‹ OEuvres de Monseigneur l'évêque de PoitiersChapitre 170 sur 224 · II, 40 ; VU · texte numérisé non relu

II, 40 ; VU

8 Quid nobis profuit super bia ? aut divitiarum jactantia quidcontulit nobis? VII, 483.

SI Acuet auiem duram iram in lanceam, et pugnabitcum ilto orbis terrarum contra insensatos. IV, 494; VIII, ÎÎ5.

^ I 6 Horrende et cito apparebit vobis ; quoniaro darissi-

muro judicium his qui prœsunt, fiet. III, S44. 7 Exiguo enm concoditur misericordia ; potentes autero potenter tormenta patientur. I, 57, 59; VII^ 510.

44 PraBoccupat qui se concupiscunt, ut illis prior seos-

tendaU III, 49).

47 Quoni^m dignos se ipsa circuit quaerens, et in viis 06tendit se illrs hilariler et in omni providentia occurrit illis. — Exponitur. Il, 464; UI, 458 et seqq. vil 7 OpUvi, et datus est mihi sensus ; invocavi et venit in

me spiritus sapientias. ^ Exponitur. VIII, 98.

UBBR aAPIENTI£. LVO

CAP. vers.

▼n 8, 40 Et préposai illam regnis et sedibus, et divitias esse

daxi in cemparatione Ulius... et proposui pro luce

babere illam , quoniam inextinguibile est lumen il-

lius.-*- Exponuntur. VIII, 404, 405, 406, 474.

13 Quam sine fîctione didici, et sine invidia communîco,

et honestatem illius non abscondo. Y, 434. 46 In manu enim illias, et nos, et sermones nostri, et omnis sapientia et operum scientia et disciplina. I, 438.

SS, 24 Est enim in illa spiritus intelligentiœ unicus, multiplex.... omnibus enim mobilibus nobilior est sapîenlia ; attingit autem ubique propter suam mun* ditiam. II, 461.

S6 Candor e3t enim lucis œternsB, et spéculum sine macula Dei majestatiâ, el imago bonitatis illius. V, 7S, VIII 2 Hanc amavi et exquisivi a juventute mea, et qnsBsivi

sponsam mihi eam assumere, et amator factus sum formse illius. I, 305.

3 Generositatem illius gloriûcat, contubernium habens Dei ; sed ei omnium D.>minus dilexit illam. I, 305 ; VI, 516.

9 Proposui ergo hanc adducere mihi ad convivendum... I, 306.

46 Intrans in donlum meam, conquiescam cum illa ; non enim habet amaritudinem conversatio illius, nec tœdium convictus illius, sed laetitiam et gaudium. m 4 Da mihi sedium tuorum assistricem sapientiam, et

noii me reprobarea pueris tuis. I, 337.

5 Quoniam servus tuus sum ego el ûlius ancillae, homo

infirmas, et exigui temporis, et minor ad inteliectum judicii et legum. V, 73.

6 Nam et si quis erit consummatus in ter filios hominum,

si ab illo abfuerit sapientia tua, in nihilum computabitur. VII, 229.

40 Mitte illam de cœlis sanctis tuis et a sede magnitudinis tuœ, ut mecum sitôt mecum laboret, ut sciam quid acceptum sit apud te. I^ 305.

48 Et sic correct» sint semit» eôrum qui sunt in terris, et quœ tibi placent didicerint homines? I« 305. X 40 Haec profugum irœ fralris justum deduxit per vias

rectas, et ostendit illi regnum Dei et dédit illi scientiam sanctorum. VII, 484.

LVin LIBER BMPmmM.

GAP. VEas.

X 44, U In fraude cinMimyenientium ilium aflîiit ilii, et hone»-

inm fecit illam. Emc venditum jusium non derriiquiU.. et vincolis non dereliquit ilIum, donec afferret illi sceptrum rfigoi... et dédit illi ciaritatem aBternam. — Ezponuntur. VU, 484, 482, 484. SO Et decantaverunt, Domine, nomen sanctum tuam, et victriceoi manum tuam iaudaverunt pariter.VI, 237, 238.

24 Quoniam sapientia aperuit os mutorum,et linguaâ

infantium fecit disertas. VI, 237, 238.

