Et rendit l'esprit, entre les mains de son
Séries vitœ.
versu 34. Clinique eodem tempore dixisset, Sitio, Joan. 19. vers. 28. milites hoc inrisum vertentes, acetûmque oflerentes, interpretantur eum Eliam invocare, Matthaei 27. vers. 47- Marci i5. v. 35. Lucse 23. v. 36. Accepto aceto dixit, Consummatum est, Joan. 19. vers. 3o. Iterùm verô clamans voce magnâ, In manus tuas commendo spiritum meum, inclinansque
Sermon, ij. de Pass. et Cyprian. de Passione, esse verba inquirentis causant derelictionis, ut videlicet nobis occasionem durent quserendi causant mortis Christi et fructum ejus, videlicet peccatum hominum ojjendentium, et gratiam Dei offensi : nam utrumque tam magnum est, ut soli Deo plene perspectum sit. Cyrilius libro 2. ad Reginas, peropportune vult esse verba vocantis ad benevolentiam sive exorantis Deum : q. d. Ut quid, id est, mémento ut quid, seu in quem finem dereliqueris me, nimirum ut placatus maledictionem humano generi incumbentem solvas. Et ita essent verba Christi, tamquamsacerdotis, Patrem placantis, et fructum sacrijicii exorantis pro humano génère. Nam vocem desperationis hîc Christo elapsam esse, ut Calvinus docet, blasphemia est omnibus antiquis inaudita, quam ipse Christus réfutât, non solum in eodem Psalmo [21], dicendo, Spes mea ab uberibus matris meae, sed in ipsis illis, Deus meus, etc. Deus quippe sicul non est mortuorum, ita nec desperantium. Non enim potest quispiam dicere Deus meus, inquit Ambros. in Psalm. 43. nisi qui Deo plénum defert pietatis ajjectum.
père, à qui il l'avoit recommandé, et mourut, non pas par une nécessité naturelle, mais par sa propre volonté, ce qui paroist, et parce qu'il Fa dit luy mesme, et par la manière dont il est mort, par son cri, lequel ne pouvoit pas estre naturel, car ceux qui meurent de foiblesse perdent la voix longtems auparavant, et il cria à haute voix immédiatement. Aussi le centenier le reconnut fils de Dieu à cette marque ; Quand il baissa la teste, il le fit par sa volonté et pleine puissance, au lieu que les autres le font après la mort, par foiblesse1. Il attendit que toutes choses fussent consommées, et lors il mourut2. 287. Cependant celui qui peu auparavant avoit esté défié de faire des miracles, en fit après sa mort 3 Car le soleil fut obscurci.
Séries vitœ.
caput expiravit, Matth. 27. vers. 5o. Marci i5. v. 37. Luc. a3. vers. [\*j. Joan. 19. v. 3o.
1. Tetrateuchus in Joan. XIX, 3o : ...quidquid scilicet in Scripturis prsedictum est, ita ut nihil remanserit, quod aniequam moreretur, jieri adhuc oporteret, inquit Augustinus. Nam mors, de qua non loquitur, adhuc supererat, qu. d. Quidquid mihi in hac mortalitate consilium Dei decrevit aut faciendum aut tolerandum, completum est, non est quod diu-
tius vivam, superest nunc ut moriar inclinato capite scilicet ipse-
met vi activa, antequam moreretur, quod in cseteris morientibus et pendentibus post morlem contingit pondère naturali, tradidit spiritum in manus Patris, cui spiritum suum commendaverat ; nam ad illa verba Christi alludi videtur. U traque clausula, et inclinationis et traditionis, signijicatur potestas mortis, non nécessitas — Quod maxime demonstratum
fuit illo clamore magno nam iste contigit post verba consummatum
est, et immédiate ante inclinationem capitis.
2. Cf. l'Écrit de Jacqueline Pascal sur le Mystère de la mort de Notre Seigneur J. C. § xn, supra T. II, p. 456.