HABITA AURELIA, DIE 20 NOYEMBR1S ANN

Id à majoribus quasi per manus traditum, R. M, C. A, etc. ac ipsà, instituti nostri ratione prœscriptum accepimus, ut, cùm in doctoris demortui locum alius sufficiendus est, is deiigatur qui moribus et doctrinâ cœteris antecelluerit. His titulis signari cos oportel, qui juris publiée docendi munus obire ac sustinerc meditantur. Abjectis aliis omnibus curis, toto pectoreincurabunt ad banc palmam acmulis prœripiendam. Quocircà inlelligere vos opinor,paucos de multis qui doctriua et moribus excelluerunt, ad summum gradum pervenisse. At ex bis unum nostra œtas tulit, quem omnes inclytse bujus civitatis ordines singulique cives, paucis antè mcnsibus inevitabili bumanœ conditionis necessitate ademptum , sumrao mœrore prosequuntur. Et bic confcstim omnium animis occurrit egregius ille academiaî nostrae antecessor, magister meus, Robertus-Josephus Pothier -, de cujus prcestantià jure nos gloriari posse, grati animi erga illum ac pielatis officlo impulsus, mihique acerbissimum et maxime lucluosum omis deposcens , ipsâ veritate arbitra, demonstrare aggredior.

Atque, ut ad res deveniam, boc utiumque affirmo : eu m doctrinà quâ jurisprudentiaî alumnis viam munivit expeditissimam ad Icgum cognitionem : morum integritale quâ effinxit et quasi oculis subjecit legum sanctimoniam, longé caeteris prrcstitisse. Si quid à me oralionis inopià lapso, ex amplissimâ illâ et uberrimâ laudum segete praetermissum, aut jcjuniùs multô atque exiliùs quàm pro dicendi materià, percursum fuerit, non vereor ne tam cari capitis desiderium minuisse videar^ cùm apud eos dicturus sim , qui nota sibi omnia raentibus suis taciti suscipient, et cogilatione persequentur. Adeste animis, adolescentes studiosissimi -, ea sunt ejusmodi quai maxime vos ad pie-