XI 24 Sed et sine his uno spirita poterant occidi perseca-

tionetn passi ab ipsis factis suis... Sed ononia in mensura et numéro et pondère diàpo^uisti. 111,575 ; V, 67.

25 Diligis enim omnia quae sunt^ et nihii odisli eorum

quae fecisti. V, 77.

XII 48 Tu autem, Dominator virtutis, cum tranquiniiate ju-

dicas, et cum magna reverentia disponis nos ; subest enim tibi, cum voiuerit, posse. I, 464; III, 377.

XIII 4 Yani autem sunt ho mines, in quibus non subest

sciedtia Dei... neque operibus attendentes agnoverunt quis esset artifex. Y, 66 ; VII, 207.

5 A magnitudine enim speciei et creaturae, cognoscibi-

liter poterit creator horum .videri. — Exponitiir. VU, 245, 247.

40 Infelices autem sunt, et inter mortuos spes illorum est, qui appel laverunt deos opéra manuum hominum... VII, 207.

xiv 2 Illud enim cjipiditas acquirendi excogitavit, et artifex

sapientia fabricavit sua. V, 67.

3 Tuaaulem, Pater, providentia gubernat. VII, 444.

6 Sed et ab initie cum périrent superbi gigantes, spes

orbis terrarum ad ratem confugiens, remisit saKuio

semen nativitatis^ qu» manu tua erat gubernata.

24 Quoniam aut affectui aut regibus deservieotes ho-

mines, incommunicabile nomen lapidibus et iigais

imposuerunt. V, 74.

22 Et non suiïecerat errasse eos circa Dei scientiam, sed

et in magno viventes inscientiœ belle, tôt et tam

magna mala pacera appellant. — Ezponitur. I, 69.

25, 26 Et omnia commista sunt, sanguis^ homicidium...

turbatio et perjurium, tumullus bonorum,Dei im-

momoratio, animorum inquinatio... I, 69 ; Y, 330.

LIBER BGGLESlAgTlCI. LIX

CAP. VERS

XV 3 Nosse enim te, oonsummala justitia est ; et scire ju^

tttiam, et virtutem tuam, radix et immortalitatis. V, 77.

XVI 24 Greatura tibi factori deserviens, exardescit in tor-

mentuni ad versus injustes, et lenior fit ad benefaciendum pro his, qui in te confidunt. Il, 460.

25 Propter hoc et tum in omnia transfigurata omnium

nutrici gratis tuae deserviebat, ad voiuntatem eorum, qui a te desiderabant. II, 460.

26 Ut scirent fîiii tui quos diJexisti, Domine, qooniam

non nativitatts fructus pascunt bomines, sed sermo tuus hos, qui in te crediderint, conservât. Il, 460. 29 Ingrati enim spes. tanquam hibernalis glacies tabescet, et disperiel lanquam aqua supervacua. lY, 95. XVIII 24 In veste enim poderis , quam habebat, totus erat orbis terra ru m... et magniûcentia tua in diademale capitis, illius sculpta erat. II, 279.

LIBER ECCLESIÂSTICI.

I 7 Disciplina sapientiae cui revelata est? Et multiplica-

tix)nem ingressus illius qui inteilexit? YII, 234. 8 Unus est Al lissimus Creator omnipolens, et rex potens et metuendus nimis, sedens super tbronum iiiius, et dominans Deus. V^ 66.

45 Quibus autem apparuerit in visu, diligunt eam in visione, et in agnitione magnalium suorum. V, 30. m 5 Et sicut qui thesaurizat, ita et qui honorificat malrem

suam. — Exponitur. III, 535 ; Y, 300 et seqq. 6 Qui honorât patrem suum, jucundabitur in filiis, et

in die orationis sua>. exaudietur. III, 534. 14 Benedictio patris firmat domos fîliorum; maledictio

aûtem matris eradicat fundamenla. Y, 304 . 48 Quam malœ famœ est qui derelinquit patrem, et est maled ictus a Deo, qui exaspérât matrem. Y, 553. 27 Cor durum habebit maie in novissimo ; qui amat periculum, in illoperibit. III, 46.

33 Ignem ardenlem extinguit aqua, et eieemosyna re-

sistit peccatis.IY, 385^ 386.

34 Et Deus protector est ejus qui reddit gratiam ; memi-

nit ejus in posterum et in tempore casus sui inveniet firâiami'ntum. lY, 385, 386.

Page 1