Acte d'inhumation de Claude des Moulins

« Le douzième jour du mois de mars mil six cent soixante-huit a i té iiiliumée dans le chœur de l'église de Notre-Dame, Dame Claude des Moulins, \eu\e de feu M" Nicolas Vitart vivant conseiller du Roi, contrôleur au grenier à sel de la Ferte-Milon , décédée le onzième du même mois. En présence de Mr' Nicolas Vitart, a\ocat m

PIECES JUSTIFICATIVES. i7g

Parlement, intendant de Monseigneur le duc de Lûmes, et de Mre Antoine Vitart, procureur du Roi des eaux et forêts de Valois, ses fils. 1 (^Registres de la paroisse Saint-Vaast.)

XVUI. — Page 42.

Extrait du Gallia christiana 'tome VII, p. 794-796) sur Antoine Sconin.

« Antonius Sconin, natus apud Firmitatem Milonis diœcesis Suessionensis, die 27 septembr. anni 1608, vota religionis emisit 9 octobris 1628. Magnis a natura dotibus ornatus , brevi praeluxit Fuit prior sancti Quintini Bellovacencis.... Tantam tribus annis ante capitulum générale anni 1647 famam sibi conciliavit ut in eo Franciscus Blanchart ratus se non debere suffragari , pro prsepositura generali , Francisco Boulart, qui graviter Eegrotabat , suffragatus sit Antonio Sconin, cujus inde aucta est plurimum existimatio. Intérim Franciscus Boulart, sanitate recuperata, fuit primus assistens et Antonius Sconin secundus, qui post expletum a Francisco Blanchart sexennium . ipsius loco delectus est abbas et praepositus generalis in octavo capitulo generali 14 septembris iu5o; non tamen una voce, ut ceteri bactenus , aut fere una, sed pluralitate, et quidem in altéra duntaxat suffragiorum latione , quod inauspicatum judicatum est.... [a««o] i652, 11 junii, in processione capsae sanctae Genovefse, Antonius primus abbatum triennalium se gessit more consueto , quem cum innovare voluisset decanus Ecclesiœ Parisiensis, ambiens incedere e regione abbatis, solo claudente clerum arcbiepiscopo Parisiensi tanquam buic prrcsidente, mox , auditis utrinque par-

tibus, senatus secundum abbatem et consuetudinem pronunciavit

Exacto demum triennio , .Antonius Sconin prior evasit canonicorum reformatorum ecclesiœ cathedralis Ucelinensis et visitator alterius provinciarum congregationis , quem Episcopus omni exceptum urbanitate honorificentissimis rébus destinavit. Quapropter autistes rogavit superiores congregationis, ut illum ab officio visitatoris eximerent , ut pote sibi pernecessarium ad diœcesis utilitatern. Hinc, praeter canonicatum aut etiam dignitatem in ecclesia cathedrali, possedit Antonius prioratum sancti Maximini suae fortassis annexum praebendœ ; fuit etiam offîcialis et major vicarius diœcesis : quœ munera sic illum Episcopo devinxerunt ut in concertationibus Epi-

scopum inter ex una parte et congregationem ex altéra sabords de reformatis Ecclesise cathedralis canonicis, nimius Episcopi defensor exstiterit. Ut ab ejus abstraheretur studio, proposita illi est parœcia Montis-Argi, quam parvi fecit. Anno igitur i653, Antonius in Occitaniani profectus , unde nunquam rediit, ut ad se veniret invitavit nepotera ex sorore Jobannem Racine, cujus postea tanta fuit celebritas. Huic, qua poîlebat avunculus facilitate ditandi nepotem opimis beueficiis , suasit ut clero se addicens tbeologiae studeret ; imo parum abfuit quin occasione prioratus litigiosi ad habitum canonici regularis sumendum impelleret ad effectum beneficii. Stadium tamen gloriae quod quique norunt decurrit Jobannes Racine , singulari ejus fortunae gratulante avuneulo, qui tandem 10 januarii 1689 diem ultimuni obiit Ucetiae. »