic pugno, non quasi aerem verberans. Gladiatores antequam ad manus veniant, quoddam prœlii spécimen exerunt.

Tertull., Lib. depudicitia, c. X : Funambule pudicitiœ, Vocat funambulum pudicitiae , qui perdendae pudicitiae magno se periculo committit temere.

Leones in pace , cervi in prselio.

IL Exod,, XXXVIII, 8 : Fecit et labrum aeneum cum basi sua de speculis mulierum, quse excubabant in ostio tabernaculi. Hebr. : Il fit le cuveau d'airain et son soubassement d'airain , auquel la remembrance de l'assemblée , qui commençoit à la porte du tabernacle de convenance, apparoissoit. — Sed ipsi fatentur hebraice legi secundum versionem nostram, et Hebraeos dicere de speculis et mulieribus, quod mi-

* Ce plan est presque tout écrit en latin. Il est précieux, parce qu'il nous montre que la méthode du saint évêque n'était pas toujours d'écrire ses sermons en entier , mais de les improviser quelquefois d'après un plan qu'il avait soin de tracer en indiquant les preuves tirées de l'Ecriture sainte et 4es Pères de l'EgUse, et les raisoûs.

nime decuit nitniriira mulieres devotas spécula sua quae de more serea erant, ex placito contulisse, quia abjecta vanitate Deo et templo vacabant.

Ut si (les dames) darent hujusmodi spécula sua aurea et oriiata, quibus se tam inaniter adspiciunt, ad cerusam et alia unguenta vultibus suis imponenda.

Quae excubabant in ostio tabernaculi, septies jejunabant [Chald, orabant; Cajetan, exercitantes ; Hebr. militabant, vel excubabant). Et erant Deo devotae, quas filii Heli polluebant cum eis coeuntes (I. Reg., XI, 22). Et filius reclususerat (II. Machab., IIÏ, 19 et 20). In hac militia, ait Chrysostomus (Homil. YIII in itf«^M.j, saepe fortius viris fœminœ decertarunt. Ambrosius (lib. De virginit.) eas appellat indefessas, infatigabiles milites castitatis.

Or, certum est B. Genovefam (multasque sanctas) hujusmodi spécula non dédisse qua3 nunquam habuit , sed dédit mysticum spéculum : exemplum mirabile, quod nobis dédit qui lavari ac mundari volumus , nostros repraesentat vultus conservandos.

Nam ut nihil ipsa pastoribus nata , et pastor ut Rachel , Rebecca et alise antiquse virgines. Deinde non vanitati unquam inservivit.

III. Documenta. 1. Gratia Christi eminet in sexu ut infîrmo, ut gratia Dei sit gratia. I. Cor,, I, 17 : Non me misit Deus baptizare, sed evangelizare : non in sapientia verbi, ut non evacuetur crux Christi. — 18 : Verbum enim crucis pereuntibus quidem stultitia est ; iis autem qui salvi fiunt , id est nobis, virtus Dei est. — 19 : Scriptum est enim : Perdam sapientiam sapientium, et prudentiam prudentium reprobabo. — Ubi sapiens? ubi scriba? ubi conquisitor hujus saeculi? Nonne stultam fecit Dominus sapientiam hujus mundi? — 25 : Quod stultum est Dei sapientius est hominibus ; et quod inlîrmum est Dei fortius est hominibus. — 27 : Quae stulta sunt mundi, elegit Deus ut confundat sapientes, et in-

Page 1