‹ Œuvres de Fénélon, archevêque de Cambrai, publiées d'après les manuscrits originaux, et les éditions les pius correctes; avec un grand nombre de pièces inédites (volume 2)Chapitre 11 sur 69 · DU P. GABRIELLI A L'ABBÉ DE , CHANTERAC · texte numérisé non relu

DU P. GABRIELLI A L'ABBÉ DE , CHANTERAC

n le fâidite de son heureux retour, et lui eiprime les sentûnens d'un sinoère attachement.

Ex cœnoHo S. Bemardi de Urbe ad Thennas, die 11 augusti 1699.

SoLLiciTO et anxio diu fui animo de illustrissima et reverendisaima Dominatione yestra , a qua nullum accipiebam meis litteris responsum. Et quoniam ex tristissimo proloquio, Qui amat^ timet^ multa tristia et infausta menti mese obversabantur; et non semel ab illustrissimis D. archiepbcopo Theatino, et episcopo Porphyriensi D. Papse sacrista exquisivi j an aliquid compertum haberent de Amplitudine yestra : idcirco dies et horas numerabam, quibus ipsa Gameracum peryenire, et exinde litterse yestrae Romam deferri poterant, atque pluries socium meum ad tabellarium misi, pro explorando an quae essent epistolae notnine seorsim indi<^ato inscriptae. Demum mihi tantà agitato perturbatione perlatae sunt illustrissimi et reyerendissimi D. mei archiépiscopi Cameracensis , et Dominationis yestrse illustrissimse gratissimse litterae, quœ nubilum omne e mente mea absterserunt, meque summâ consolatione cumularunt.

lO CORRESPONDANGi:

dum felicissimum yestrum et sociorum adventom in istam metropolim, justissimas causas dilationis vestrarum litterarum, et plurimam vestram in me benevolentiam ex iis Isetissimo animo percepi. Assiduus Darnque sciscitor ab amicis nuntium aliquod de statu nostri illustrissimi D. archiepiscopi , et hœc nuper accepi. D. archiepiscopum incredibili, et ab omnibus commendatâ prudentiâ, in hoc arduissimo negotio se gessîsse, tabescentibns ira ejus adversariis^ oratores Régis Christianissimi, et Reipublicœ Yenetae ambos ex Gallia profectos, eorumque aulicos cum summa existimatione de eo loqui; ipsumque Regem Christianissimum ex aliqua commissione eidem injuncta, quoad electionem cujusdam abbatissse ^^\ non médiocre beneyoli animi documentum prsebuisse^ D. archiepiscopum publici jurisfecisse doctissimum librum, omnigenâeruditione conspicuum, de instructione puerorum Regiorum ^^^ ; serenissimum Burgundise Ducem rigido vultu respexisse primarium illustrissimi archiepiscopi adversarium; et nonnulla alia intellexi, quae effecerunt ut prorsus exsilirem gaudio. Pro comperto enim habeat Dominatio vestra illustrissima , me post ejus ab Urbe discessum nullam penitus passum diminutionem studii et obsequii erga illustrissimum archiepiscopum et Amplitudinem yestram; imô hocce quàrn^ maxime adauctum, (si tamen illud erat incrementi capâx) et cumulatum fuisse. TJniçum etiam atque etiam rogo et e£B[agito a Dominatione vestra illus-

(i) Voyez la lettre du F. de La Chaise à Féneloiiy du 18 juillet 1699 f ci-dessus tom. Y, pag. 236.

(2) n parle du TéUmaqiie, qui avoit paru furtivement quelques moi» auparayant. Yoj^ la Notice à la tète du tom. XX des Œuvres,

SUR l'affaire du QUIÉTISME. II

Irissima, ut quàiu fréquenter mihi vestris jussibus favere dignemini, quod mihi gratissiraum et acceptissixnum foret; et dum etiam D, canonicum de La Templerie peramanter salutatum meo nomiDe exopto, constanter profiteor, quod usque dum hâc luce fruetur, seternum memor erît, etc.

JoANNEs Maria GABRIELLIUS, Abbas geu^" ^^^ Monachorum Reform. S. Bernardi.

(3) n étoit devenu général de son ordre au mois de mai précédent. Voyez la lettre de l'abbé Bossuet du 26 mai; tom. XLII, pag. 5 19.

DE FÉNELGN A UJV PRÉLAT ROMAIN.

n le remercie de la lettre qu'il lui a écrite çur sa soumission. Gameraci^ 16 augusti 1699.

QuA Dominatîo vestra illustrissima me dignata est epistola, tautam humanitatem et urbanitatem prœ se fert, ut in memoriam jucundissimè revocet florentem illam œtatem tuam , quâ te acutum , elegautem , ad omuia laude digna promptum et alacrem olim pulchrè novi. Nunc verô iugenii sagacitatem, solertîam , facundiam , et gravitatem ex litteris perspectas habeo. Prseteritôrum quidem, illustrissime Domine, te non esse oblitum audire, meque vicissîm memînisse juvat. Verùm laudes quibus me cumulas , eo quod apostolicae sedi obtemperarim , sinas velim , rae omnino immeritum recusare. Quid enim mirum, si tenuitatis meae conscius tantœ auctoritati animo docili obsequar? His igitur laudibus prsetermissis, hoc

Soogle

unum a te expecto, scilicet, ut me ttbi penitus devînctum putes , et diligas. Gonstanti et intime aflfectu ero perpetuum y etc.

Page 1